แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ลามะยางทัง รินโปเช แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ลามะยางทัง รินโปเช แสดงบทความทั้งหมด

สัญญาณที่แท้จริงของความสำเร็จ


เมื่อเธอพยายามดำเนินไปบนเส้นทางนี้
เธอไม่ควรแสวงหาสัญญาณภายนอก
ที่แสดงถึงความสำเร็จ เช่น
ความฝันอันเป็นมงคล หรือภาพนิมิต
หรือการเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้า
หรือสัญญาณแห่งพลังอื่นๆ
เพราะสัญญาณที่แท้จริงของความสำเร็จ
คืออารมณ์ที่รบกวนจิตใจเธอลดลง
และจิตใจของเธอสงบสุขมากขึ้น
ลามะยางทัง รินโปเช
“When you are trying to proceed on the path,
you should not be looking for external signs of accomplishment,
such as auspicious dreams, or visions, or clairvoyance,
or other signs of power.
The real sign of accomplishment is the decreasing of your disturbing emotions,
and that your mind is becoming more peaceful.”

~ Yangthang Rinpoche
ภาพ Pinterest

ที่มา  เพจมนษิธาร  Monsitharn

        (บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)


 

ทุกสิ่งไม่มีอะไรเลย นอกจาก "ชื่อ"


อะไรคือปัญญาอันสูงสุด
นั่นก็คือการไม่ยึดมั่นกับสิ่งใด
ว่ามีตัวมีตนอยู่อย่างจริงแท้
ไม่ยึดแม้จักรวาล หรือ
สิ่งที่ปรากฏในจักรวาล
อย่างสรรพสัตว์ทั้งหลาย
ที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่
โดยบอกว่า
นี่คือสิ่งนี้
นั่นคือสิ่งนั้น
นี่คือศัตรู และ...
.
ทุกสิ่งไม่มีอะไรเลย
นอกจาก "ชื่อ"
ไม่ว่า รูป รส กลิ่น เสียง และสิ่งใดก็ตามที่ปรากฎ
เราต้องรู้ว่า มันเป็นแค่ "ชื่อ" ที่เราตั้งให้เท่านั้น
มันไม่มีอยู่อย่างแท้จริง
.
แม้แต่ "ฉัน" หรือ "ตุลกู ยางทัง" 
ก็เป็นแค่ "ชื่อ” ที่ตั้งขึ้น
"ฉัน" ก็ไม่ใช่ "ตุลกู ยางทัง"
เพราะ "ตุลกู ยางทัง" 
ไม่ได้เป็นอะไรเลย นอกจาก “ชื่อ”
.
เราควรแยกให้ออกระหว่าง
"สิ่งหนึ่งสิ่งใด" กับ "ชื่อที่เราตั้งให้สิ่งนั้น"
การคิดว่า
"สิ่งนั้น" กับ "ชื่อที่เราเรียกมัน"
คือสิ่งเดียวกัน นั้นไม่ถูกต้อง
เราต้องเข้าใจว่า
สิ่งที่ปรากฏอยู่ทั้งหลาย
ไม่ได้มีอยู่จริงตามนัยนี้
เพราะมันไม่ได้เป็นอะไรเลย
นอกจาก "ชื่อ"
ที่เราตั้งให้มัน

ลามะยางทัง รินโปเช

ครูท่านสำคัญท่านหนึ่งของสายสำนักศึกษาธรรมนยิงมา
โดยชาวธิเบตนับถือว่าท่านคือครูผู้เวียนว่ายกลับมาเกิดใหม่
เพื่อสอนและปฏิบัติธรรม
ในปี 1959 เมื่อจีนคอมมิวนิสต์บุกธิเบต ท่านออกจากวัดโดมัง
แต่ถูกจับและถูกขังในคุกจีนถึง 22 ปี ในระหว่างนั้น
ท่านได้สอนธรรมให้แก่นักโทษในคุก เมื่อถูกปล่อยตัวท่านกลับ
ไปวัดโดมัง และพบว่าวัดถูกทำลายแล้ว ท่านจึงเดินทางมายัง
อินเดีย จนมรณภาพ
---------------------
What is the best wisdom? It is not to cling to anything whatsoever to be truly, 
inherently existent. It is to be without clinging to anything, 
including outer container-like universe, and the content-like sentient beings, stating that "This is this…" or "That is that…" or "This is enemy" and so on.
Everything is nothing but name. Isn’t it? Form, sound, smell, and so on, 
we have to know that all these things are nothing but names, and that they do not truly, inherently exist. Also "I" or "Yangthang Tulku", these are nothing but names. I am actually not "Yangthang Tulku", as "Yangthang Tulku" is nothing but a name. 
We should make the distinction between a thing and a name we label on that thing. It is not alright to see the thing and the name as identical. We need to understand that all phenomena do not really exist in this way - as they are nothing but names.

Yangthang Rinpoche

Image by LTapsaH from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

ไม่มี...สิ่งใดควรค่าแก่การ...ยึดไว้เลย


ในสภาวะ...
ของธรรมชาติ ที่เป็นเช่นนั้นเอง
จิต  ของเรา
ต้องไม่ถูก สิ่งที่ปรากฏ 
อยู่...ภายนอกรบกวน
ต้องไม่ยึดสิ่งใด ไว้ภายใน
เรา...ต้องทำให้จิต อยู่...ในสภาวะ 
ที่ตระหนักรู้ว่า... 
ไม่มี...สิ่งใดควรค่าแก่การ...ยึดไว้เลย

ลามะยางทัง  รินโปเช

Image by Tama66 from pixabay

เพจวัดพระธาตุขุนบง

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/