การเจริญเมตตาจิตอย่างน้อยชั่วสูดดมกลิ่นหอม
มีผลมากกว่าการที่บุคคลมีจิตเลื่อมใสสมาทานสิกขาบท
(องฺ. สตฺตก. ๒๓/๔๗๓/๒๐)
Image by dendoktoor from pixabay
นี่แหละรู้สึกตัว
การรู้สึกตัว
คือการรู้สึกออกมา
จากโลกแห่งความคิด
การไม่หลงเพลิน ไปตามอารมณ์ต่างๆ
ไม่ถูกดึงออกไปทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ
โดยไม่รู้ตัว รู้ไม่หลง นี่แหละรู้สึกตัว
พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
Image by schauhi from pixabay
มีสติบ้าง หลงบ้าง นั่นแหละดีแล้ว
..การรู้ การมีสติสัมปชัญญะ
ก็ไม่ใช่ตัวเราเหมือนกัน
เป็นของไม่เที่ยง บังคับให้มันเกิดก็ไม่ได้
อยากจะมีสติทั้งวัน
ปกติก็จะไม่มีหรอก ส่วนใหญ่จะหลงซะมากกว่า
การมีสติบ้าง หลงบ้าง นั่นแหละดีแล้ว
จะได้รู้ว่ามันเป็นอนัตตา บังคับไม่ได้
ถ้ามีสติตลอดได้ สงสัยเข้าใจผิด
เกิดอัตตาขึ้นมาอีกตัวว่า เราเก่งนะ
เราสามารถบังคับสติได้
กลายเป็นอย่างนั้นไปอีก
อ.สุภีร์ ทุมทอง
Image by Adriansart from pixabay
ของคู่
…ของคู่ รัก-ชัง ดี -ชั่ว บุญ -บาป
ความผูกพัน -ความไม่ใยดี ฯลฯ
เรามักจะเกี่ยวข้องกับสิ่งต่างๆ
โดยยึดถือความรู้สึกส่วนตัวเป็นหลัก
ก็ไม่พ้นจากของคู่ไปได้เลย
กิเลสเป็นตัวชักนำให้ตกอยู่
ในความครอบงำของของคู่
เมื่อไรที่ปัญญาคมกล้าพอ
ที่จะตัดความยึดถือในอารมณ์ ความรู้สึกต่างๆ ได้
ก็พ้นจากความครอบงำของของสิ่งนั้นได้
จิตก็จะเป็นอิสระ
และเห็นตามความจริงว่า
สิ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้น
ก็ล้วนแต่เป็นเพียงสภาวธรรม
ที่เกิดขึ้นแล้วก็ดับไปเท่านั้น
ทั้งสิ่งที่พบเห็นจากภายนอก
และความรู้สึกจากภายใน
อุบาสิกาวัลย์ นานายน
Image by pasja1000 from pixabay
หลุดพ้นเองทุกขณะ
ไม่เพิ่มความรู้ใดๆ แต่ให้คลายจากสิ่งยึดถือ...
ไม่ต้องพยายามหยุดคิด
แต่ให้ความคิด
"หยุด" ด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว
เมื่อไม่ต้องปฏิเสธ หรือ ยอมรับ
สิ่งที่เกิดในจิต หรือ ทุกสภาวะอารมณ์
เมื่อนั้น
เธอได้หลุดพ้นในสิ่งที่พันธนาการ
ได้เองอยู่แล้ว
ทุกขณะ สลายตัวมันเองทุกขณะๆ
หลุดพ้นเองทุกขณะ
พระอาจารย์ปกรณ์นันทน์ ฐิตธัมโม
Image by HG-Fotografie from pixabay
ฝึกให้รู้เรื่องของจิตเสียแต่ยังเป็นคน
ความห่วงใยของจิต
เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดอุปสรรคได้อย่างมากมาย
เวลาจะพรากจากขันธ์
นักปราชญ์ท่านจึงสอนให้ระวังจิต
ไม่ให้เป็นอารมณ์ห่วงใยกับสิ่งใดๆทั้งสิ้น
กลัวจิตจะประหวัดกับสิ่งหนึ่งสิ่งใด
ซึ่งเป็นที่รักบ้าง เป็นอารมณ์ขุ่นมัวในใจบ้าง
เช่น ความโกรธแค้นให้กับผู้หนึ่งผู้ใด
.
ขณะจิตจะออกจากร่าง
เป็นขณะที่สำคัญมาก
อาจไปเกาะเอาอารมณ์ที่ไม่ดีเข้า
แล้วก็กลับมาเป็นไฟเผาตัว
จากนั้นก็ไปเกิดในทุคติภพ
มีนรก เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน อย่างใดอย่างหนึ่ง
ซึ่งล้วนเป็นภพกำเนิดที่ไม่พึงปรารถนา
และให้ความทุกข์ร้อนตลอดภพนั้นๆ
ฉะนั้นการฝึกอบรมจิต
เมื่ออยู่ในฐานะที่ควรทำได้ จึงควรสนใจอย่างยิ่ง
.
ฝึกให้รู้เรื่องของจิตเสียแต่ยังเป็นคนที่รู้ๆ เห็นๆ
เรื่องของตนอยู่ทุกขณะนี้ เป็นความชอบแท้
เมื่อทราบว่ายังบกพร่องส่วนใด
จะได้รีบแก้ไขดัดแปลงเสีย
เวลาเข้าตาจนแล้ว จะได้มีทางรักษาตัวทันกับเหตุการณ์
ไม่ต้องวิตกวิจารณ์ว่าจะเสียท่าเสียที
ให้ความชั่วทั้งหลาย เข้ามาเหยียบย่ำทำลายได้
.
ยิ่งฝึกให้ขาดความสืบต่อกับอารมณ์
ดีชั่วทั้งหลายอย่างประจักษ์แล้ว
ยิ่งประเสริฐเลิศโลก ไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือน
หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต
Image by KELLEPICS from pixabay
นาทีทองเมื่อล้มตัวลงนอน
นาทีทองช่วงหนึ่ง คือ เมื่อล้มตัวลงนอน
น้อยนักที่จะหลับทันที
...มักจะนอนคิดอะไรไปเรื่อย
ขอให้ใช้ช่วงนี้ตามดูจิต
ดูความคิดไปเรื่อยๆ
เกิด ดับ เกิด ดับ
จิตจะได้บริหารสติ
มีกำลังสติเพิ่มเอง...จนหลับไปเอง
สมาธิจะเกิดตอนหลับได้..จิตสว่างแจ่มใส
เดินจิตพิจารณาต่อเอง
ปัญหา เรื่องขัดข้องที่ค้างคาใจ
จะมีคำตอบให้..ตอนนอนหลับ
หลวงพ่อพุธ ฐานิโย
Image by Cdd20 from pixabay
Cr.Fb.Achara Klinsuwan
อย่าค้นหาสวรรค์และนรกในอนาคต
อย่าค้นหาสวรรค์และนรกในอนาคต
ทั้งคู่อยู่ในปัจจุบันเดี๋ยวนี้
ทุกขณะที่เราทำด้วยความรัก
โดยไม่คาดหวัง ไม่คำนึงกำไรขาดทุน
ไม่ต่อรอง เราอยู่ในสวรรค์
เมื่อไหร่ก็ตามที่เราต่อสู้ เกลียด
เราอยู่ในนรก
Don’t search for heaven
and hell in the future.
Both are now present.
Whenever we manage to love
without expectations, calculations,
negotiations, we are indeed in heaven.
Whenever we fight, hate,
we are in hell.
~ Shams Tabrizi
Image by Foto_und_Pinsel from pixabay
การเรียนรู้ทางธรรมจึงต่างจากทางโลก
การเรียนรู้ทางธรรมจึงต่างจากทางโลกอย่างสิ้นเชิง
เรียนรู้ทางโลกต้องใช้ความคิดตลอด
ต้องใช้ความจำตลอด
เพราะเราต้องการข้อมูลเหล่านั้น
เอามาใช้กับทางโลก
แต่ในทางธรรมนั้นไม่จำเป็นต้องจำ
เราไม่จำเป็นต้องคิด
และเราไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย
แค่เอารู้ไปฝากและปล่อยให้เป็นหน้าที่ของรู้
ให้เขาเรียนรู้ไป
การที่เราไม่ได้จำไม่ได้คิดนั้น
เราจะได้ข้อมูลใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน
ข้อมูลนี้เกิดขึ้นในใจภายในกายตลอดเวลา
พระอาจารย์ชานนท์ ชยนนฺโท
Image by FelixMittermeier from pixabay
ชนเหล่านั้น จักเป็นผู้พ้นทุกข์
ก็ชนใดทำจิตของตน
ไม่ให้มีที่ภายใน และที่ภายนอก
ไม่ให้มีที่ล่วงมาแล้ว และที่ยังมาไม่ถึง
ไม่ให้มีทั้งที่กำลังเป็นอยู่
ไม่ให้ตามเห็นอารมณ์ต่างๆ อันมาติดต้อง
ให้ว่างเปล่าจากปวงสังขตะที่เกิดดับ
ชนเหล่านั้น จักเป็นผู้พ้นทุกข์
เข้าถึงฝั่ง ล่วงวังวนเป็นที่ตั้งแห่งความตาย
อันบุคคลข้ามได้แสนยากนั้นฯ
หลวงปู่ดาบส สุมโน
Image by KELLEPICS from pixabay
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)