คำว่า "ทางสายกลาง"

คำว่า "ทางสายกลาง"

ไม่ได้หมายถึงในด้านกาย 

และวาจาของเรา 

แต่หมายถึงในด้าน 

"จิตใจ เมื่อถูกอารมณ์มากระทบ"

ถ้าอารมณ์ที่ไม่ถูกใจ 

มากระทบกระทั่ง ก็ทำให้วุ่นวาย 

ถ้าจิตวุ่นวายหวั่นไหวเช่นนี้ ก็ไม่ใช่หนทาง

เมื่ออารมณ์ที่ชอบใจดีใจ 

เกิดขึ้นมา แล้วก็ดีอกดีใจ 

ติดแน่นอยู่ในกามสุขัลลิกานุโยโค 

อันนี้ก็ไม่ใช่หนทาง..

หลวงปู่ชา สุภัทโท

Image by coombesy from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ความทุกข์ที่เกิดจากอวิชชาเป็นทุกข์ที่แก้ไขได้

ความทุกข์ที่เกิดจากอวิชชา 

เกิดจากการไม่รู้จริง 

ความทุกข์จากการรู้ไม่จริงเป็นทุกข์ที่แก้ได้ 

แต่ความทุกข์ที่เป็นไตรลักษณ์

ซึ่งเป็นความทุกข์ของสิ่งทั้งปวงเป็นสิ่งที่ต้องยอมรับ 

นักปราชญ์ผู้มีปัญญาคือผู้รู้ว่าสิ่งไหน

อยู่ในวิสัยที่จะแก้ไขได้ สิ่งไหนไม่อยู่ในวิสัยที่จะแก้ได้

ไม่มีจิต ไม่มีกิเลส

..ไม่มีจิต ไม่มีกิเลส 

..ที่มันมีกิเลส เพราะมันมีจิต 

หมดผู้เป็น "เจ้าของ" จิตแล้ว 

ธรรมก็ไม่มี 

พิจารณาสมมุติให้เป็นวิมุติ 

ถึงวิมุติแล้วก็ละวิมุติอีก 

นั่นแหละจึงเรียกได้ว่า ธรรมแท้ 

จึงได้ว่ามีจิต จึงมีกิเลส 

ไม่มีจิต ไม่มีกิเลส 

พิจารณาจนเจอจิต 

ละจิตได้ ก็ละกิเลสได้ 

พิจารณาจนเจอจิต

แล้วยึดจิต กิเลสก็ไม่หมด 

อยู่ที่ยึด กับ ไม่ยึด มันก็จบแค่นี้แหละ..

พุทธศาสนารวมลงมาจริงๆ ก็คือ 

แกะความยึดติดของจิต 

แกะความเป็นตัวตน 

แกะออกจากความสำคัญ

มั่นหมายว่าของเรา..

ครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน

Image by dangquangn from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

แก้จิตให้เป็นธรรม

สรรพสิ่งต่างก็แปรปรวนไปตามสภาพ

อยู่ตลอดกัปตลอดกัลป์

จะว่าเขาเที่ยงหรือไม่เที่ยง

เขาไม่ได้รับรู้ดอก

แต่แล้วใจของเรานี่แหละ

เป็นผู้ไม่เที่ยงเอง

คอยตำหนิติโทษอันนั้นอันนี้อยู่ตลอด

หากเรารู้ถึงความเป็นจริงแล้ว

ใจเราจะไม่ตำหนิติโทษอื่นๆ

ตำหนิตัวเองดีกว่า

อันนี้เป็นการแก้จิตให้เป็นธรรม

หลวงปู่ศรี มหาวีโร

Image by dangquangn from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ระวังแขกเข้ามา ไม่เอา !

มีโยมมาปรึกษาว่า...

ทำไมอยู่ดีๆ มันชอบคิดอกุศลเรื่อย?

นั่นแหละคือ "แขกจร" เข้ามาเฉยๆ 

ไม่ใช่เรา อกุศลมาก็ "รู้" เดี๋ยวมันก็ดับ 

บางทีกรรมเก่ามันให้ผลด้วย 

เราเคยทำกรรมสะสมกรรมไม่ดีมา 

มันก็ทำให้เราคิดเป็นอกุศลขึ้นมา 

มันเคยชินน่ะ จิตเรา 

แต่ก่อนมันเคยคิดไม่ดี ก็เลยเคยชินอยู่ในจิต 

ปัจจุบันนี้เรามีสติแล้ว เรารู้แล้ว เราก็ตั้งสติดีๆ 

ดู... ดูลงไปเลย 

ให้รู้ว่าเป็นแขก ระวังแขกเข้ามา ไม่เอา !

พระอาจารย์ครรชิต สุทธิจิตโต

Image by avi_acl from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

จิตทำผิดหน้าที่ คือทำหน้าที่เกินรู้

เวลาเจ็บมากๆ แยกขันธ์ออกไป

เห็นขันธ์แต่ละขันธ์ ทำหน้าที่ของมัน

รูป ก็ทำหน้าที่ของรูป

เวทนา คือความทุกข์ทั้งหลาย มันก็ทำหน้าที่ของมัน

มันก็แสดงตัวของมันไป

มากขึ้น น้อยลงอะไรอย่างนี้ สลับกันไปเรื่อยๆ

บางทีก็หาย บางทีก็กลับมา

ตัวสังขาร ความปรุงของจิต

มันก็ปรุงของมันไป

จิตเป็นคนรู้

ถ้าขันธ์ทุกตัวทำหน้าที่ของตัวเอง ปัญหาจะไม่เกิดขึ้น

แต่ปัญหาเกิดขึ้น เพราะจิตไม่ทำหน้าที่ของตัวเอง

จิตไม่ทำหน้าที่รับรู้ แต่จิตทำหน้าที่แทรกแซง

อยากให้หายเจ็บ อยากให้หายปวด

จิตมันเข้าไปวุ่นวาย ทั้งที่จิตไม่ได้เจ็บปวด

อย่างเวลาเราเจ็บมากๆ ปวดมากๆ

จิตเป็นคนรู้

ความเจ็บปวดก็ไม่ใช่ร่างกาย แล้วก็ไม่ใช่จิตด้วย

ร่างกายก็ไม่ได้ว่าอะไร

ร่างกายก็เงียบๆ ไม่บ่นอะไร

จิตไม่ได้เจ็บปวด แต่จิตบ่น

นี่จิตแทรกแซงเขา

จิตทำผิดหน้าที่ คือทำหน้าที่เกินรู้

เพราะฉะนั้น จิตจะทุกข์แล้ว

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

Image by faysalkhan101 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

สิ่งนั้น..ความรู้สึกนั้น เป็นสิ่งที่ถูกรู้

อะไรก็แล้วแต่ที่รู้สึกได้

สิ่งนั้น..ความรู้สึกนั้น เป็นสิ่งที่ถูกรู้

ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา

คอยสังเกตุไว้บ่อยๆนะ

รู้เห็นไปเรื่อยๆ จนใจยอมรับความจริงนะ

เมื่อนั้นผลย่อมเกิดขึ้นมาเอง รู้สึกได้เองว่า

ได้ปลดปล่อยสิ่งใดออกไปบ้างแล้ว.....

พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

Image by julien_roudier from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

การปฏิบัติ ที่ดูเหมือนมิได้ปฏิบัติอะไรเลย

การปฏิบัติ ที่ดูเหมือน

มิได้ปฏิบัติอะไรเลย

คือ การปฏิบัติทางจิตใจ ให้รู้สึกพอใจ

อยู่ในความว่าง จากตัวตนของตน

กระทำหน้าที่ทุกอย่าง กลมกลืน

อยู่กับกฏของธรรมชาติ ทำงานเพื่อหน้าที่

มิใช่ทำเพื่อประโยชน์แก่ ตัวกู-ของกู

ท่านพุทธทาสภิกขุ

Image by AlemCoksa from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ทุกข์จะเกิดขึ้นเมื่อเป็น "เจ้าของ"

เมื่อเธอยิ้ม โลกนี้ก็ยิ้มตาม

เมื่อความโกรธ ความอิจฉา ปรากฎขึ้นมา

ด้วยความไม่รู้ เธอก็เป็นสิ่งนั้นไปแล้ว

แต่ใจที่ยิ้ม หรือ หน้าที่ยิ้ม ได้

ความโกรธ และ ความอิจฉา ย่อมหายไปเอง

สิ่งที่เธอชอบ หรือ ไม่ชอบ ก็ต้องปรากฎขึ้น

ทุกข์จะเกิดขึ้นเมื่อเป็น "เจ้าของ"

เมื่อไม่เป็น"เจ้าของ" สิ่งใดๆ 

สิ่งนั้นย่อมหายไปเอง

พระอาจารย์ปกรณ์นันทน์ ฐิตธัมโม

Image by LunarSeaArt from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ถ้าเราเป็นผู้เห็น

ความรู้สึกใด ๆ จะมีอิทธิพลมาก 

ถ้าเราเป็นผู้รู้สึก 

แต่จะมีอิทธิพลน้อย 

ถ้าเราเป็นผู้เห็นความรู้สึก 

ธรรมชาติของอารมณ์ต่าง ๆ 

จะขยายใหญ่โต 

ถ้าเราเข้าไปมีส่วนร่วม 

แต่อารมณ์นั้น ๆ จะดับไปเอง 

หากเราเฝ้ามองเฉย ๆ 

เหมือนมันเขินอายเมื่อถูกเฝ้าดู

คุณพศิน อินทรวงค์

Image by vivekeyeview from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/