การให้อภัย
ในคำสอนหลวงปู่สังวาลย์ เขมโก
*การให้อภัยในมุมของหลวงปู่
ไม่ใช่การยอมแพ้
แต่คือการปล่อยวางอัตตา
เพราะความโกรธ ความเคียดแค้น
คือไฟที่เผาใจเราเองก่อนเสมอ
การให้อภัยจึงเป็นการรักษาใจตน
และเป็นการไม่สร้างกรรมใหม่ที่หนักขึ้น
หลวงปู่สังวาลย์มักพูดว่า
“โกรธเขา ใจเราร้อนก่อนเขา”
ความโกรธเหมือนไฟ
เผาเจ้าของก่อนเสมอ
การให้อภัยจึงไม่ใช่
การยกโทษให้คนอื่น
แต่คือการดับไฟในใจเราเอง
เมื่อใจเราดับไฟได้
ความสงบจะเกิดขึ้น
ความเมตตาจะเกิดขึ้น
และนี่คือพื้นดินที่อริยมรรคงอกงาม
*โชคดีคือการได้ให้อภัย
ทำไมการให้อภัยจึงเป็นโชคดี
เพราะการให้อภัยคือ
การปล่อยภาระหนักออกจากใจ
คือการไม่สร้างกรรมใหม่
คือการเปิดทางให้บุญเก่าได้ทำงาน
คือการให้โอกาสตัวเองได้เดินต่อ
อย่างเบาสบาย
โชคดี…ไม่ใช่การได้สิ่งที่อยากได้
แต่คือการไม่ต้องแบกสิ่งที่ไม่จำเป็น
โดยคุณ Visakha Bucha
ขอกราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูง
ภาพ Pinterest
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
23 เม.ย.69
Boost
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น