เจริญสติช่วยคลายความยึดมั่นในตัวตน

ขณะเจริญสติเฝ้าดูสภาวธรรมทางกายกับจิต

ภายในร่างกายที่ยาววาหนาคืบกว้างศอก 

ผู้ปฏิบัติธรรมจะรู้สึกว่ามีเพียงสภาวธรรมทางกายกับจิต

ที่เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย

ไม่มีตัวเราอยู่ในสภาวธรรมเหล่านั้น 

และสภาวธรรมนั้นก็ไม่ใช่ของเรา 

ความรู้สึกเช่นนี้คือการคลายความยึดมั่นในตัวตน...

การคลายความยึดมั่นในตัวตนเช่นนี้ 

จะส่งผลให้เรารู้จักตัวเองและเข้าใจผู้อื่นได้ดีขึ้น

พระคันธสาราภิวงศ์ วัดท่ามะโอ

การทำภาวนาแรกๆ จิตย่อมกวัดแกว่งดิ้นรน

          การทำภาวนาแรกๆ จิตของเราย่อมกวัดแกว่งดิ้นรน ล้มลุกคลุกคลานเป็นของธรรมดา เพราะจิตยังไม่เคยกับการภาวนามาก่อน จึงถือได้ว่า การภาวนาเป็นงานใหม่ของจิต ถึงจะยากลำบากแก่ไหน เราต้องฝืนเพื่อที่จะฉุดกระชากลากจิตที่กำลังถูกกิเลสย่ำยีอยู่นั้นให้พ้นภัยอันตราย ให้เป็นจิตที่ปราศจากกิเลสเครื่องเศร้าหมอง จึงเป็นสิ่งที่พวกเราทั้งหลายควรทำอย่างยิ่ง

                                                                                                  หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ

ทำไมต้องฝึกสติ ทำไมต้องฝึกสมาธิ

ทำไมต้องฝึกสติ ทำไมต้องฝึกสมาธิ 

ก็เพื่อเป็นอุปกรณ์ให้ตัวปัญญา

มันออกมาก้าวเดิน 

ทำไมต้องฝึกตัวปัญญา 

เพื่อความรู้แจ้งในกายใจนี้

ทำไมต้องรู้แจ้งในกายใจนี้ 

ก็เพื่อความพ้นทุกข์

คือความไม่หลงในกายใจนี้ 

ผลคือความพ้นทุกข์นั่นเอง

พระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ 

รู้ทุกข์ อย่าละทุกข์

รู้ทุกข์ อย่าละทุกข์

เพราะคุณไม่มีหน้าที่ละ

เมื่อ “แค่รู้” บ่อยๆ

ปัญญาจะเกิดขึ้น

และละต้นเหตุแห่งทุกข์ไปเอง

พระอาจารย์มหาวิเชียร ชินวังโส

ใจต้องอยู่กับร่างกายไปตลอดเวลา

ใจต้องอยู่กับร่างกายไปตลอดเวลา

ถ้าทำอย่างนี้ได้.. “มีสติ” อย่างนี้ได้

เวลา..นั่งสมาธิ “ใจ” ก็จะ

เข้าสู่..ความสงบได้

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

การฝึกจิตสาระสำคัญคือมีสติรู้ตัว

การฝึกทางจิตเพื่อหลุดพ้นจากสิ่งเศร้าหมอง

ไม่ได้อยู่ที่การนั่งหลับตาเพียงอย่างเดียว

สาระสำคัญคือการมีสติรู้ตัว

อยู่ในทุกอิริยาบถ ทุกกิจกรรม 

ในทุกเวลา ในทุกสถานที่

พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ

ทางธรรม หยุดคิดจึงเกิดวิชาชั้นสูง

ธรรมดาโลกต้องศึกษา ต้องเรียน ต้องเขียน

ต้องอ่าน ต้องคิดต้องนึก จึงจะเกิดความฉลาด

แต่ในทางธรรม หยุดคิด หยุดนึก

หยุดขีด หยุดเขียน หยุดจำ หยุดทำ

จึงเกิดวิชาชั้นสูงได้

เป็นของทวนกระแสโลก ซึ่งมนุษย์ทั้งหลายทำได้ยาก

ท่านพ่อลี ธัมมธโร 

ธรรมที่ทำให้สลดในวัฏสงสารมีค่ามาก

อุบายใดๆ เพื่อให้หน่าย เพื่อให้คลายเมาในวัฏสงสาร 

อุบายนั้นจะเป็นภาษามคธก็ตาม จะเป็นภาษาบาลีก็ตาม 

มีคุณค่ามากกว่าอุบายที่ให้เพลินให้ลืมตัว

ธรรมอันใดที่ทำให้สลดในวัฏสงสาร 

ธรรมอันนั้น เป็นธรรมที่มีค่ากว่าธรรมที่เป็นจินตกวี 

ทำเรื่องจริงให้เขื่อง เพื่อให้ไพเราะในเชิงกาพย์ 

เพื่อฟังสนุกๆ แต่ไม่มีอุบายเบื่อหน่ายคลายเมาในวัฏสงสาร

หลวงปู่หล้า เขมปตฺโต

ให้พิจารณาไตรลักษณ์ เพื่อตัดสาเหตุการหลั่งน้ำตา

พระพุทธเจ้าตรัสสอนให้พิจารณาไตรลักษณ์ (ทุกขัง อนิจจัง อนัตตา) 

ก็เพื่อจะตัดสาเหตุการหลั่งน้ำตาของสัตว์

ผู้ไปยึดไตรลักษณ์มาเป็นตนเป็นของตนเสียได้ 

กลายเป็นความรู้เท่าทันตามหลักความจริงและถอดถอนอุปาทาน 

ความยึดมั่นสำคัญผิดอันเป็นเสี้ยนหนามทิ่มแทงหัวใจให้หมดไป

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

ปรารถนาอยากอยู่ใกล้พระจริง อย่าเพ่งโทษคนอื่น

ผู้ใดปรารถนาอยากอยู่ใกล้พระจริง

อย่าเพ่งโทษคนอื่น

เขาว่าอย่างไรก็ตาม ยกให้เขาหมดเสีย

สำรวจตนเองทั้งคุณและโทษ

ที่มีอยู่ในสกนธ์กายของเราอยู่เสมอไป

หลวงปู่ทา จารุธัมโม