ความคิดอย่างหนึ่งที่สมควรฝึกให้เกิดขึ้นเป็นประจำ
คือความคิดว่าพอ..คิดให้รู้จักพอ
ผู้รู้จักพอจะเป็นผู้ที่มีความสบายใจ
ส่วนผู้ไม่รู้จักพอจะเป็นผู้ร้อนเร่า
แสวงหาไม่หยุดยั้ง
ความไม่รู้จักพอมีอยู่ได้แม้ใน
ผู้เป็นใหญ่เป็นโต มั่งมีมหาศาล
และความรู้จักพอก็มีได้แม้ในผู้ยากจน ต่ำต้อย
ทั้งนี้ก็เพราะความพอ เป็นเรื่องของใจ
ที่ไม่เกี่ยวกับฐานะภายนอก
คนรวยที่ไม่รู้จักพอก็เป็นคนจนอยู่ตลอดเวลา
คนจนที่รู้จักพอก็เป็นคนมั่งมีอยู่ตลอดเวลา
.
การยกฐานะจากยากจนให้มั่งมีนั้นทำได้ไม่ง่าย
บางคนตลอดชาตินี้อาจทำไม่สำเร็จ
แต่การยกระดับใจ ให้มั่งมีนั้นทำได้ทุกคน
แม้มีความมุ่งมั่นจะทำจริง
คนรู้จักพอไม่ใช่คนเกียจคร้าน
และคนเกียจคร้าน ก็ไม่ใช่คนรู้จักพอ
ควรทำความเข้าใจในเรื่องนี้ให้ถูกต้อง
แล้วอบรมตนเองให้ไม่เป็นคนเกียจคร้าน
แต่ให้เป็นคนรู้จักพอ
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร
Image by ELG21 from pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
