ใจนั้นแหละยิ่งใหญ่จริงๆ


อัตตาที่ยิ่งใหญ่ ถือมั่นในความเห็น
ย่อมต้องสลายตัวลงไปได้ด้วยใจที่อ่อนน้อม
ใจที่ถ่อมตนนั้นไม่ใช่ยอมเพราะเราด้อยกว่า
เพียงแต่ยอมที่จะไม่ยิ่งใหญ่เอง
ใจที่ยอมสละความสำคัญในตัว
ในความคิดความเห็นที่เคยยึดถือไว้
ใจนั้นแหละยิ่งใหญ่จริงๆ

พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

Image by GoranH from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


 

ตามทางที่ถูกนั้น มีแต่ทำใจให้อยู่ตามปกติ


..พวกนักปฏิบัติทุกวันนี้ 
ส่วนมากแล้วเอาแบบฤาษี... 
ไม่ได้รู้แนวทางของพระพุทธศาสนาที่แท้จริง 
ตามทางที่ถูกนั้น... 
มีแต่ทำใจให้อยู่ตามปกติ 
หรือสภาพเดิมของใจแท้เท่านั้น 
คือ มีสติอยู่ ตื่นอยู่ เบิกบานอยู่ทุกขณะ 
ไม่ยินดียินร้ายในอารมณ์ของโลก 
อยู่ในความเป็นกลาง... 
ไม่ใช่ว่าจะไปนั่งหมดคืนไม่ลุกจากที่เลย 
อันนั้นบางคนก็นั่งหลับตลอดคืนก็มี 
บางคนก็นั่งชมนิมิตก็มี 
บางทีก็อยู่ได้ด้วยอารมณ์ของฌานก็มี...

หลวงปู่คูณ สิริจันโท


Image by Free-Photos from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา




 

ไม่มี “ ตัว ” ไปรับ


ไม่มี “ ตัว ” ไปรับ
เห็นจีวรที่ตากอยู่ตรงนั้นไหม ?
ประเดี๋ยวก็สงบ ประเดี๋ยวก็ปลิว 
เขากระเพื่อม ตามแรงลม
พิจารณาให้ดี
ถ้าไม่มี จีวร
ลม แม้พัดแรงเท่าใด
จะมีสิ่งใดปลิว

หลวงตาณรงศักดิ์ ขีณาลโย

Image by truthseeker08 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา




 

จบกิจอยู่ที่วางทั้งบุญและบาป


การจบกิจ เป็นอย่างไรหรือ...
ดูก่อน...ภิกษุทั้งหลาย
บุคคลซึ่งเข้าถึงอวิชชา
ถ้าเขาปรุงแต่งสังขารอันเป็นบุญ
วิญญาณก็เข้าถึงวิบากอันเป็นบุญ
ถ้าปรุงแต่งสังขารอันไม่ใช่บุญ 
วิญญาณก็เข้าถึงวิบากอันไม่ใช่บุญ
ถ้าปรุงแต่งสังขารอเนญชา(ญาน สมาบัติ) 
วิญญาณก็เข้าถึงวิบากอเนญชา
แต่...เมื่อไม่ปรุงแต่ง บุญ-บาป
เธอย่อมไม่ยึดมั่น สิ่งใดๆ ในโลก ไม่สะดุ้งหวาดเสียว
เธอย่อมปรินิพพานเฉพาะตน
เธอย่อมประจักษ์ว่า...
ชาติสิ้นแล้ว
พรหมจรรย์อันเราอยู่...จบแล้ว
กิจควรทำเสร็จแล้ว 
กิจอันเพื่อความเป็นอย่างอื่น.....ไม่มี
ทุกสรรพจิต ล้วนมีสิทธิ ในการเลือกทางแห่งตน

สูตรที่ ๑ ทุกขวรรค อภิสมยสังยุตต์ นิทาน.สฺ. ๑๖/๙๗/๑๘๘, 
ตรัสแก่ภิกษุทั้งหลาย ที่เชตวัน
และ
พระอาจารย์ปกรณ์นันทน์ ฐิตธัมโม

Image by netwanderer from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

เหตุผลเหล่านั้นที่ยึดไว้


ทุกคนมีเหตุผลของตนเอง
ที่ทำให้เกิดอารมณ์รัก เกลียด โกรธ
แต่จะมีสักกี่คนที่ตะหนักรู้ในตน
ว่าเหตุผลเหล่านั้นที่ยึดไว้
จะทำให้ต้องเวียนเกิดเวียนตาย

