บุญ​ที่สำคัญที่สุด​ คือ​ สติ

บุญ​ที่สำคัญที่สุด​ คือ​ สติ​ ที่ระลึก​ ภาวนารักษาจิตของเรา

ถ้าบุคคลผู้ใด​มีสติ​ ระลึกรู้​ในจิตอยู่เสมอ​ 

ผู้นั้นชื่อว่า​ ไม่ห่างจาก​ฌาน

คอยเพ่งพินิจ​จิตของเราอยู่เสมอ

จิตของเราไม่ดี​ ก็ให้รู้ว่าจิตเราไม่ดี​

จิตของเราดี​ ก็ให้รู้ว่าจิตของเราดี

จิตของเราไม่สงบ​ ก็ให้รู้ว่าจิตของเราไม่สงบ​

จิตของเราสงบ​ ก็ให้รู้ว่าจิตของเราสงบ

คือ​ เราสร้าง​ความรู้​

ส่วนสงบหรือไม่สงบ​ 

เป็นเรื่องของสังขาร​ ความปรุงแต่ง

หลวงปู่สุวัจน์​ สุวโจ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

รักษาจิตเท่านั้น

รักษาจิตเท่านั้น

ถ้าจิตมันยอมรับความจริง

มันก็พ้นทุกข์ได้

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

เห็นกายตามจริง เพื่อกำจัดสิ่งหลอกลวง

...เห็นกายในกาย ที่พระพุทธเจ้าท่านให้เห็นตามความเป็นจริง 

ก็เพื่อกำจัดสิ่งที่หลอกลวง สิ่งที่ไม่จริง ที่มีอยู่ในจิตใจ ที่เคยหลงมาก่อน 

เพราะความจริงเท่านั้น ทำให้เรายึดมั่นได้ เป็นที่พึ่งได้ กำจัดภัยได้

เพราะความรู้จริงเห็นจริง ตามสภาวะธาตุสภาวะธรรม 

ที่มีปัจจัยปรุงแต่ง ที่ทำให้เราและสัตว์ทั้งหลายเข้าใจผิด...

สำคัญผิด ยึดถือไปผิด เลยได้รับทุกข์

จากความรู้ผิดเข้าใจผิด มาเป็นเวลายาวนาน...

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

จิตไม่รู้ความจริง...

"จิตไม่รู้ความจริง" เป็นตัวสมุทัยที่สำคัญมาก

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

อวิชชาจะดับ เพราะรู้จริงเรื่องกาย

          อวิชชาที่จะดับ ก็ดับเพราะเรามารู้จริงอันนี้ เมื่อมันรู้จริงแล้ว ความไม่รู้จะอยู่ได้อย่างไร ที่เคยหลงเข้าใจผิด แต่ก่อนว่า เป็นตัวเป็นตน เป็นเราเป็นเขา พยายามตกแต่งให้มันสะอาด ให้มันน่าเพลิดเพลินยินดี ถ้ามาดูจริงๆ แล้ว สิ่งที่เราเข้าใจมาแต่ก่อน ล้วนแต่เป็นความเข้าใจผิด ไม่เป็นความจริงโดยธรรม แต่เป็นความจริง สำหรับปุถุชนผู้ยังหนา

                                                                                                             หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

เรามีหน้าที่รู้เท่านั้นแหละ...

ขอให้เราทั้งหลาย พยายามปฏิบัติดูจิตใจของเรา 

โดยเฉพาะเจาะจงในปัจจุบัน อย่าให้เผลอตัว 

สังเกตดูอยู่นั้นแหละ จิตสบายก็ให้รู้ว่าสบาย 

จิตไม่สบาย เราก็ไม่ต้องเดือดร้อน กับเรื่องไม่สบาย 

ก็เป็นเรื่องของเวทนา เรื่องผู้รู้ เรามีหน้าที่รู้เท่านั้นแหละ...

ขอให้รู้ต่อเนื่องกันไป อย่าเผลอไปตามอาการสบาย

หรือไม่สบาย อย่าเผลอไปตามอาการสงบ หรือไม่สงบ 

อันนั้นเป็นเรื่องของสังขาร มันแต่งมันเอง ...

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

การปฏิบัติ ให้เริ่มจากความรู้ตัว

การฝึกหัดปฏิบัติอบรมจิตใจ

ให้เริ่มต้นจนเกิดความรู้ตัวเสียก่อน

พยายามทำความรู้ตัวให้มาก มีสติ

นั่งก็รู้ เดินก็รู้

มีความสุขก็รู้ มีความทุกข์ก็รู้

ถ้าหากว่าเราอบรมความรู้ให้โดยรอบแล้ว

เราทั้งหลายไม่ต้องสงสัย

จะต้องได้พุทโธแน่นอน

พุทโธจะต้องบังเกิดขึ้นในตัวของเราแน่นอน

พุทโธก็แปลโดยตรงแล้วว่าผู้รู้...

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

การภาวนาเป็นงานออกจากทุกข์

การภาวนานี้ เป็นการงานชนิดหนึ่ง

เป็นงานที่ออกจากทุกข์ 

ก็คือออกจากความหลง

ความไม่รู้ตัวนี้เอง 

ให้เกิดความรู้ตัวขึ้นมา

ขอให้เราท่านทั้งหลายที่เริ่มต้นภาวนานั้น 

อย่าอยากรู้มาก...

เพียงแค่รู้ตัวก็พอแล้ว

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

ความรู้ตัวย่อมแผดเผากิเลสที่ทำให้หลง

เมื่อเราระลึกรู้ตัวอยู่ตลอดเวลา 

ความรู้นั้นย่อมแผดเผากิเลส

ที่ทำให้เราหลงได้

เพราะความรู้กับความหลงนั้น

เป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม ...

ถ้ามีความรู้น้อย ความหลง 

ความพลั้ง ความเผลอก็มากขึ้น 

ถ้ามีความรู้ตัวมาก ความหลงก็น้อยลงไป 

ถ้าเรามีความรู้เต็มเปี่ยม ความหลงก็ไม่มี 

เพราะมันไม่มีที่อยู่ ที่เกาะ ที่อาศัย. . .

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

ความสุขอยู่ในตัวเรา

          เราไปหาความสุขที่อื่นเป็นเวลายาวนาน ไม่เคยได้รับความสุขที่แท้จริง เมื่อเรามาอบรมจิตใจให้สงบ จึงจะเกิดความสุขอยู่ที่นี้ อยู่ที่ตัวของเรา ในตัวของเรานี่ ไม่ใช่มีแต่ทุกข์อย่างเดียว ถ้าเราสามารถมีความฉลาดเพียงพอ เราก็จะได้รับความสุข นี่แหละเราจะได้ความสงบ อยู่ในความไม่สงบนี่แหละ ก็เหมือนกับเราจะได้ความแจ้งอยู่ในที่มืดนี่แหละ 

                                                                                           หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

ต้องภาวนาทั้งยามสุขและทุกข์

          การปฏิบัติภาวนานั้น เราจะเลือกปฏิบัติ เฉพาะเวลาสุขนั้นไม่ได้ เราต้องปฏิบัติภาวนาให้ได้ ทั้งในเวลาสุข และทุกข์

