กุศลเกิดขึ้น ผลคือความสุข
พอสุขก็เพลิดเพลิน
พออกุศลเกิด ผลคือความทุกข์
ราคะ โทสะ ก็รู้ทันเร็ว
แต่พอเป็นกุศลดูไม่ทันละ
พอความสุขเกิด..เพลิดเพลิน
ความทุกข์เกิด..รู้ทัน
ภาวนาไปสักพักก็จะรู้ทันเอง
ว่าตอนนี้จิตเป็นสุขนะ
แทนที่จะไปหลงเพลิดเพลิน
ก็ต้องถอนออกมา..ถอนความยึดถือ
ความสุขก็ยังคงอยู่อย่างนั้น
จนกว่าจะหมดกำลังของมัน
แล้วแต่เหตุปัจจัย หมดเหตุปัจจัย
ความสุขก็ดับไป อย่างนี้เป็นต้น
ต้องเฝ้าสังเกตดูทั้ง 2 มุม
เพราะว่าอันนี้คือธรรมเป็นของคู่
ถ้ามีสุขเดี๋ยวก็มีทุกข์
ถ้ามีชอบเดี๋ยวก็มีชัง
ถ้าไม่เอาทั้ง 2 อย่างก็จบเรื่อง
แต่ถ้าจะเอาอย่างหนึ่ง
ก็ต้องได้อย่างหนึ่งเป็นของแถม
เป็นเรื่องปกติอยู่อย่างนี้
อันนี้ต้องไปสังเกตดูเอาเอง
พระอาจารย์มหาวิเชียร ชินวํโส
เจ้าอาวาสวัดวังหิน จ.พิษณุโลก
ตอบคำถามเย็นวันศุกร์ที่ ๑๗ มีนาคม ๒๕๖๖
Cr. คุณเอ้ กลุ่มวัฒน์ใจ
ภาพ Pinterest
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
20 เม.ย.69






