ใครที่หาความสุขไม่เจอ ให้วกกลับคืนสู่ภายใน
สุขแท้จริง ไม่หลอกไม่ลวงอยู่ตรงนั้น..
มวลความสุขอันมั่งคั่งของชีวิต
เกิดจากสัมพันธภาพที่ดีกับจิตเดิมแท้ภายใน ..
อิโตมิ จัง
Image by digitalaivault from pixabay
สามสิ่งนี้เป็นดั่ง เกราะของจิต
จงมีศรัทธา ความรอบรู้ และ ระเบียบวินัย
สามสิ่งนี้เป็นดั่ง ลําต้นอันเป็นแก่นของจิต
นี่คือต้นไม้ที่เธอจําต้องเพาะปลูก
และเลี้ยงดูมันให้งอกงาม
ปราศจากความเพลินใจยินดี
ปราศจากความยึดติด
และ ปราศจากความมืดบอด
สามสิ่งนี้เป็นดั่ง เกราะของจิต
มันเบาที่จะสวมใส่
แต่แข็งแกร่งในการปกป้อง
และเป็นเกราะป้องกัน ที่เธอควรแสวงหา
การภาวนา ความขยันหมั่นเพียร และ ความอุตสาหะ
สามสิ่งนี้ คือ อาชาของจิต
มันวิ่งเร็ว และ ทําให้เคลื่อนไปได้อย่างรวดเร็ว
นี่แหละ คือม้าดีที่สุด
ที่จะทําให้เธอก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว
การตระหนักรู้ในตนเอง ความแจ้งชัดในตนเอง
และ ความอิ่มเบิกบานในตนเอง
สามสิ่งนี้ คือ ผลของจิต
จงเพาะหว่านเมล็ด บ่มผลของมันให้สุกงอม
แล้วคั้นเอานํ้าและแก่นของมันออกมา
นี่แหละ คือผลที่เธอควรแสวงหา…
ท่านมิลาเรปะ
จากหนังสือ แก่นธรรมของท่านมิลาเรปะ
แปลโดย ชยธมฺโมภิกขุ
Image by rpeppi from pixabay
นั่นคือปัญญา
ความหลง คือการที่เราไม่รู้ความจริงของธรรมชาติ
เรามีชุดความคิด ความเชื่อที่เราปักใจไว้
มองโลกอย่างที่เราคิดว่าจริง
ถ้าสังเกตดูให้ดี และอนุญาต
ให้มันเป็นอย่างที่มันเป็น
ไม่ใช่อย่างที่เราอยากให้เป็น
นั่นคือการเริ่มต้นเป็นอิสระจากความหลง
นั่นคือปัญญา
ท่านมิงจูร์ รินโปเช
จากการบรรยายหัวข้อ
“ภาวนาและภาวะวิกฤตทางจิตใจในปัจจุบัน”
ณ สวนโมกข์ กรุงเทพ 25 ก.ย.66
Image by ilmiia from pixabay
ไม่ใช่ปฏิบัติแล้ว หมดทุกข์
“ทุกข์” ควร “กำหนดรู้”
ไม่ใช่ปฏิบัติแล้ว หมดทุกข์
ทุกข์หมดไปไม่เป็น
เมื่อกายกับจิตยังอาศัยกัน
ทุกข์ของขันธ์ยังมีตลอดเวลา
แต่จิตที่จะไปติดข้องที่จะไปยึดถือ
ไปลุ่มหลง ว่าทุกข์ให้โทษแก่เรา
อย่างนั้นอย่างนี้ ควรจะให้มันหายออกไป..
ผู้ที่ไป “รู้ทุกข์” เป็นทุกข์หรือไม่ นั่นแหละ
เป็นเรื่องที่ “ควรกำจัด”
เป็นเรื่องที่ควร “ปฏิบัติ”
เพื่อทราบตามความเป็นจริง
ทุกข์คือเวทนาตัวหนึ่ง
“จิต” ผู้มา “รู้” ก็เป็นอีกอันหนึ่ง
ไม่ใช่เวทนา ที่เกิดขึ้นแล้วดับไป
ความรู้นี้ จะเป็นสุขก็ตาม
เป็นทุกข์ก็ตาม เฉยๆ ก็ตาม
“จิต” มัน “รู้” ตื่นอยู่ หลับอยู่ มันก็ “รู้”
นี่คือเรื่องของ “จิต”
พระอาจารย์สิงห์ทอง ธัมมวโร
Image by RyanMcGuire from pixabay
คนใจเจริญ
ถ้าเราเสียเปรียบเราดีใจ
ถ้าเราได้เปรียบเราเสียใจ
อันไหนดีกว่าก็ให้เขา
ของเราอย่างไรก็ได้ นี่เรียกว่า คนใจเจริญ
ให้เขานิดเดียว เราเอามากๆ
ไม่ดีเลย เราผิดธรรม
ตำหนิตัวเอง ใจเราเสื่อม ใจเราไม่ดี
ให้พากันเอาชนะความตระหนี่ถี่เหนียวแน่น
ด้วยการเสียสละ
หลวงปู่ท่อน ญาณธโร
Image by 51581 from pixabay
ถ้าเราได้เปรียบเราเสียใจ
อันไหนดีกว่าก็ให้เขา
ของเราอย่างไรก็ได้ นี่เรียกว่า คนใจเจริญ
ให้เขานิดเดียว เราเอามากๆ
ไม่ดีเลย เราผิดธรรม
ตำหนิตัวเอง ใจเราเสื่อม ใจเราไม่ดี
ให้พากันเอาชนะความตระหนี่ถี่เหนียวแน่น
ด้วยการเสียสละ
หลวงปู่ท่อน ญาณธโร
Image by 51581 from pixabay
ละตัวเดียว ละอวิชชา
...ความหลงความโลภความโกรธเกิดได้อย่างไร
ก็เกิดเพราะมันไม่เห็นแจ้ง
ความจริงในความรู้ใช่ไหม
พอมันไม่เห็นแจ้งความจริงในความรู้
ก็เรียกว่าอวิชชามันเกิด
พอมันเกิดมันก็เลยหลงความรู้
พอหลงความรู้ ความรู้ใดที่มันเคยเรียนรู้มา
มันเคยพอใจก็เป็นโลภะเป็นราคะ
ความรู้ใดที่มันไม่พอใจ
มันก็หลงไปเป็นโทสะ นี่มันเกิดอย่างนี้
เพราะฉะนั้นจะละโทสะ ละราคะ
ละยังไง ก็ละตัวเดียว
ละอวิชชาไง
เห็นความจริงของสิ่งนั้นว่า
มันไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ตัวเรา
แล้วจะไปหลงตามมันไหม
ไม่หลงตามมัน
แล้วมันจะมีราคะโทสะเกิดไหม...
พระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ
อ่านฉบับเต็มได้ที่ https://web.facebook.com/PraWichaiKammasudho/posts/pfbid0sZrYkf5oXBFtUE4e1PPTnFGukGnchYippD7QH3CDs8pk38psQ8teXdQaVCfJEa8Al?_rdc=1&_rdr
Image by giselaatje from pixabay
มิใช่โทษจำคุกตลอดชีวิต
จงอย่าเป็นผู้ต้องขังของอดีตตนเอง
มันเป็นบทเรียนบทหนึ่ง
มิใช่โทษจำคุกตลอดชีวิต
Never be a prisoner of your past.
It was a lesson.
Not a life sentence.
Unknown
Image by GoranH from pixabay
การเห็นที่ถูกต้อง
การเห็นที่ถูกต้อง
หมายถึง การเฝ้าดูด้วยดวงตาใน
คือดวงตาแห่งวิปัสสนาญาณ
ได้แก่การ เห็นแล้ว ไม่นึกคิดปรุงแต่ง
ต่อเติมในสิ่งเห็นตามอำนาจ
ของความเคยชินของเรา
แต่ให้เห็นด้วยตาแห่งสติสัปชัญญะ
คือเห็นธรรมชาติของมัน
คือ เห็นเฉยๆ รู้ซื่อๆ เห็นซื่อๆ หรือเห็นสักแต่ว่าเห็น
จนอาการของความคิดเห็นนั้นๆ ดับไปต่อหน้าต่อตา
เรียกว่า เห็นแบบวิปัสสนาญาณ
แต่ถ้าเฝ้าดูไม่เป็น
ก็คือ เห็นแบบขาดสติสัปะชัญญะ
ไม่มีการฝึกฝนอบรมสัมมาสติปัญญามาก่อน
จึงเกิดความรู้สึกความพอใจ และความไม่พอใจ
เกิดขึ้นในขณะพบเห็นสิ่งต่างๆ
การพบเห็นแบบนั้นจะพัฒนาตัวความคิดปรุงแต่ง
ไปเรื่อยๆ เรียกว่า จิตตสังขาร
เหมือนเชื้อโรคในร่างกาย
ถ้าเกิดขึ้นแล้วเราไม่รีบรักษา
ก็ขยายผลมากขึ้นไปๆ จนยากแก่การรักษาเยียวยา
นั้นคือการเห็นของปุถุชนทั้งปวงนั้นแล
หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท
Image by rottonara from pixabay
รู้แจ้งด้วยใจตัวเอง ในธรรมชาติแท้ของตัวเอง
การที่ใครจะบรรลุอนุตรสัมโพธิได้นั้น
ผู้นั้นจะต้องสามารถรู้แจ้งด้วยใจตัวเอง
ในธรรมชาติแท้ของตัวเอง
หรือที่เรียกว่า จิตเดิมแท้
อันเป็นสิ่งที่ใครสร้างขึ้นไม่ได้
หรือทำลายให้สูญหายไปก็ไม่ได้
ชั่วเวลาขณะจิตเดียวเท่านั้น
ผู้นั้นสามารถเห็นแจ้งจิตเดิมแท้
ได้โดยตลอดกาลทั้งปวง
ต่อจากนั้นทุกๆ สิ่งก็จะเป็นอิสระ
จากการถูกกักขัง
กล่าวคือ จะเป็นวิมุติหลุดพ้นไป
ท่านเว่ยหล่าง
หนังสือสูตรของเว่ยหล่าง
Image by KIMDAEJEUNG from pixabay
จงปล่อยตัวเองเป็นอิสระ
ยิ่งคุณพยายามควบคุมสิ่งต่างๆ มากเท่าไร
สิ่งเหล่านั้นจะควบคุมคุณมากขึ้นเท่านั้น
จงปล่อยตัวเองเป็นอิสระและปล่อยให้สิ่งต่างๆ
เป็นไปตามเส้นทางธรรมชาติของมันเองเถิด
The more you try to control something,
the more it controls you.
Free yourself and let things take
their own natural course.
Leon Brown
Image by KIMDAEJEUNG from pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)