.รู้สวรรค์นรก ไม่เท่า รู้จิต

..รู้สวรรค์นรก ไม่เท่า รู้จิต 

 รู้อดีตอนาคต ไม่เท่า รู้ปัจจุบัน 

 รู้แปดหมึ่นสี่พันพระธรรมขันธ์ 

 ก็ไม่เท่า รู้ละ รู้ปล่อยวาง...

หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล 

การรู้จักตัวเองคือการมีสติในทุกๆ ขณะ

          ...บาปที่หนักที่สุดในโลกก็คือบุคคลที่ไม่รู้จักตัวเองนั้นเอง บุญคือบุคคลที่รู้จักตัวเอง ใครก็ตามที่รู้จักตัวเองคือบุคคลผู้มีบุญ และเป็นผู้ที่มีความสามารถกระทำตนเองให้เป็นบุคคลที่ประเสริฐ (อริยบุคคล) ได้อย่างแท้จริง นี้เรียกว่าความสงบ การรู้จักตัวเองมิได้หมายความว่า เรารู้ว่าเราเป็นชายหรือหญิง เราคือนาย ก. หรือ นาย ข. แต่การรู้จักตัวเองคือการมีสติในทุกๆ ขณะ ไม่ว่าร่างกายจะเคลื่อนไหวอย่างไร เรารู้สึกถึงการเคลื่อนไหวนั้น ไม่ว่าจิตใจคิดนึกอย่างไร เราก็รู้สึกถึงความนึกคิดนั้น...

                                                                                                    หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

จงถือธรรมะเป็นสำคัญ อย่าถือคน

จงถือธรรมะเป็นสำคัญ อย่าถือคน

ถ้ายังติดคนก็จะไม่ถึงธรรม

ถ้าถึงธรรมก็พ้นจากการติดคน

ถ้าติดคน ติดยศของคน 

ติดฐานะของคน ติดศักดิ์ศรีของคน 

ไม่มีอะไรดี เราก็ไม่เข้าถึงธรรม

ทุกอย่างที่ทำไปควรปรารภธรรม

อย่าเห็นแก่คน

หลวงพ่อฤาษีลิงดำ

อย่าส่งจิตออกไปสู่ภายนอก

เรารักษาใจของเราให้ได้นะ

อย่าให้มันมีการเสียใจ-ดีใจ

ปฏิบัติธรรมเป็นกลางๆ 

กำหนดบริกรรมพุทโธ พุทโธ 

อย่าส่งจิตออกไปสู่ภายนอก

อย่าส่งจิตออกไปตามเสียง ตามสัมผัส ตามกลิ่น 

อย่าส่งจิตไปตามอารมณ์ที่เป็นอดีต 

อารมณ์ที่ยังไม่มาถึง เราก็ไม่ต้องไปคิด

กำหนดจิตของเรา ให้ "เป็นหนึ่ง"

เป็น "เอกัคคตารมณ์" คือ มีอารมณ์อันเดียว

เราจะบริกรรม พุทโธ พุทโธ พุทโธ

เอาพุทโธ เป็นอารมณ์ของเรา 

ไม่ให้จิต คิดไปอย่างอื่น ... ทำให้ได้ 

ตั้งสติให้มั่น ทำจิตใจให้สบายสบายนะ 

อย่าไปหลง ไปตาม 

จะกลายเป็น "ทาสของตัวมาร" นะ

หลวงปู่คูณ สุเมโธ 

ทุกข์ก็ไม่ใช่ตน สุขก็ไม่ใช่ตน อย่าไปตั้งใจละ

เราต้องดูซิ ว่าทุกข์นี่ มันเป็นยังไง

เรามัวไปตั้งใจละ ละ ก็ไม่เห็นซิว่ามันเป็นยังไง 

ทุกข์ก็ไม่ใช่ตน สุขก็ไม่ใช่ตน อย่าไปตั้งใจละ...

