จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
เริ่มต้นก่อนจะปฏิบัติในรูปแบบ
เริ่มต้นก่อนจะปฏิบัติในรูปแบบ กราบพระก่อน
ระลึกถึงพระพุทธเจ้า
ทำความรู้สึกเหมือนท่านอยู่กับเรา
ท่านกำลังอยู่ต่อหน้าเรา
เรากราบท่านด้วยใจอ่อนน้อม
ใจเราจะเป็นบุญเป็นกุศลขึ้นมานะ
สมาธิจะเกิดขึ้นทันทีเลย
เรียกว่าเป็น พุทธานุสติ ได้สมาธิขึ้นมาทันที
พอใจมันมีสมาธิแล้วนะ แล้วก็ภาวนาต่อ
หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
สุขในรูป ในเสียง ในกลิ่น ในรส
สุขในรูป ในเสียง ในกลิ่น ในรส ฯลฯ
ที่เราปรารถนามากเป็นพิเศษ
แสดงว่าเราเคยเสวยแล้วในชาติก่อนๆ
เราจึงคิดถึงมันในชาตินี้
คิดอยู่แค่นี้ก็น่าจะเกิดความสลดสังเวชในตัวเองได้
ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
รู้ที่เราพึ่งพาได้คือ"ความรู้สึก" ไม่ใช่ "ความคิด"
สิ่งที่เป็นอยู่ในขณะนี้
ถ้าเราไปพึ่งพาการคิด
มันก็จะบอกให้เราพยายามทำให้มันดีขึ้น
หรือให้หนีไปจากความทุกข์อันขมขื่น
ที่มีอยู่ในทุกๆ อย่างตามธรรมชาติ
เราหนีความทุกข์ของร่างกายไม่ได้
แต่มันก็มีความมหัศจรรย์แบบเล่นแร่แปรธาตุ (alchemy)
ที่มากับการรู้ การรู้ที่เราพึ่งพาได้คือ"ความรู้สึก" ไม่ใช่ "ความคิด"
พวกเราเห็นว่าอารมณ์ของเรานั้นเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
ไม่ต้องทำอะไรเลย รู้อย่างเดียว
เราต้องไม่ไปง่วนอยู่กับการรู้ของผู้คิด
เราต้อง"รู้จากความรู้สึก"
ผู้ที่รู้สึก มันจะมีรสชาติของความเป็นจริง
ซึ่งความคิดให้รสชาติแบบนั้นกับเราไม่ได้
พระอาจารย์สุมโนภิกขุ
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
การปฎิบัติจริงๆ นั้นไม่มีรูปแบบ
การปฎิบัติ
ไม่ใช่เดินจงกรมอย่างเดียว
นั่งสมาธิอย่างเดียว
อิริยาบถใดก็ได้
หากเรามองว่าขันธ์ห้าไม่ใช่เรานี้
ปฎิบัติแล้ว
สถานที่ไหนก็ได้
หากเรามีสติอยู่กับกาย
มีสติอยู่กับเวทนา
มีสติอยู่กับจิตและธรรม
คือ เราปฎิบัติแล้ว
การปฎิบัติจริงๆ นั้นไม่มีรูปแบบ
พระอรหันต์ในสมัยพุทธกาล
ท่านตรัสรู้ในท่ายืนบ้าง ท่าเดินบ้าง
ท่านอนบ้าง ไม่ได้นั่งหลับตาเลย
พระอาจารย์ชานนท์ ชยนนฺโท
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
การ "รู้เท่าทันอารมณ์"ในภาษาธรรม
ในขณะที่เกิดสัมพันธภาพกับภายนอก
จิตก็ควรจะกำหนดให้อยู่ในจิต
เมื่อเห็นก็กำหนดให้ "รู้เท่าทัน" การเห็น
แต่ไม่ถึงกับต้องรำพึงรำพันออกมาว่า
เห็นแล้วนะ เห็นแล้วหนอ อะไรหรอก
เพราะขณะจิตหนึ่งๆ นั้น มันไม่กินเวลาอะไร
เมื่อรู้เท่าทันแล้ว ก็ไม่ต้องไปรำพึงรำพัน
เป็นการปรุงแต่งเพิ่มเติมอีก
ในการ "กำหนดให้รู้ให้เท่าทัน"นั้น
อย่าได้ถูกลวงด้วยสัญญาแห่งภาษาคนภาษาโลก
ดังเช่นการรู้เท่าทันคนที่จะมาหลอกลวงเรา เป็นต้น
การ "รู้เท่าทันอารมณ์"ในภาษาธรรมนั้น
หมายความว่า ความ " รู้ "
จะต้องทันกันกับการรับอารมณ์ของทวารทั้ง ๕
เช่น ในขณะที่ตาเห็นรูป
จะต้องมีสติรู้อยู่อย่างเต็มที่สมบูรณ์
มีความรู้ตัวพร้อมอยู่ตลอดเวลา โดยไม่จำเป็นต้องรู้อะไร
เมื่อเป็นเช่นนี้ "ทุกข์"
อันอาศัยปัจจัยคือ การเห็น เป็นต้นนั้น ย่อมไม่เกิด
และเราก็สามารถมองอะไรได้อย่างอิสระเสรี
โดยที่รูปหรือสิ่งที่เรามองเห็น
ไม่อาจมีอิทธิพลอันใดเหนือเราได้เลยแม้แต่น้อย
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ทานที่ไม่มีอานิสงส์มาก
บุญที่ทำในรูปของการถวายทานนั้น
ไม่ว่าจะเป็นอาหารหรือเงินก็ตาม
จุดหมายสูงสุดอยู่ที่
การลดความยึดติดถือมั่นในตัวกูของกู
ยิ่งลดได้มากเท่าไร
ก็ยิ่งเข้าใกล้นิพพานอันเป็นประโยชน์สูงสุด
ที่เรียกว่า “ปรมัตถะ”
ซึ่งสูงกว่าสวรรค์ในชาติหน้า (สัมปรายิกัตถะ)
หรือความมั่งมีศรีสุขในชาตินี้ (ทิฏฐธัมมิกัตถะ)
แต่หากทำบุญเพราะหวังแต่ประโยชน์ส่วนตน
อยากได้เข้าตัวมาก ๆ แทนที่จะสละออกไป
ก็ยิ่งห่างไกลจากนิพพาน
หรือกลายเป็นอุปสรรคขวางกั้นนิพพานด้วยซ้ำ
อันที่จริงอย่าว่าแต่นิพพานเลย
แม้แต่ความสุขในปัจจุบันชาติ ก็อาจเกิดขึ้นได้ยาก
เพราะจิตที่คิดแต่จะเอานั้นเป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์
ในทานมหัปผลสูตร อังคุตตรนิกาย
พระพุทธองค์ได้ตรัสกับพระสารีบุตรว่า
ทานที่ไม่มีอานิสงส์มากได้แก่
“ทานที่ให้อย่างมีใจเยื่อใย ให้ทานอย่างมีจิตผูกพัน
ให้ทานอย่างมุ่งหวังสั่งสมบุญ”
รวมถึงทานที่ให้เพราะต้องการเสวยผลในชาติหน้า เป็นต้น
พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ความสุขอยู่ที่การวางของจิต
แท้จริงความสุขอยู่ที่การวางของจิต
คือ จิตปล่อยวางอารมณ์นั่นเอง
พระอาจารย์จรัญ ทักขญาโณ
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
การทำจิตที่เจริญกุศลไม่ใช่สิ่งที่เล็กน้อย
การทำจิตให้อ่อนน้อมถ่อมตน
การทำจิตให้ละความเป็นอัตตาตัวตน
การทำจิตให้ลดทิฏฐิมานะ
การทำจิตให้มีเมตตา
การทำจิตให้รู้จักกุศลอกุศล
การทำจิตที่เจริญกุศลไม่ใช่สิ่งที่เล็กน้อย
เป็นอุปนิสัย เป็นเหตุปัจจัย
ให้มรรคผลนิพพานเกิดขึ้นในเบื้องหน้า
ถ้าเราประมาทสิ่งเหล่านี้
เท่ากับเราตัดนิสัยอรหัตตมรรค
อรหัตตผลของเรานั่นเอง นั้นคือกรรม
พระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
หน้าที่เราไม่ใช่พยายามเปลี่ยนแปลง
จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)