หัวใจสติ หัวใจอริยมรรค

ปฏิบัติทางสั้นที่พระพุทธองค์

ทรงแสดงไว้ก็คือ 

"ภิกษุเองจะพึงวางกังวลในขันธ์ห้าเสีย" 

นี่คือ หัวใจสติ หัวใจอริยมรรค 

ถ้าวางกังวลได้ในขันธ์ห้า

จิตพ้นเกี่ยวข้องขันธ์ห้า 

ก็พ้นทิฏฐิทั้งสิ้น เพราะพ้นสังขารทั้งสิ้น 

ถึงจิตวิสังขาร คือ จิตแท้ ไม่ใช่สังขาร 

ไม่มีสังขาร ไม่ใช่ภพโลกคนเทวดา 

สัตว์โลกทุกชนิด 

หรือที่พระนักปฏิบัติ เรียก จิตเป็นกลาง

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

Image by ELG21 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

 

ตัวเราแท้ๆ นั้น ไม่มีอะไรเลย

นิพพานัง ปรมัง สุขัง เป็นสุขยอดเยี่ยม

รู้สังขารไม่เที่ยง วางกังวลทั้งหมด

นิพพานเท่านั้น “จริง” อย่างอื่น “ไม่”

ตัวเราแท้ๆ นั้น ไม่มีอะไรเลย

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

รู้ธรรมแต่ปัจจุบันเท่านั้นพอแล้ว

มีสติ ไม่ยึดถือ ไม่เพลิดเพลิน 

ความเพลิดเพลินเป็นมูลเหตุแห่งทุกข์ทั้งหลาย 

เป็นตัววัฏสงสาร เวียนว่ายตายเกิด 

รู้ธรรมแต่ปัจจุบันเท่านั้นพอแล้ว 

สติ-นิพพาน เห็นสักแต่เห็น ได้ยินสักแต่ได้ยิน 

นิพพานัง ปรมัง สุขขัง

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต 

รู้ สักแต่รู้...นิพพาน

...จิตสติ จิตนิพพาน

ตั้งจิตไว้ที่สติเรื่อยไป

ได้ยิน สักแต่ได้ยิน...นิพพาน

รู้ สักแต่รู้...นิพพาน

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต 

ธรรมทั้งหลายไม่พึงถือมั่น

ธรรมทั้งหลายไม่พึงถือมั่น เป็นยอดพุทธสติ นั่นก็คือ รู้ สักแต่รู้

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

สติพร้อม ไม่มีทุกข์

          ชีวิตมีค่าทุกวัน ทำน้อยได้น้อย ทำมากก็ได้มาก สตินี่ทำได้ทุกระยะ รู้นี่ สติพร้อม ไม่มีทุกข์ เป็นบุญพร้อม เป็นปัญญาพร้อม จิตผ่องใส จิตก้าวหน้าพร้อม จะไปมีปัญหาในชีวิตได้อย่างไร

                                                                                            หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

Link to the photo

เจริญสติ หนทางเดียวไปรอด

พระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้โลกุตรธรรม เห็นก็ได้แต่เห็น

วางไปไม่ยึดถือ ดับความยึดจึงจะไปรอด ด้วยสติ

ตัวสติแท้ๆ เป็นโลกุตรธรรม เป็นธรรมพ้นโลก

ตัวโลกุตรธรรมเหมือนไฟฟ้าแลบ 

แปล็บเดียวมันก็เห็นหมดแล้ว

แลบหนเดียว ไม่แลบมาก

เจริญสติ หนทางเดียวไปรอด เห็นได้ยิน ก็สักแต่รู้

ไม่ไปถามไปตอบอะไร ไม่ได้สมมุติเป็นเราเป็นเขา 

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

วางให้หมด จึงถึงฝั่ง

ดี ชั่ วกลางๆ มันต้องวางให้หมด 

สุข ทุกข์ กลางๆ มันต้องวางให้หมด 

มันต้องดับหลงทั้งหมดให้ได้เสียก่อน 

ถึงจะไปรอด คือผู้ถึงฝั่ง 

ถ้ายังไปยึดโน่นยึดนี่ เสร็จ ไปไม่รอด 

สติเป็นตัววางขันธ์ ๕ ทั้งหมด 

นี่เป็นทางรอด มันจะต้องวางกังวลให้หมด 

ถ้าวางกังวลได้หมด รูป-นามมันถึงจะดับ

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

ธรรมะ ธรรมดา ธรรมชาติ

ถ้าเห็นแจ้งแทงตลอดธรรมทั้งหมด 

อะไรก็เป็นธรรมะ ธรรมดา รู้ธรรมชาติ

แจ้งในธรรมชาติหรือธรรมะ มันก็สบาย 

ความเห็นอย่างอื่นมันก็ดับไปพร้อมกันนั้น

ความเห็นผิดมันดับ ทุกข์ก็ดับพร้อม 

ก็สบายขึ้นตามธรรมดา

ไม่ต้องมหัศจรรย์อะไรหรอก มันเป็นธรรมชาติ

หลวงปู่บุญฤทธิ์ บัณฑิโต

เอาสติอยู่กับตัว...

เอาสติอยู่กับตัว รู้ก็สักแต่รู้ เห็นก็สักแต่เห็น ทำเพียงเท่านี้ก็ไปนิพพานได้

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

วาง คือสติปัฏฐานด้านปฏิบัติ

กังวลอะไรของเธอในอดีต ..วาง

กังวลอะไรของเธอในอนาคต ..วาง

กังวลอะไรของเธอในปัจจุบัน ..วาง

ลองทำดูซิ คงได้ผล ไม่มากก็น้อย 

โดยปริยัติ ก็คือว่า วางกังวล 

ลองเจริญสติอันนี้ดูเถอะ 

นี่คือ สติปัฏฐานด้านปฏิบัติ 

วางได้ ก็เรียบร้อยเท่านั้น

หลวงปู่บุญฤทธิ์ บัณฑิโต

รู้ก็สักแต่รู้ เห็นก็สักแต่เห็น

รู้ก็สักแต่รู้ เห็นก็สักแต่เห็น 

ถ้าเห็นธรรมก็หายทุกข์ 

ถ้าแสงสว่างเกิดขึ้นเมื่อใด 

ความมืดก็ดับ 

เหมือนไฟฟ้า เมื่อไฟสว่าง

มืดก็ดับเป็นธรรมดา 

แสงสว่างที่ดับมืด คือพ้นโลก 

เป็นพุทธปัญญา

 หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

เรารู้เท่าทุกข์ ทุกข์ก็หนีเอง

ถ้าไม่มีทุกข์ ก็ไม่ต้องปฏิบัติออกจากทุกข์ 

มันมีทุกข์ จึงปฏิบัติออกจากทุกข์

เราหนีทุกข์ หรือให้ทุกข์หนีจากเรา 

เรารู้เท่าทุกข์ ทุกข์ก็หนีเอง 

ถ้าเราไม่รู้เท่าทุกข์ ทุกข์ก็ไม่หนี

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

มีสติ ฝึกภาวนา เป็นอริยทรัพย์

มีสติ ฝึกภาวนา  เป็นอริยทรัพย์ 

ติดตัวไปได้หลายหมื่นชาติ 

ส่วนทรัพย์สมบัติทางโลก 

ชาติเดียวยังเอาไปไม่ได้ 

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

รู้สักแต่รู้

รู้สักแต่รู้ตลอด ปฏิบัติเช่นนี้ตลอดไป

เรียกว่าทำความเพียร  เราจะพ้นทุกข์ได้ก็เพราะความเพียร

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

มีสติก็ไปนิพพานได้

เอา "สติ" อยู่กับตัว 

รู้ ก็สักแต่รู้

เห็น ก็สักแต่เห็น

ทำเพียงเท่านี้ ก็ไปนิพพานได้

หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต

ความทุกข์เป็นสิ่งดี

          ความทุกข์ที่จริงเป็นสิ่งดี ทุกข์นี้ดี จะได้เบื่อ เบื่อว่ากูไม่อยากเกิดแล้วโว้ย จะได้ปรารถนาออกจากกาม เพราะถ้ามันสุข มันก็จะลืมตัว

                                                                                 หลวงปู่บุญฤทธิ์ ปัณฑิโต