                                                                                                          หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

เราเถลไถลอยู่

เราเถลไถลอยู่ 

เราจึงไม่สามารถที่จะข้ามแม่น้ำอันเต็มไปด้วยอันตราย 

เพื่อให้พ้นอันตรายเหล่านั้นได้ 

ไม่มีสติ ไม่มีปัญญา 

เพราะเหตุนั้นเราจึงจำเป็นต้องได้รับความทุกข์ 

ความเศร้าหมองทางจิตใจอยู่เสมอ

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

ความสงบท่ามกลางความวุ่นวาย

ถ้าเราฉลาด  เราจะได้ความสงบในท่ามกลางที่วุ่นวายนี่แหละ

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

สมาธิอยู่ตรงที่จิตของเราไม่เผลอ

สมาธิอยู่ตรงที่จิตของเราไม่เผลอ เมื่อจิตไม่เผลอจิตก็ตั้งมั่นได้ 

ถ้าจิตเผลอเมื่อไหร่ จิตก็ตั้งตัวไม่ได้ ล่มอยู่เรื่อย ขาดอยู่เรื่อย

 หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

Link to the Photo

พระพุทธเจ้าไม่ให้คบกับคนพาล

เมื่อกิเลสอยู่ในบุคคลใดบุคคลอื่น แล้วเราทำอย่างไร 

เราก็ปล่อยวางให้เป็นของคนนั้น เผาแต่ตัวเขา 

ถ้าเราไม่สามารถที่จะช่วยได้ อย่าไปเกี่ยวข้อง 

เหมือนกับคนพาล พระพุทธเจ้าไม่ให้คบกับคนพาล 

เพราะอะไร คนพาลนี้ กิเลสเป็นไฟกองหนึ่ง 

จะโกรธให้เราเมื่อไหร่ก็ได้ ทำลายเราเมื่อไหร่ก็ได้ 

คนพาลนี้ไม่มีสัจจะไม่มีความจริง ตลบตะแลงต่างๆ 

เพราะฉะนั้นท่านจึงไม่ให้คบคนพาล และไม่คบธรรมที่พาล 

แม้สิ่งที่ไม่ดีที่อยู่ในตัวเรา เราก็ไม่คบกับมัน 

หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

พยายามทำความรู้ตัวให้มาก

          การฝึกหัดปฏิบัติอบรมจิตใจ ให้เริ่มต้นจนเกิดความรู้ตัวเสียก่อน พยายามทำความรู้ตัวให้มาก มีสติ นั่งก็รู้ เดินก็รู้ มีความสุขก็ รู้ มีความทุกข์ ก็รู้ ถ้าหากว่าเราอบรมความรู้ให้โดยรอบแล้ว เราทั้งหลายไม่ต้องสงสัย จะต้องได้พุทโธแน่นอน พุทโธจะต้องบังเกิดขึ้นในตัวของเราแน่นอน

                                                                                                     หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

ภาวนา เพียงแค่รู้ตัวก็พอ

          การภาวนานี้เป็นการงานชนิดหนึ่ง เป็นงานที่ออกจากทุกข์ ก็คือออกจากความหลง
ความไม่รู้ตัวนี้เอง ให้เกิดความรู้ตัวขึ้นมา ขอให้เราท่านทั้งหลายที่เริ่มต้นภาวนานั้นอย่า
อยากรู้มาก เพียงแต่รู้ตัวก็พอแล้ว รู้ตัวอย่างเดียวให้เป็นหนึ่งจริงๆ จะเป็นผู้เข้าถึงพุทโธ
ที่แท้จริง

                                                                                                     หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

มองตัวเราก่อนคนอื่น

          ขอให้เรามีศรัทธาคนเดียว ให้ปฏิบัติจริง ทำจริง ยังไม่ต้องมองคนอื่น ให้มองตัวเรา พระพุทธเจ้าพระองค์ก็มองพระองค์ก่อน พระองค์ไม่ได้วิ่งไปสอนโลกก่อน พระองค์สอนพระองค์จนเสร็จกิจแล้ว จึงสอนคนอื่น 

                                                                                                    หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

สุขที่มั่นคงนอกเหนือจากกาย

         
          กายกับจิตมิใช่อันเดียวกัน ถ้าเรายึดกายเป็นของเรา เวลากายมันคร่ำคร่าทรุดโทรม เราก็ทรุดโทรมไปด้วย ความสุขที่มีอยู่ในร่างกายก็พลอยหายทรุดโทรมอันตรธานไปด้วย เพราะฉะนั้น ความสุขที่เกิดขึ้นจากกาย หรือที่มีอยู่ในกายที่เราห่วงนั้น เป็นอันว่าเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน...ไม่มั่นคง มีความสุขที่มั่นคงนอกเหนือจากกายมีอยู่ คือการอบรมจิตให้สงบ ที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า นตฺถิ สนฺติปรํ สุขํ สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่มี
  
                                                                                                     หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ

ละอันหนึ่ง อันหนึ่งงอกงาม

         คำสอนของพระพุทธเจ้านั้น มีผู้นำมาใช้โดยศรัทธาความเชื่อความเลื่อมใส ด้วยความตั้งใจ ความเสียสละใน สิ่งที่ควรเสียสละ ตัดในสิ่งที่ควรตัด เมื่อตัดบางสิ่งบางอย่างแล้ว บางสิ่งบางอย่างมันเกิดขึ้นได้ มันมีขึ้นได้ แต่ถ้าไม่ตัดบางอย่างที่เราต้องการ ความสงบก็ไม่บังเกิด

          เพราะฉะนั้นพอตัดอันหนึ่ง ทิ้งอันหนึ่งไปแล้ว ความสงบเกิดขึ้นแทน ความสุขเกิดขึ้นแทน เราควรเอาความสุข ควรเอาความสงบ ควรเอาการงานภาระของเราให้น้อยลง ให้เบาบางลง

          เพราะฉะนั้น คำว่า “ละ” ไม่ใช่ว่าละแล้วไม่ได้อะไร ถ้าละแล้วสูญเปล่า พระพุทธเจ้าก็ไม่สอนให้ละ แต่เราละอันหนึ่งแล้ว อันหนึ่งงอกงาม

                                                                                             หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