การปฏิบัติธรรมนั้น
ขาดสติสัมปชัญญะไม่ได้
เราต้องสำรวมระวังทางกาย
ทางวาจา ให้เป็นปกติอยู่เสมอ
คือการควบคุมจิตใจของตนนั่นเอง
ใครมาติฉิน นินทา ว่าร้ายอย่างไร
ใจของเรามันก็ไม่ยึดไม่ถือ
เรียกว่าใจวางได้ หรือว่างได้จากสิ่งเหล่านั้น
ในขณะใดที่ใจของเราว่างจากอารมณ์ทั้งหลาย
นั่นแหละเรียกว่า เป็นผลแห่งการปฏิบัติธรรม
หลวงปู่จันทร์ศรี จนฺททีโป
Image by krystianwin from pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