การเดินทาง แห่งจิตวิญญาณ

Image by geralt from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

ธรรมชาติไม่ยอมให้เรามีอะไร เป็นกรรมสิทธิ์


ถ้าจะมีอะไร ก็มีไปตามภาษาโลกๆ
ส่วนในจิตใจนั้น ไม่รู้สึกยึดมั่นว่ามี 
อย่างนี้มันไม่ทุกข์ใจ ไม่มีเรื่องดีใจ
.
เมื่อมีอะไรดีตามที่คนเขามีๆ กันอยู่ 
ก็ให้มีตามที่เขาสมมติว่ามี ตามเรื่องของโลก 
ส่วนทางใจนั้นอย่าโง่ จนกระทั่งรู้สึกว่าเรามีจริงๆ
.
เพราะว่าทางธรรมะนั้น เราไม่อาจมีอะไรได้ 
ธรรมชาติไม่ยอมให้เรามีอะไร
เป็นกรรมสิทธิ์ของเราตลอดไป
. 
ธรรมชาติสงวนสิทธิ์ของมันเสมอว่า 
สิ่งต่างๆ เป็นของธรรมชาติ 
เราอย่าได้หลงเอาอะไร
มาเป็นของเราโดยเด็ดขาด
.
ในแง่ของโลกๆ ก็ปฏิบัติอย่างโลกๆ 
ในแง่ธรรมะก็ปฏิบัติอย่างธรรมะ 
ไม่ให้มีอะไรฝืนกัน ทั้งฝ่ายโลกและฝ่ายธรรม

ท่านพุทธทาสภิกขุ

Image by tinaundmaxim from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

ปฏิบัติให้เหมือนไม่ได้ปฏิบัติ


เคล็ดลับของการปฏิบัติธรรมให้มีชีวิตชีวา
อยู่ที่การ “ปฏิบัติให้เหมือนไม่ได้ปฏิบัติ”
ถ้าปฏิบัติเหมือนปฏิบัติ
ก็คล้ายกับว่าเรามีคำว่า “ต้อง” 
จิตของเราจะถูกบีบเข้าไปในกรอบทันที 
ทำให้อึดอัด...
การปฏิบัติธรรมที่ถูกต้องนั้น
ควรเน้นที่การใช้ชีวิตจริง ๆ 
เป็นนิพพานที่นี่ เดี๋ยวนี้ 
ทำแล้วต้องมีความสงบร่มเย็น 
และไม่ใช่ทำเพราะถูกกิเลสตัณหาผลักดัน 
บีบคั้น หรือบงการจิตใจ...

พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

Image by trilemedia from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

เรียกว่า สติปัญญาหรือความรู้


ถ้าเราเป็นคนมีสติดี เราจะรู้ว่า
ทุกครั้งที่อารมณ์แปรเปลี่ยน 
มันสอนเราทั้งนั้น 
มันสอนเราตรงๆ เสียยิ่งกว่า
พระเทศน์ให้ฟังเสียอีก เช่น 
จากสุขกลายเป็นเศร้าไปเสียแล้ว 
ถ้าเราดูเป็น อย่างนี้คือเราเห็นมัน 
สภาพที่รู้ ที่เห็น ที่เข้าใจด้วยตนเองอันนั้นแหละ
เรียกว่า สติปัญญาหรือความรู้
ความรู้เช่นนี้คือความรู้ที่เกิดในตัวเอง 
เมื่อมันเกิดในตัวเอง 
มันก็แก้ไขเยียวยาตัวมันเองได้

ท่านเขมานันทะ

หนังสือดั่งสายน้ำไหล

Image by N3k0 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


 

ไม่ให้เกียรติชีวิตตัวเอง


คนเราอยากจะมีอายุยืน 
ทำไมสนใจแต่ปริมาณชีวิตที่ยังมาไม่ถึง 
ไม่สนใจคุณภาพชีวิตที่มีอยู่แล้ว 
เราชอบเสียเวลากับความอยากได้ อยากมี อยากเป็น 
โกรธคนนั้น เกลียดคนนี้ เรื่องเพ้อเจ้อก็เยอะ 
การปล่อยให้ชีวิตผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์
ก็เหมือนกับไม่ให้เกียรติชีวิตตัวเอง ไม่รักชีวิตจริง

พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ

Image by zhuwei06191973 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

พระพุทธเจ้าท่านไม่ติดดีติดชั่ว


พระพุทธเจ้าท่านไม่ติดดีติดชั่ว 
ไม่ข้องอยู่ในอารมณ์ 
อดีตอนาคตและปัจจุบัน
ท่านจึงได้พระนามว่า “โลกวิทู” 
เป็นผู้รู้แจ้งโลก 
จิตนี้ไม่ติดข้องอยู่ในอารมณ์ภายนอก
ทั้งดี ชั่ว อดีต อนาคต ปัจจุบัน 
ก็จะเป็นจิตที่หลุดพ้นจากอาสวะ 
เป็นจิตที่ตกอยู่ในกระแสของธรรม 
มีความสุขเย็นเป็น “วิหารธรรม” 
เป็น “วิชาวิมุติ” 
ผู้ใดปฏิบัติได้ขณะใด 
ก็ย่อมได้รับผลเย็นในขณะนั้น
ไม่จำกัดกาลเวลา เป็น “อกาลิโก”...

ท่านพ่อลี ธัมมธโร

Image by FelixMittermeier from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา