การกำจัดความหลง
มันไม่ต้องลงมือทำอะไรกับความหลงนั้นเลย
เราเพียงแต่เติมหรือเพิ่มความรู้สึกตัว
หรือทำความรู้สึกตัวให้เกิดขึ้นในใจ
อันนี้เป็นสิ่งสำคัญนะ
เพราะว่าหลายคนก็ยังเข้าใจว่า
ต้องกำจัดความหลงให้ออกไปจากจิตใจ
ทำให้ไม่ไหลเข้าไปในความคิด
หลงเข้าไปในอารมณ์
เพราะฉะนั้นก็จะคิดถึงเรื่องการบังคับจิต
แต่ยิ่งบังคับจิตนี่ก็ยิ่งผิดหวัง
และเกิดความท้อแท้
หรือว่าเกิดความหงุดหงิด เกิดโทสะ
เพราะว่าจิตนี่มันบังคับไม่ได้
มันมีวิธีที่ดีกว่า คือการทำให้
ความรู้สึกตัวเกิดขึ้นในใจของเรา
ฉะนั้นแทนที่จะบังคับจิตไม่ให้คิด
ไม่ให้ไหลเข้าไปในอารมณ์
เราก็เน้นเรื่องการกลับมารู้สึกตัว
หลวงพ่อคำเขียนท่านพูดว่า
การภาวนามันเก่งตรงที่กลับมารู้สึกตัว
ประโยคนี้สำคัญนะ
เพราะว่าหลายคนไปคิดว่า
ความก้าวหน้าของการปฏิบัติ
อยู่ที่การบังคับจิตไม่ให้ไหลเข้าไปในความคิด
บังคับจิตไม่ให้ส่งออกนอก..
ถ้าจิตมันไปก็รู้สึกว่าไม่ก้าวหน้า
หลายคนก็มีความทุกข์มากเลย
ว่าทำไมมันคิดมากเหลือเกิน
ทำไมฟุ้งมันเยอะเหลือเกิน
นี่เพราะไปตั้งเป้า หรือไปวัดความก้าวหน้า
ความสำเร็จ ที่การบังคับจิตให้มันนิ่ง
ไม่ให้ไปไหน แต่ที่จริงแล้ว
การพาจิตกลับมารู้สึกตัวบ่อยๆ ต่างหาก
ที่มันเป็นสิ่งที่จะชี้วัดความก้าวหน้า
หมายความว่าคิดมากหรือ
มีความคิดเกิดขึ้นเยอะ ไม่เป็นไร
แต่ให้กลับมารู้สึกตัวบ่อยๆ
หรือกลับมารู้สึกตัวให้ไวขึ้นๆ
ภาพ Pinterest
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
10 ก.พ.69