เมื่อมันเห็นชัด ว่าไม่ใช่ตน อุปาทานก็ดับ

แต่สุข ทุกข์ ก็ยังมีอยู่ แต่มันไม่ใช่เราแล้ว...

ทุกข์มันก็รบกวนเราไม่ได้ เราก็ไม่ทุกข์กับมัน

ทุกข์ก็มีอยู่ สุขก็มีอยู่ ก็รู้ชัดเห็นชัดว่า ไม่ใช่เรา

หลวงปู่เจือ สุภโร

ที่รู้แล้วรู้อีก นี่แหละ จะเป็นองค์ปัญญาได้

ใจมีสมาธิ ก็รู้ ใจไม่มีสมาธิ ก็รู้

ที่รู้แล้วรู้อีก นี่แหละ จะเป็นองค์ปัญญาได้

ให้รู้ติดไว้ เพราะพระองค์เป็นผู้เรียนรู้ 

เป็นผู้เรียนเห็น

เราก็เช่นเดียวกัน เมื่อเรามีความรู้ มีความเห็นอยู่

นั่นแหละจะเป็นผู้กำจัดภัยในตนได้

ย่อมจะนำมาซึ่งปัญญาให้เกิดได้

นำมาซึ่งความสุขได้ พวกท่านไม่ต้องสงสัย

หลวงปู่สังวาลย์ เขมโก

ถือตัวมาก ยิ่งห่างพระนิพพาน

          การถือเนื้อถือตัวมีมากเท่าใด ก็ยิ่งทำให้ห่างไกลจากพระนิพพานมากขึ้นเท่านั้น เหตุว่าประตูเมืองพระนิพพานนั้นแคบนักหนา ผมเส้นเดียวผ่าออกเป็น ๓ เสี้ยว เอาแต่เสี้ยวเดียวไปแยงเข้าที่ประตูพระนิพพาน ก็ยังคับแคบ เข้าไม่ได้ เพราะฉะนั้นเมื่อท่านต้องการพระนิพพานแล้ว ไม่ควรจะถือว่าตัวรู้ดี เป็นผู้ใหญ่ เป็นผู้สูงศักดิ์กว่าผู้อื่น ยิ่งถือตนถือตัวขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งให้คับประตูพระนิพพานเข้าเท่านั้น จึงว่าพาลปุถุชนทั้งหลายเป็นผู้ห่างไกลจากพระนิพพาน ด้วยเหตุที่เขามัวถือเนื้อถือตัว ว่าตัวรู้ตัวดีอยู่

                                                                                                                  คิริมานนทสูตร

โลกวิทู รู้กลมายาของใจตัวเอง

.. คำว่า โลกวิทู รู้เพลงของโลก 

รู้กลมายาของใจตัวเอง 

ที่ไปสำคัญโลกว่าเป็นอะไร 

จึงไปยึดมั่นสำคัญผิด

กลายเป็นพิษแก่ตัวเอง 

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

กระทบแล้วปล่อย ก็เบากาย เบาใจ

เมื่ออะไรเข้ามาทางหู ตา จมูก ลิ้น กาย ใจ 

พอยึดแล้ว หลงทำตามก็เป็นทุกข์ทั้งหมด 

เพราะมันไปคิดว่าเป็นตัวเป็นตน 

เป็นเราเป็นเขา 

แต่ถ้าคิดแล้วมันเฉย กระทบแล้วมันปล่อย 

มันก็เบากายเบาใจ เพราะใจเสียไม่มี 

มีแต่ใจเฉย ใจเฉยน่ะใจดี..

หลวงพ่อสนอง กตฺปุญโญ 

ปฏิบัติธรรมแต่ไม่เห็นธรรมดา

คนเราเวลาปฏิบัติธรรมมักจะมุ่งให้มันได้อะไรๆ 

แต่ไม่เห็น "ธรรมดา"

หลวงพ่อสมบูรณ์ ฉตฺตสุวณฺโณ