แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หลวงปู่จาม มหาปุญโญ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หลวงปู่จาม มหาปุญโญ แสดงบทความทั้งหมด

ความสุขของสังขาร ไม่เคยขาดจากความทุกข์


ความสุขของสังขาร 
ไม่เคยขาดจากความทุกข์ 
เพราะเป็นไปอย่างนั้น ไม่เที่ยงตรงอย่างนั้น 
ไม่ได้อย่างใจเรา เป็นของหลอกลวงอยู่ตลอด
จึงว่าให้สำรวมในสังขาร เพื่อดับระงับสังขารนี้ให้ได้ 
สังขารมันเป็นของเล่นในโลก 
ใครชอบเล่นสังขารก็ไม่รู้จักความจริง 
คนจริง ท่านไม่เกี่ยวข้องแล้วในสังขาร 
ท่านไม่ละเล่นใดๆ อีกแล้่ว

หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ

Image by Peggychoucair from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

อยากได้จะไม่ได้ อยากเป็นจะไม่เป็น


อยากได้จะไม่ได้ อยากเป็นจะไม่เป็น 
อยากเห็นจะไม่เห็น
ไม่อยาก มันก็อยาก ใจนี้มันของยากที่สุด
ตั้งใจให้ดี หน้าที่ของใจ
คือ กำหนดภาวนา 
เต็มใจทำ ตั้งใจทำ พากเพียรของตน
จะได้ - ไม่ได้
จะเป็น - ไม่เป็น ก็สุดแต่เหตุ
หน้าที่ของเรา ตั้งใจเท่านั้น

หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ

จากหนังสือ ตำนานผู้เฒ่า เรื่องเล่าเด็กน้อย 
โดย พระธมฺมธโร ครูบาแจ๋ว

Image by adege from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


 

จิตรู้ รู้แล้ววาง


สุขทุกข์ก็ไม่มีใครเป็นเจ้าของ
อารมณ์ใด ๆ ก็ไม่มีใครเป็นเจ้าของ
แล้วจิตจะเป็นอะไรไปมิได้
นอกจากรู้ รู้แล้ววาง 
แม้ผู้รู้ ตัวรู้ ก็จะต้องวาง 
หมดยึดถือใด ๆ คือหมดเหตุปัจจัย
เหตุในก็หมด เหตุนอกก็หมด
แล้วรู้ ก็มารู้ในเหตุทั้งสองเงื่อนนี้เอง

หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ

Image by StockSnap from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา




เจริญจิตแล้วต้องเจริญวิปัสสนาควบคู่กันไปด้วย



เจริญจิตอย่างเดียวจนรู้ภพ-ชาติ-เกิด-ตาย
จนระลึกชาติได้ ได้ฤทธิ์ได้เดช
รู้จิต รู้วาระจิตของผู้อื่น รู้นึกคิดของผู้อื่น
นี่ก็ยังไม่พอ เพราะโมหะยังคลุมจิตอยู่
ที่นี้เจริญจิตแล้วต้องเจริญวิปัสสนาควบคู่กันไปด้วย
จิตจึงไม่หวั่นไหวได้ เพราะเพิกโมหะหลงตน หลงจิตออกไปได้
ด้วยเหตุนี้ เมื่อจิตดับนิวรณ์ได้
แต่ยังดับวิปัสสนูยังไม่ได้
จึงว่าต้องเจริญทั้งสองส่วนควบคู่กันไป
ตลอดไป

หลวงปู่จาม มหาปุญโญ 

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


เลิกโง่เลิกฉลาด ก็ลุธรรมะ




เลิกโง่เลิกฉลาด ก็ลุธรรมะเท่านั้นเอง
โง่ไปก็ไม่เหมาะ ฉลาดมากมากไปก็ไม่ควร
ไม่โง่ไม่ฉลาดนี้ล่ะจึงว่างแท้
ว่างจากปัญญา ว่างจากความโง่
จึงได้ธรรมชาติแห่งธรรม


หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

ตนเองทำตนให้เป็นข้าศึกแก่ตน




ตัวของเราบัดเดี๋ยวนี้ ยังทำตัวเองให้เดือดร้อนอยู่เสมอ
เพราะเหตุใด? ก็เพราะตนเองทำตนให้เป็นข้าศึกแก่ตน
เคยได้ตรวจดูตนเองหรือยังว่า...อะไรคือสาเหตุที่ให้ตนเดือดร้อน
แล้วจะแก้ไขตนเองอย่างไร? 
เรื่องของจิตที่รับอารมณ์นี่

หากยังหวั่นไหวหรือกระเทือนอยู่กับทุกๆ อารมณ์ 
ก็ให้เข้าใจว่า...มาจากภายในที่่ไม่สงบ


หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ

ติดตามหลักธรรมเพื่อการพ้นทุกข์อีกมากได้ที่ : 
บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

ความดำริของใจเจ้าโง่




ตา หู จมูก ปาก ลิ้น กาย ใจ มิใช่กิเลส
รูป เสียง กลิ่น รส ผัสสะ อารมณ์ มิใช่กิเลส 
อายตนะนอก อายตนะใน มิใช่กิเลส
ความดำริของใจเจ้าโง่ นี้ต่างหาก 
ที่มันพาให้เกิดเป็นกิเลส


หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

จิตของผู้ที่จะเข้าสู่พระนิพพาน




จิตของผู้ที่จะเข้าสู่พระนิพพานคือ
รู้แล้ววาง



หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ

มีสติปัญญา ย่อมรู้เท่าทันอารมณ์



เมื่อมีสติ มีปัญญา อารมณ์อะไรมากระทบเข้า 
มาผัสสะเข้า ก็เป็นอันรู้เท่าทัน 
ตั้งผู้รู้ ให้รู้ประจัญหน้า คือไม่ปล่อยใจของตนให้ออกไปภายนอก 
เป็นโลภบ้าง เป็นโกรธบ้าง เป็นหลงบ้าง เป็นราคะบ้าง
ไม่ปล่อยออกไปจนหมด วันคืน (กลางวัน-กลางคืน) รู้ตัวเอง 
แม้มีความคิด ก็มีปัญญากำกับ แม้มีอารมณ์ ก็มีสติคอยยับยั้ง
นี่คือการฝึกฝนอบรม...

หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ 

ธรรมในตน ธรรมมิใช่นอกตน




ความไม่รู้จักพอมันทุกข์ เป็นทุกข์
เพราะไม่รู้จักตัวเอง 
มันเมาแต่เสาะหาครูบาอาจารย์ 
เสาะหาธรรม แต่ไม่รู้จักว่า 
ธรรมในตน ธรรมมิใช่นอกตน...
ฟังมาแล้วหลายครู 
หลายอาจารย์ หลายสำนัก
แต่สำนักภายในตน รู้จักได้หรือยัง


หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ

ยึดความรู้ผู้อื่น มันขายโง่ตัวเอง



การเอาความรู้ของผู้อื่นมาพูดนั้น
จำมามากก็พูดได้มาก แต่มันไม่ใช่ของจริง
มันอวดตัวอวดภูมิอวดรู้อวดฉลาด แต่ตัวยังโง่
ยึดความรู้ผู้อื่น มันขายโง่ตัวเอง

หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ 

รู้แล้วอย่าหลงรู้



“...รู้แล้วอย่าหลงรู้
    รับว่ารู้ แล้ววางรู้
      รู้จึงไม่มีพันธะ จิตก็บริสุทธิ์ได้
          ละบุญละบาปใดๆ ได้...”

      หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ

การปล่อยวางเริ่มจากจิตสงบ



การจะปล่อยวางได้ 
การจะละคลายความยึดถือ 
การจะหายจากความยึดมั่นสำคัญหมาย 
ต้องทำจิตให้สงบเสียก่อน 
เพราะอาศัยความสงบของจิตนั้นเอง 
วิปัสสนาญาณจึงจะเกิดได้

หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ 

ทุกข์ไม่รู้จบเพราะมัวแต่แก้ภายนอก




นั่นก็ทุกข์ นี่ก็ทุกข์ มันไม่รู้จบ เหตุเพราะมัวเมาแก้ไขแต่ภายนอก
ภายในทำไมไม่แก้ไขบ้าง คิดอ่านบ้าง เสาะหาหนทางบ้าง 
แก้ไขใจของตนบ้าง เพราะใจภายในนี้มันจบลงได้

หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

ถามหาตนเองดีกว่า



จะถามไปทำไม
เรื่องของคนอื่น
ครูบาอาจารย์รูปนั้นองค์นั้น ที่นั้น 
ท่านจะอยู่หรือจะไปก็เป็นเรื่องของท่าน
ถามตนเอง ถามหาตนเองมิดีกว่าหรือ
ท่านรู้อย่างไร
ท่านดีอย่างไร
มีความรู้ความสามารถในขั้นใดชั้นใด
ก็ถวายให้เป็นเรื่องของท่านไป

หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ 

เหตุที่คนประมาทมัวเมา



โลกนี้มันเป็นอย่างนี้แหละ
สิ่งไม่น่ายินดีมักหลบอยู่กับสิ่งที่น่ายินดี
สิ่งไม่น่ารักมักอยู่กับสิ่งน่ารัก
ทุกข์มักจะอยู่กับสุข
เหตุนี้เองล่ะที่คนประมาทมัวเมากันอยู่

หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

ใจที่ติดดีแก้ยาก



ของแก้ไขได้ยากที่สุด คือใจเจ้ากรรม
ยิ่งเฉพาะใจเป็นเจ้าของกรรมดี
ส่วนกรรมชั่วนั้นพอที่จะละได้
เพราะผู้รับโทษทุกข์เห็นๆ กันอยู่
จิตใจที่ติดดีนี้ยากนักยากหนา
ต้องเอาจริงๆ ในศีลธรรม ...
ในสมาธิธรรม 
ในปัญญาธรรม จึงพ้นไปได้ 

หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

จิตที่ดี



จิตที่ดีนั้น
ต้องไม่เกี่ยวข้องกับทุกข์หรือสุข

หลวงปู่จาม มหาปุญโญ

ให้จิตรู้ที่สกลกาย



ให้จิตรู้ที่สกลกายนี้เอง 
ให้รู้ในร่างกายนี้เอง
คำว่า "รู้" ก็ให้รู้ว่าเป็นของกลาง 
ให้รู้ว่าก้อนกายจิตใจนี้มิใช่ของใคร
เพราะรู้อย่างนี้เองล่ะ
จึงออกจากโลกได้

หลวงปู่จาม มหาปุญโญ