เอาสติตัวเดียวเป็นตัวตั้ง

จิต เวลาปฏิบัติ 

เวลามันจะหยุดนิ่ง ปล่อยให้มันนิ่งไป 

อย่าไปรบกวนมัน 

ถ้าเวลามันจะคิด ปล่อยให้มันคิดไป 

เราเอาสติตัวเดียวเป็นตัวตั้ง เป็นจุดยืน

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล 

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

เราไม่ศึกษาความจริง จึงรู้ธรรมะไม่จริง

...แม้ว่าความจริง ได้เกิดอยู่ทุกขณะก็ตาม 

แต่เราเองกลับไม่รู้ไม่เห็น อาทิเช่น 

เกิดทุกวัน แก่ลงทุกวัน 

เจ็บอยู่ทุกวัน ตายอยู่ทุกวัน 

เราไม่ได้ศึกษาให้ถ่องแท้ ...

จึงทำให้รู้ธรรมะไม่จริง...

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

งานของจิต ต้องถือว่าเป็นงานเร่งด่วน

...จงพยายามฝึกจิตฝึกใจ 

ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบให้ได้ทัน

เพราะงานของจิต ต้องถือว่าเป็นงานเร่งด่วน 

โดยมีความตายคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว 

ถ้าแม้ว่าเผลอสติเพียงแวบเดียว 

ความตายก็มาถึงตัวทันที...

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

.รู้สวรรค์นรก ไม่เท่า รู้จิต

..รู้สวรรค์นรก ไม่เท่า รู้จิต 

 รู้อดีตอนาคต ไม่เท่า รู้ปัจจุบัน 

 รู้แปดหมึ่นสี่พันพระธรรมขันธ์ 

 ก็ไม่เท่า รู้ละ รู้ปล่อยวาง...

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล 

สังขารร่างกายนี้ เป็นของว่างเปล่า

แท้จริงแล้ว สังขารร่างกายนี้ มันเป็นของว่างเปล่า 

มันไม่ได้เป็นของผู้ใด 

หากเราทั้งหลายไม่เข้าใจธรรมะในสภาวะอันนี้ 

ไม่เข้าใจในสังขารนี้ จึงคิดว่า “ของเรา ของเขา” 

จนเกิดอุปาทาน คือความยึดมั่นถือมั่นขึ้นมา 

เมื่อเกิดอุปาทาน ก็เข้าไปยึดภพ เกิดภพ เกิดชาติ 

ชรา พยาธิ มรณะต่อไป 

มันจึงเป็นทุกข์อยู่เช่นนี้

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล 

การปฏิบัติสมาธิภาวนาเป็นชื่อแห่งความเพียร

การปฏิบัติสมาธิภาวนานั้น เป็นชื่อแห่งความเพียร

ที่ผู้ปฏิบัติธรรมทั้งหลายในบวรพระพุทธศาสนา

ได้ถือเป็นข้อปฏิบัติชอบเป็นอย่างยิ่ง

ธรรมะที่จะนำมนุษย์ให้พ้นทุกข์นี้ ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา เท่านั้น

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

ศีล ทาน เมตตา มีภาวนาเป็นยอด

การเจริญภาวนาให้ผลยิ่งกว่า การรักษาศีล 

การให้ทาน และการเจริญเมตตา 

เพราะการภาวนาทำให้มี "สติ"

ไม่หลงทาง ไม่หลงโลก

ศีล ทาน เมตตา มีภาวนาเป็นยอดดังนี้

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล 

ตราบใดที่ปฏิเสธของจริง ย่อมเป็นทุกข์

          ที่เรากลัวตาย กลัวความแก่ กลัวภัยอะไรต่างๆนี้ ที่เรากลัวก็เพราะว่าเรายังไม่รู้ซึ้งเห็นจริง ในเมื่อเราไม่รู้ซึ้งเห็นจริง เราก็ไม่ยอมรับ "สภาพความเป็นจริง" เมื่อเราก็ไม่ยอมรับ "สภาพความเป็นจริง" เราก็ปฏิเสธของจริงอยู่นั่นแหละ ตราบใดที่เรายังปฏิเสธของจริง เราก็เป็นทุกข์อยู่วันยังค่ำ

                                                                                              หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

วิโมกขธรรมมีค่ากว่าสุขทางโลก

          พระพุทธเจ้า และพระสาวกเจ้าทั้งหลาย ท่านได้เสียสละความสุขอันเป็นไปด้วยราชสมบัตินั้น พระองค์ท่าน มีผู้คนยกย่องสรรเสริญ คอยปฏิบัติอุปัฏฐากแล้ว ได้เสียสละมานอนกับดิน กับหญ้า ใต้โคนต้นไม้ถึงกับอดอาหาร เป็นต้น การเสียสละเหล่านี้ เพื่อประโยชน์อะไร ก็เพื่อให้ได้ถึงซึ่งวิโมกขธรรม คือธรรมเป็นเครื่องพ้นจากการเกิด แก่ เจ็บ และตาย

                                                                                                            หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

พึงพิจารณากายเป็นธาตุสี่

          กายเรานี้เป็นแต่เพียงธาตุสี่ ไม่ใช่ตัว ไม่ใช่ตน ไม่ใช่สัตว์ บุคคล เรา เขา ผู้ปฎิบัติยึดหลักอันนี้ภาวนาบ่อยๆ พิจารณาให้มากๆ พิจารณาย้อนกลับไปกลับมา จิตจะค่อยๆ ก้าวเข้าสู่ภูมิรู้ ภูมิธรรม เป็นลำดับๆ ไป 

                                                                                                หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

ไม่ติดดี ติดชั่วในคำพูดคน

เขาพูดว่าเราดี เราก็ไม่ดีเหมือนคำเขาพูด

เขาพูดว่าเราชั่ว เราก็ไม่ชั่วเหมือนคำเขาพูด

ถ้าเราไม่ยึด...เราไม่มี...จะเอาอะไรไปดีไปชั่ว

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

อานิสงส์ของวิปัสสนา

          วิปัสสนานี้มีผลอานิสงส์ใหญ่ยิ่งกว่าทาน ศีล พรหมวิหาร ภาวนา ย่อมทำให้ผู้นั้นมีสติ ไม่หลง เมื่อกาลกิริยา มีสุคติภพ คือมนุษย์และโลกสวรรค์เป็นไปในเบื้องหน้า หากยังไม่บรรลุผลทำให้แจ้งซึ่งพระนิพพาน ถ้าอุปนิสัยมรรคผลดี ก็ย่อมทำให้ผู้นั้นบรรลุมรรคผล ทำให้แจ้งซึ่งพระนิพพานได้ในชาตินี้นั่นเทียว

                                                                               หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล

เหตุที่ภาวนาพุทโธ

          ที่ให้ภาวนาพุทโธนั้น เพราะพุทโธ เป็นกิริยาของใจ ซึ่งเมื่อจิตภาวนาพุทโธแล้ว มันสงบวูบลงไป นิ่ง สว่าง รู้ตื่น เบิกบาน พอหลังจากนั้นคำว่า พุทโธ มันก็หายไป แล้วทำไมมันจึงหายไป เพราะจิตมันถึงพุทโธแล้ว จิตกลายเป็นพุทธะ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เป็นคุณธรรมที่ทำจิตให้เป็นพุทธะเกิดขึ้นในจิตของท่านผู้ภาวนา

                                                                          หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล