ถ้าเราเจริญเมตตาบ่อยๆ คุณธรรมจะไปได้เร็ว

ถ้าเราเจริญเมตตาบ่อยๆ คุณธรรมจะไปได้เร็ว

เทคนิคง่ายๆ เลย คนที่ภาวนาแล้วไม่ค่อยไปไหน

..จิตของบุคคลนี้ไม่ค่อยเจริญเมตตา

เมตตาน้อย กุศลจิตมันไม่อาจตั้งได้

พอมีคลื่นกระแสจิตมากระทบ

โลภ โกรธ หลง เข้ามาพัด ทลายอีกแล้ว

แต่ถ้าเราเจริญเมตตาภาวนา มีสติตั้งได้ มีจิตอันรู้อยู่

อาตมาให้เวลา ๓ เดือน ธรรมนี้รุดหน้าไปมากเลยล่ะ

จริงๆ พอความเมตตาได้แผ่ซ่านไปจนทั่วอณูของจิตแล้ว

เรื่องที่คิด คำที่พูด สิ่งที่ทำ งดแล้วซึ่งการเบียดเบียน

การทำลาย การให้ร้าย การอาฆาตพยาบาท

นี่มันคืออาการของการดำริชอบ

เจริญอยู่ในอริยมรรคแล้วนะ

เห็นไหม มันสำคัญ

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

นักภาวนาต้องมีเมตตาเป็นพื้นฐาน

นักภาวนาทุกคน ในที่สุดพื้นฐานลึกๆ ต้องมีเมตตาภาวนาเอาไว้

พอถึงจุดหนึ่ง ถ้าเราไม่มีเมตตา จิตมันจะร้อนนะ

โยมไปเจอคนไม่มีศีล คนไม่มีธรรม เขากักขฬะ..

เราต้องไปร่วม ไปอยู่กับบุคคลเหล่านี้ แล้วจะเอาองค์ไหนภาวนา

“ทน” ถามว่าทนถึงเมื่อไหร่

อาตมาใช้เมตตาอย่างเดียว..ปรารถนาให้เขามีความสุขแล้วกัน

เราทำได้เท่าไหร่ก็เท่ากับเป็นการยกจิตตัวเอง

ว่าเราอยู่เหนือภพเหนือกรรมวิบาก อันเป็นกรรมดำได้เท่านั้น

และมีใจสงสารเขาอีกนะ..

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

สุขทุกข์ไม่ใช่จิต

...สุขทุกข์เป็นเรื่องอารมณ์ภายในใจ 

ยังไม่ใช่จิต เป็นอารมณ์เกิดดับได้ 

คนไม่เข้าใจ ไปเข้าใจจิตคืออารมณ์ 

อารมณ์คือจิต 

เปรียบเหมือนแก้วน้ำใส 

ใส่อะไรลงไปแก้วน้ำก็เป็นอย่างนั้น 

เทออกก็เป็นแก้วน้ำอย่างเดิม 

จิตเราก็เหมือนกัน

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

ดูจนกว่าจิตที่วุ่นวายสงบลง

          เมื่อจิตเราวุ่นวาย ท่านจงมีสติ แล้วก็ดูจิตที่วุ่นวาย อย่าไปปรุงแต่ง ดูจนกว่าจิตที่วุ่นวายมันสงบลง จิตที่ยังเร่าร้อน ร้อนรนอยู่ มีสติกำหนดดูจิตขณะนี้ จนกว่าจิตดับเย็นลง ทำให้ได้ แล้วต้องได้ ถ้าไม่ได้ เรายังไม่ได้ฝึกจิตของตัวเอง...

                                                                                     พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

ถ้าจิตตั้งมั่นได้ จิตอยู่แค่รู้

          ถ้าจิตของโยมตั้งมั่นได้ โลกทั้งใบจะหมุนไปยังไง ก็ให้เขาหมุนไป แต่จิตของเรานั้นไม่ได้ยินดีมาก แล้วก็ไม่ได้ยินร้ายมาก เพียงแต่รู้ว่าสิ่งนี้เป็นอิฏฐารมณ์ หรืออนิฏฐารมณ์ อารมณ์ที่ชอบก็มีสติ อารมณ์ที่ไม่ชอบก็มีสติ แล้วก็วางเสีย ไม่ใช่ว่าพอชอบแล้วต้องยึดนะ  ถ้าอย่างนี้เรายังไม่ไปไหน. . .

                                                                                  พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

สมาธิเป็นพื้นฐานของชีวิต

          สมาธิเป็นพื้นฐานของชีวิต...เราใช้ชีวิตแบบ นั่ง ยืน เดิน นอน แต่สมาธิจิตของเราต้องมีความสงบตั้งมั่น พอเกิดอะไรขึ้น สติระลึกได้ เราใช้สติ ไม่ใช้อารมณ์ ใช้เหตุผล ใช้ปัญญา อย่าเอาโลภ โกรธ หลงมาแสดงตัวตนให้มันมากมาย จนเป็นปีศาจในเวลานั้นโดยเราไม่รู้ตัว

                                                                                           พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

คนจะทำฌานได้ จิตต้องละความโกรธให้ได้

          ต้องพยายามเจริญเมตตาภาวนาให้จิตมันเย็นเรื่อยๆ เวลาทำฌานจะเป็นเรื่องง่ายมาก บางคนทำไม่ได้จริงๆ เพราะจิตมันร้อน เพราะฉะนั้นคนจะทำฌานได้ จิตมันต้องละความโกรธให้ได้ เอาความโกรธไปนั่งทำฌาน ก็ไปไม่ได้ เอาความพยาบาทไปนั่งทำฌาน ก็ไปไม่ได้ เพราะมันเป็นนิวรณ์ ตัวนี้เป็นเครื่องกั้นคุณธรรมชั้นสูงเลย...

                                                                                          พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

พระอริยะท่านไม่กลัวคำว่าตาย

          พระอริยะท่านไม่กลัวคำว่าตาย ท่านกลัวคำว่า Happy Birthday ...ท่านรู้แล้วว่า ถ้าท่านไม่รีบเพียรเพ่งภาวนาปฏิบัติเพื่อมรรคผลแล้วนี่ ท่านจะต้องมาเกิด...ความเกิดเป็นทุกข์ร่ำไป...ถ้าเรายิ่งเข้าใจแล้ว เราก็ไม่ปรารถนายินดีในชีวิต ที่ต้องมาเวียนจมอยู่กับความเกิดแก่เจ็บตายซ้ำๆ ซากๆ หมุนเวียนอยู่ไม่รู้จบ

                                                                                      พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

การให้รางวัลของชีวิต

          การให้รางวัลของชีวิตคือการบำเพ็ญบารมี เจริญด้านศีล สมาธิ ปัญญา จึงชื่อว่าผู้พ้นทุกข์สู่ความดับเย็น นั่นแหละคือ “ปัญญา” 

                                                                                   พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

เห็นธรรมคือเห็นพระพุทธเจ้า

          การเห็นพระพุทธเจ้าไม่ใช่เห็นเป็นตัวตน แต่เห็นเป็นคุณธรรม การเห็นพระพุทธเจ้าจริงๆ เขาเห็นจากจิตในธรรม หรือธรรมที่เกิดขึ้นภายในจิต

                                                                                    พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

มีกิเลสจึงมีความรู้แจ้ง

           แม้บัวจะเกิดจากโคลนก็ดี แม้รากเหง้าของบัวจะอยู่ในโคลนในน้ำก็ดี แต่สุดท้ายดอกมันอยู่เหนือน้ำ ชูช่อเบ่งบานที่เรียกว่าบัวพ้นน้ำ มนุษย์สัตว์ก็เหมือนกัน แม้เราจะเกิดจากตัณหา อวิชชา มายาอะไรก็ตาม แต่ในที่สุดมนุษย์ก็หลุดพ้นได้จากโคลน

                                                                                           พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

สุดท้ายให้ว่าง นั่นแหละปัญญา

เรียนรู้สุขและทุกข์ และก็รู้ไม่สุขไม่ทุกข์ ที่สุดให้วาง สุดท้ายให้ว่าง นั่นแหละปัญญา

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

การปฏิบัติธรรมสูงสุดคือการไม่ยึดมั่น

การปฏิบัติธรรมสูงสุดคือการไม่ยึดมั่น 

และเข้าสู่สภาวะความว่างเปล่า

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

อารมณ์ไม่ใช่จิต

          ...สุขทุกข์เป็นเรื่องอารมณ์ภายในใจ ยังไม่ใช่จิต เป็นอารมณ์เกิดดับได้ คนไม่เข้าใจไปเข้าใจจิตคืออารมณ์ อารมณ์คือจิต เปรียบเหมือนแก้วน้ำใส ใส่อะไรลงไปแก้วน้ำก็เป็นอย่างนั้น เทออกก็เป็นแก้วน้ำอย่างเดิม จิตเราก็เหมือนกัน

                                                                                              พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

เป็นมนุษย์สุดดีอยู่ที่จิต

เป็นมนุษย์สุดดีอยู่ที่จิต

ทำพูดคิดในแนวธรรมพระพร่ำสอน 

จะดีอื่นหมื่นแสนยังแคลนคลอน 

ดีแน่นอนที่ดวงจิตปิดอบาย 

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

เมื่อร่างกายนี้ เขาตายจากเรา...

...เมื่อร่างกายนี้ เขาตายจากเรา แล้วทำไมเราไม่ตายจากร่างกายบ้าง...

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

นอกไม่เข้า ในไม่ออก

การภาวนาทุกอย่าง

“นอกไม่เข้า ในไม่ออก”

สติตั้งมั่นทำความระลึกรู้จิต

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

โปรดใครไม่ได้ ก็ต้องวาง

ในที่สุดถ้าเราโปรดใครไม่ได้

เราก็ต้องวาง 

ถ้าเราวางไม่ได้ เราก็ต้องทุกข์

เราสงสารใครเขาก็ได้

แต่อย่าให้จิตของเราเศร้าหมอง

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

เมตตาธรรมประเสริฐสุด

         การที่เราคิดจะทำอะไรที่หวังเกื้อกูลผู้อื่น อาตมาบอกว่าเหนื่อยเท่าไรอย่ากลัว เพราะหนทางนี้ประเสริฐสุดแล้ว การบำเพ็ญบารมีของพระโพธิสัตว์ จุดมุ่งหมายคือการเกื้อกูล ไม่มีเหตุผลอื่นเลยนะ  แม้แต่การบำเพ็ญบารมีของพระมหาโพธิสัตว์ จนถึงที่จะสามารถเป็นพระพุทธเจ้าได้ ก็ยังมีความปรารถนาหวังเพียงการเกื้อกูล

                                                                         พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

บางครั้งการสูญเสียเป็นสิ่งดี

อย่าเข้าใจว่าสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต คือสิ่งที่เราจะต้องได้มา 

บางครั้ง บางโอกาส 

การสูญเสียหรือการเสียสละ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดก็ได้

พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต