การภาวนาเริ่มที่ฝึกรู้สึกกายใจ



          การภาวนานั้นเริ่มต้นได้ไม่ยาก เพียงฝึกรู้สึกกายที่เคลื่อนไหว รู้ใจที่นึกคิด ในทุกๆ ขณะ โดยมี “สติ” เป็นผู้อารักขาจิต รู้ทันสภาวะแปลกปลอมที่เข้ามากระทบใจอย่างซื่อๆ โดยไม่เข้าไปแทรกแซง ไม่เพ่ง ไม่จ้อง สติที่ฝึกดีแล้ว เมื่อเจริญให้บริบูรณ์ยิ่งขึ้น จะสามารถพัฒนาเป็นปัญญา มีพลังทำลายอวิชชาลงได้ และเข้าใจสรรพสิ่งทั้งมวลตามความเป็นจริง

                                                                                    พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณฺโณ

เราถึงพระพุทธเจ้าอย่างไร



เราถึงพระพุทธเจ้าอย่างไร ถึงพระธรรมอย่างไร ถึงพระสงฆ์อย่างไร 
ให้มาพิจารณาถึงกายของตน จิตใจของตน 
ถึงพระพุทธเจ้า หมายความว่าใจเบิกบาน 
ใจรู้เท่าต่อสิ่งทั้งปวง 
ไม่มีความดิ้นรนต่อสิ่งที่ไม่พอใจ 
สิ่งที่พอใจก็ไม่มีความฟูขึ้นไปตามอารมณ์ 
เรียกว่าพุทโธ เป็นผู้รู้ยิ่ง...

หลวงปู่ขาว อนาลโย

ความทุกข์ ความล้มเหลว คือมิตรที่มาในรูปศัตรู





ความทุกข์ ความล้มเหลว 
ความพลัดพรากสูญเสีย ความเจ็บปวด 
สิ่งเหล่านี้ใครๆ มองว่าเป็นศัตรู 
แต่ถ้าพิจารณาให้ดี มันคือมิตรที่มาในรูปของศัตรู 
เพราะมันสอนให้เราเกิดสติ เกิดปัญญา ...
เห็นแจ้งเข้าใจความจริงของชีวิต
จนสามารถปล่อยวาง และหลุดพ้นจากความทุกข์
ถ้าเรามองแบบนี้ เราก็จะอยู่กับสิ่งต่างๆ ที่ไม่พึงปรารถนาได้

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล 

ปัญหาของมนุษย์คือความไม่รู้ ไม่เห็นตามความเป็นจริง



          ปัญหาของมนุษย์คือความไม่รู้ ไม่เห็นอะไรตามความเป็นจริง ที่เรียกว่าอวิชชา...เพราะจิตมันติดความรู้สึกที่เป็นตัวตน เรามองอะไรก็มองไม่ตรง เห็นอะไรก็ไม่เห็นตรง ไม่มีสภาพธรรมที่เป็นเห็นเฉยๆ ... “เห็นเฉย” คือ ตัวเห็นก็เฉยๆ ตัวจิตก็เฉยๆ เขาเรียกว่าสัมมาทิฏฐิ เป็นจิตที่ไม่มีอวิชชาครอบงำ ไม่มีความปรุงแต่งเข้าไปครอบงำ

                                                                                            หลวงตาสุริยา วัดป่าโสมพนัส
                                                                                                  (ส.มหาปัญโญภิกขุ)

การปฏิบัติธรรมคือมีสติรักษาใจให้ปกติสุข



แท้จริงการปฏิบัติธรรม
ใช้เพียงขณะปัจจุบันตรงหน้าเท่านั้น
ด้วยการมีสติรักษาใจให้ปกติสุข 
การปฏิบัติธรรมจึงมีความจำเป็น
ต้องเห็นทุกเหตุปัจจัยตรงปัจจุบัน ...
ปัญญาก็จะเกิดขึ้นตรงปัจจุบันนั้น
ความปกติสุขอันเป็นผลของการปฏิบัติ
ก็เกิดขึ้นตรงปัจจุบันนั้น

พระอาจารย์อำนาจ โอภาโส

ความเพียรกับความมีสติ คืออันเดียวกัน



ความเพียรกับความมีสติ
คืออันเดียวกัน 
มีสติแล้วใจก็ผ่องใส 
เบิกบานไม่หลงไม่ลืม 
คิดอย่างไรขึ้น มันก็จะดับลงไป
พร้อมกับความคิดขึ้น นึกขึ้น 
ตัวสติจึงสำคัญยิ่งนัก...

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ

พุทธะ คือสติสัมปฤดี



          พุทธะ เป็นคำสันสกฤต แทนคำที่ท่านเรียกว่า “สติสัมปฤดี” คือ ตื่นตัวอย่างปาฏิหาริย์ คืออาการยินยอมน้อมรับด้วยความรู้สึกตัวในอิริยาบถต่างๆ เช่น การพับตา การเลิกคิ้ว เคลื่อนไหวมือและเท้า ทั้งหมดล้วนเป็นธรรมชาติแห่งการตื่นอย่างปาฏิหาริย์ของท่าน และธรรมชาตินี้ก็คือจิต  จิตนี้ก็คือพุทธะ และพุทธะก็คือมรรค...

                                                                                                        ปรมาจารย์ตั๊กม้อ

                                                                                           หนังสือโพธิธรรมคำสอน หน้า 27
                                                                                                แปลโดย พุทธยานันทภิกขุ

ทำ พูด คิด ให้รู้ตัวอยู่ตลอดเวลา




เรื่องชีวิตประจำวันทั้งหมดนี่เป็นอารมณ์สมาธิ 
แล้วเราจะปฏิบัติต่อสิ่งเหล่านี้อย่างไร 
สติตัวเดียว ทำ พูด คิด ฯลฯ ให้รู้ตัวอยู่ตลอดเวลา 
ในตอนแรกๆ อาจจะสับสนวุ่นวาย 
แต่เราพยายามฝึกให้คล่องตัวชำนิชำนาญแล้ว ...
มันจะเป็นอัตโนมัติไปหมดเลย
เรื่องได้สมาธิขั้นใด ตอนใด อย่าไปสนใจ 
เอาสติตัวเดียวเท่านั้น
ทำงานอะไรต่างๆ นี้ เป็นอารมณ์สมาธิทั้งนั้น 
ขอให้เรามี “สติ” ลูกเดียว

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย 

ดูกายดูใจในปัจจุบัน คือการปฏิบัติธรรม



. . .ไม่ใช่เรื่องว่า 
เราจะต้องจดจำอะไรมากมาย 
แต่เป็นเรื่องการคอยดูกายดูใจ
ในปัจจุบันนี่เท่านั้น 
กายที่กำลังเป็นไปในปัจจุบัน 
จิตใจที่กำลังเป็นไปอยู่ในปัจจุบัน 
อย่างนี้เรียกว่าการปฏิบัติธรรม. . .

พระอาจารย์สุรศักดิ์ เขมรังสี

ถ้าเราไม่มีสติเฝ้าดูจิตใจ...




ถ้าเราไม่มีสติเฝ้าดูจิตใจแล้ว ความนึกคิดปรุงแต่งภายในจิตใจของเรา
ก็ปรุงแต่งไปในเรื่องที่ไม่ดี เป็นเรื่องซึ่งไม่เกิดประโยชน์อะไร 
จิตเราก็วิ่งตามอารมณ์ไป ไม่สามารถที่จะเห็นความทุกข์
เห็นเหตุให้เกิดทุกข์ หรือเห็นความดับทุกข์ 
หรือทำให้รู้จักข้อประพฤติปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์. . .


พระอาจารย์อัครเดช (ตั๋น) ถิรจิตโต