ธรรมชาติไม่ยอมให้เรามีอะไร เป็นกรรมสิทธิ์


ถ้าจะมีอะไร ก็มีไปตามภาษาโลกๆ
ส่วนในจิตใจนั้น ไม่รู้สึกยึดมั่นว่ามี 
อย่างนี้มันไม่ทุกข์ใจ ไม่มีเรื่องดีใจ
.
เมื่อมีอะไรดีตามที่คนเขามีๆ กันอยู่ 
ก็ให้มีตามที่เขาสมมติว่ามี ตามเรื่องของโลก 
ส่วนทางใจนั้นอย่าโง่ จนกระทั่งรู้สึกว่าเรามีจริงๆ
.
เพราะว่าทางธรรมะนั้น เราไม่อาจมีอะไรได้ 
ธรรมชาติไม่ยอมให้เรามีอะไร
เป็นกรรมสิทธิ์ของเราตลอดไป
ธรรมชาติสงวนสิทธิ์ของมันเสมอว่า 
สิ่งต่างๆ เป็นของธรรมชาติ 
เราอย่าได้หลงเอาอะไร
มาเป็นของเราโดยเด็ดขาด
.
ในแง่ของโลกๆ ก็ปฏิบัติอย่างโลกๆ 
ในแง่ธรรมะก็ปฏิบัติอย่างธรรมะ 
ไม่ให้มีอะไรฝืนกัน ทั้งฝ่ายโลกและฝ่ายธรรม

ท่านพุทธทาสภิกขุ

Image by tinaundmaxim from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น