จิตสงบ กับจิตฉลาด
.
จิตสงบ...
คือ จิตที่อยู่...กับอารมณ์อันเดียว
ลมหายใจเข้า และออกอย่างเดียว
หรือคำบริกรรมก็คำๆ เดียวกัน
ใจไม่ฟุ้ง ไม่กระโดดไปไหน มันนิ่ง...
มันพัก...เหมือนเอาใจไปวางไว้ที่จุดเดียว
แล้วไม่ขยับ
จิต แบบนี้ดี...
มันทำให้ใจมีกำลัง มีที่พัก มีฐาน
เหมือนคนที่ได้นั่งพักใต้ร่มไม้
ได้นั่งหายใจโล่งๆ สักพักในระยะหนึ่ง
แต่จิตฉลาด...
ไม่จำเป็นต้อง อยู่...กับอารมณ์เดียว
มันอยู่...กับหลายอารมณ์ที่ผ่านเข้ามา
สุข...ก็รู้ ทุกข์...ก็รู้
ฟุ้ง...ก็รู้ สงบ...ก็รู้
รู้ทั้งกาย รู้ทั้งใจ และเห็นว่า...มัน “เปลี่ยน”
ไม่ใช่ เข้าไปคุม ไม่ใช่ เข้าไปเลือก
แค่รู้ทันว่า...
อะไร...เกิด อะไร...ดับ
อะไร...ไหลมา อะไร...ไหลไป
จิตสงบ คือ...ใจที่พัก
จิตฉลาด คือ...ใจที่เห็น
พักให้พอ ใจจะมีกำลัง
เห็นให้ตรง ปัญญาจะทำงาน
สุดท้าย...
ไม่ต้องเลือกว่า จะเอาอย่างไหน
เพราะต้องทำทั้งสองอย่าง
เหมือนพักผ่อนแล้ว ก็ออกไปทำงาน
ทำงานเสร็จ ก็กลับมาพัก
ทำงานอย่างเดียวไม่พักเลย ก็พัง
ไปต่อไม่ได้ หมดแรง
พักอย่างเดียว...ไม่ทำงานเลย
ก็ไม่เจริญ ไม่ก้าวหน้า หมดอนาคต
.
𝐶𝑟𝑒𝑑𝑖𝑡 : 𝑈𝑛𝑘𝑛𝑜𝑤𝑛
𝐅𝐁 | 𝐏𝐫𝐚𝐬𝐨𝐩 𝐃𝐡𝐚𝐦𝐦𝐚𝐜𝐡𝐨𝐭
และเพจ วัดพระธาตุขุนบง
ภาพ Pinterest
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
5 ก.พ.69
