เราก็เลือกเอา


เราก็เลือกเอา 
เราจะดิ้นรนขวนขวายทำงานที่ไม่มีวันจบ 
เกิดใหม่ก็ทำงานอย่างนี้อีกไม่มีวันจบ
ทุกภพทุกชาติไป หรือจะเลือกหนทาง
ที่เดินไปแล้วมีวันจบ 
มีโอกาสถึงเป้าหมาย 
แล้วก็ไม่ต้องมาทำงานต่างๆ แบบนี้
ซ้ำอีกตลอดไป

อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ

Image by Nordseher from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

วิธีดูจิต


วิธีดูจิต

รู้ทันอยู่ที่จิต
อย่างนี้เรียกว่าดูจิต
ดูจิตไม่ใช่นั่งเฝ้าจิตให้จิตนิ่งๆ
แต่ดูจิตก็คือ ดูความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับจิตใจ
ดูความรู้สึก ดูความปรุงแต่งทั้งหลาย
ที่เกิดขึ้นกับจิตใจ
บางทีก็ปรุงสุข บางทีก็ปรุงทุกข์
บางทีก็ปรุงดี บางทีก็ปรุงชั่ว
แล้วความปรุงแต่งทุกชนิดนั้น
จะสอนธรรมะเรา
ว่าสิ่งใดเกิด สิ่งนั้นดับ

หลวงพ่อปราโมทย์  ปาโมชฺโช

Image by ignartonosbg from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

อะไรคือการรู้แจ้ง



อะไรคือการรู้แจ้ง
มันคือความสามารถ
ในการมองเห็นตนเอง
ด้วยความชัดแจ้งต่อความจริงว่า แท้ที่จริงนั้น 
ล้วนว่างเปล่าจากตัวตนอย่างถึงที่สุด
ตัวตนเป็นเพียงความเชื่อของเรา
เราสร้างมันขึ้นมา เราวางแผนให้มันเป็น  
มันเป็นเพียงมายาของเรา
ฝันของเรา มันไม่ได้ดำรงอยู่
ไม่ได้อยู่ตรงนั้นโดยตัวของมันเอง
ดังนั้น ยิ่งคนคนหนึ่งตระหนักรู้
และมองเข้าไปภายใน
คนคนนั้นก็จะยิ่งไม่พบตัวตน

ท่าน OSHO

Image by CDD20 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา




 

ใจคนต่างหาก



ทุกสิ่ง perfect อยู่แล้ว
ในตัวของมัน 
ใจคนต่างหาก
ที่หลงเอาความอยาก 
และความไม่อยาก 
เข้าไปเกี่ยวข้อง

พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน

Image by HeiKiwi from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา




 

เราจะไม่หลงรสใดๆ ของโลกอีก


รสของโลก คือ มายา 
มีอยู่แต่ไม่มีอยู่จริง 
ที่มีอยู่จริงนั้นคือรสแห่งธรรม
ตราบใดที่คนเรายังไม่ซึ้งในรสพระธรรม 
ก็คงใช้ชีวิตจมปลักกับทางโลกต่อไป
. 
เน้น รสโลกมีอยู่ แต่ไม่มีอยู่จริง  
(แม้เกิดตายก็ยังเป็นสมมุติ แต่ไม่มีอยู่จริง)
เพราะรสโลกยังตกอยู่ภายใต้ความเป็นสมมุติ
. 
สุขแบบโลกสุขไม่จริง ทุกข์ก็ไม่จริง 
รักก็ไม่จริง เกลียดก็ไม่จริง ฯลฯ  
เพราะยังอยู่ในสมมุติมายาล้วนๆ 
.
ดังนั้น ถ้าคนเราได้ลิ้มรสธรรมะแล้ว 
เราจะไม่หลงรสใดๆ ของโลกให้ใจเป็นทุกข์อีก 
คือ เราอยู่กับรสโลกได้
แต่ใจเราไม่หลงกลรสโลกแล้ว 
เปรียบดั่งอยู่กับงูพิษ 
แต่งูพิษตัวนั้นทำอะไรเราไม่ได้อีกแล้ว 
ฉันใดก็ฉันนั้น!!

อิโตมิ จัง

Image by ThuyHaBich from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

ดอกไม้ของมาร


เมื่อมีสติแล้ว อะไรจะมาผูกมัดไม่ได้ 
ถ้ามีสติอยู่ทุกเมื่อ มันก็ไม่หลงใหล 
นั่นแหละมารไม่สามารถจะมองเห็นได้ 
ตัวมาร คือ ไม่มีสติ 
ตัวมาร คือ ความลุ่มหลง 
คือ ความประมาท เพลิดเพลินในกามคุณทั้งห้า 
อันมี รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ (สัมผัสกาย) 
เป็นดอกไม้ของมาร
เมื่อไปชมดอกไม้ มันก็ดักเอาตรงนั้นน่ะสิ
ตาเห็นรูป มารก็ไปดักเอาตรงนั้น 
มีความยินดีพอใจ หลงมัวเมาประมาท ตรงนั้นแหละ
ไปถูกบ่วงมารแล้ว 
หูได้ยินเสียง มันก็ดักเอาตรงนั้น 
ที่ชอบใจไม่ชอบใจอะไรต่างๆ ถูกบ่วงหมด 
กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ทั้งหมดทั้งดีและชั่ว เรียกว่าถูกบ่วงมารทั้งนั้น 
เราทุกคนไม่มี “สติ” ได้ชื่อว่า ถูกบ่วงของมารแล้ว
.
หลวงปู่เทสก์  เทสรังสี

ที่มา : ชีวิตเป็นของน้อย

Image by Oolmadefoto from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

คำว่าอัตตาจะหายไปเอง


ไม่สามารถควบคุม
ไม่ใช่การต่อสู้ หรือ กำจัด ทำลายใดๆ 
เพียงเห็นความจริง ว่าทุกอย่างอนัตตา 
บังคับบัญชาไม่ได้ 
คำว่าอัตตาจะหายไปเอง

พระอาจารย์ปกรณ์นันทน์ ฐิตธัมโม

Image by pizar_heryanto from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา




 

เราต้องทำความต้องการของเรา ให้สิ้นไป


...ความไม่เที่ยงความแตกดับ
มันเป็นธรรมดาอย่างนี้ 
สรุปแล้วธรรมดาคืออะไร? ทำไมจึงไม่เที่ยง? 
เพราะมันต้องไปตามเหตุปัจจัยของมันอย่างนั้น 
.
จะไม่ยอมรับได้ไหม? ถ้าไม่ยอมรับมันก็ทุกข์ 
ที่มันทุกข์เพราะไม่ยอมรับ 
ทำไมจึงไม่ยอมรับ? ทำไมยอมรับไม่ได้? 
ก็เพราะไม่เห็นความจริงว่า
มันต้องเป็นของมันอย่างนี้ 
มันจะต้องเกิดอย่างนี้ มันจะต้องดับอย่างนี้ 
จะต้องเป็นของมันอย่างนี้ตามเหตุปัจจัย 
.
ถ้าไปเห็นความจริงอย่างนี้ ก็จะเกิดการยอมรับ
เพราะมันไม่สามารถจะไปห้ามได้
กับความเป็นของมันอย่างนี้ 
ถ้าเกิดยอมรับได้ใจก็จะไม่ทุกข์ 
.
จริงไหมถ้าใจยอมรับได้ 
สังขารร่างกายจะแก่ชรา
ถ้ายอมรับไม่ได้จะทุกข์ไหม? มันจะทุกข์ 
ถ้ายอมรับได้ แก่ไหมยอมรับได้? 
ก็แก่อยู่ดี แต่มันไม่ทุกข์ 
ฉะนั้นระหว่างการทำไม่ให้แก่
กับการยอมรับกับความแก่อันไหนง่ายกว่ากัน 
อันไหนมีสิทธิที่จะทำได้ 
.
การดับทุกข์จึงไม่ใช่ว่า
ทำทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้ตามที่เราต้องการ 
แต่เราต้องทำความต้องการของเรา
ให้สิ้นไปเพื่อให้มันยอมรับ 
ทำให้เกิดยอมรับมันก็จะหมดปัญหา 

พระอาจารย์สุรศักดิ์ เขมรังสี

Image by TheOtherKev from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา





 

เว้นแต่ความคิดจะเข้าไปปรุงแต่งใจ


แม้เรือจะอยู่กับน้ำ
แต่น้ำก็ไม่สามารถจมเรือได้
เว้นแต่น้ำจะเข้าไปในเรือ
ในทำนองเดียวกัน
แม้ใจจะอยู่กับความคิด
แต่ความคิดก็ไม่สามารถทำให้ใจเป็นทุกข์ได้ 
เว้นแต่ความคิดจะเข้าไปปรุงแต่งใจ

โกอิ นาสุ

Image by 12781813 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา




 

ความเป็นกลางของจิต


การเข้าถึงด้วยความเป็นกลางของจิต 
ไม่ตัดสิน ไม่ให้ความหมาย สักแต่ว่ารู้
ดีก็ช่าง ... ชั่วก็ช่าง.. 
ต่างเป็นธรรมในใจ
เป็นมายาการของโลกเสมอกันหมด
สติ ธรรมในธรรม ... เหนือดีเหนือชั่ว

ใจเป็นกลาง
ไม่ยินดียินร้ายกับเรื่องที่มากระทบ
ถ้าตระหนักรู้ไม่ได้ ก็ครองสติไม่อยู่
เมื่อวานผ่านไปแล้ว 
พรุ่งนี้ก็ยังมาไม่ถึง
ถ้าเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม
จะไม่สงสัยอะไรเลย ....

เมื่อเธอรู้สึกยินดีต่อบางสิ่ง 
ซึ่งเธอเชื่อว่าน่ารัก
หรือไม่ยินดีต่อบางสิ่ง 
ซึ่งเธอเชื่อว่าน่าเกลียด
จงเข้าใจว่า สิ่งที่บดบังจิตใจของเธอ
มันไม่ใช่อะไร 
แต่เป็นเพียงมายามนตร์เท่านั้นเอง

ท่านคุรุ รินโปเช  (คุรุปัทมสัมภวะ)

Image by jrm-photo from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา