แม้ไม่ต้องการมีความทุกข์ในภพชาติหน้า...




แม้ไม่ต้องการมีความทุกข์ในภพชาติหน้า
ก็ต้องทำใจให้ไม่มีความทุกข์
เสียตั้งแต่ในภพชาติปัจจุบันนี้
ไม่ปรารถนาเป็นอะไร ไม่ปรารถนาเป็นอย่างไรในชาติหน้า
ก็ต้องทำใจ คือ 
ทำใจไม่ให้เกาะเกี่ยวอยู่กับอะไรนั้น กับอย่างนั้น
ตั้งแต่ในปัจจุบันชาติ
จึงจะสมปรารถนา ไม่เช่นนั้นก็จะสมปรารถนาไม่ได้


สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

มีแต่เราไปหลงธรรมชาติ




ถ้าเรามองโลกให้เป็น ..
ทุกอย่างมันไม่เที่ยงแท้แน่นอน
แล้วเราจะไปหลงมันทำไม ? 
นี่คือกิเลสมันหลอกเอา
เราหลงงมงาย 
ไม่ใช่ธรรมชาติมันหลงเรา
มีแต่เราไปหลงธรรมชาติ
ร่างกายมันรักเราไหม ? 
มันอาลัยอาวรณ์เราไหม ?
มีแต่เราอาลัยอาวรณ์มันเอง

หลวงพ่อฉลวย อาภาธโร

ทำความรู้ตัวไว้ทุกอิริยาบถ




ทำความรู้ตัวไว้ทุกอิริยาบถ ทุกอาการ...
ถ้าเรารู้การกิน การเดิน การนั่ง การนอน 
ก้าวไปข้างหน้าก็ตาม ถอยมาข้างหลัง 
เหยียดแขนออก คู้แขนเข้า เหลียวซ้ายแลขวา 
ถ้าเรารู้ได้อย่างนี้แสดงว่าสัมปชัญญะ ตัวรู้ตัวของเราดีมาก 
ถ้ารู้ได้จริงๆ แบบนี้ละก็ใกล้พระนิพพานเต็มที จำไว้นะ


หลวงพ่อฤาษีลิงดำ

ตื่นอยู่ด้วยดีในกาลทุกเมื่อ




สติของชนเหล่าใด ไปแล้วในกายเป็นนิตย์ 
ทั้งกลางวันทั้งกลางคืน
ชนเหล่านั้นเป็นสาวกของพระโคดม 
ตื่นอยู่ด้วยดีในกาลทุกเมื่อ

สุปฺปพุทฺธํ ปพุชฺฌนฺติ สทา โคตมสาวกา
เยสํ ทิวา จ รตฺโต จ นิจฺจํ กายคตา สติ

พุทธพจน์

พระบรมศาสดาสอนให้ “ส่งคืน” ทั้งนั้น




ตาก็ส่งคืนให้ตา หูก็ส่งคืนให้หู .. 
รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์ สุข ทุกข์ อุเบกขา
อะไรก็ตามเถิด...พระบรมศาสดาสอนให้ “ส่งคืน” ทั้งนั้น
ถ้าไปสอดแทรกยึดถือ เป็นเรา เป็นเขา 
เป็นสัตว์ เป็นบุคคล
เหตุก็ดี กรรมก็ดี วิบากก็ดี
ก็เวียนกันอยู่ไม่มีกลางวันกลางคืน...

หลวงปู่หล้า เขมปตฺโต

พึงสละความสุขเพื่อแลกเอาความสุขอันไพบูลย์




ผู้มีปัญญา ผู้ไม่ประมาทพึงสละความสุขเพื่อแลกเอาความสุขอันไพบูลย์
คือความสุขที่ไม่มีเกิด ไม่มีแก่ ไม่มีเจ็บ ไม่มีตาย 
ความสุขในโลกมีตายๆ เกิดๆ นั่นมีประมาณน้อยนิดเดียว
นักปราชญ์ท่านจะว่าไม่มีเสียก็ได้ 
ความสุขอย่างนี้เหมือนเหยื่อมันเกี่ยวอยู่ที่เบ็ด ...
ปลาไม่รู้ว่าเบ็ดมันเกาะอยู่... ก็ไปคาบเอา
เลยติดปากติดคออยู่อย่างนั้น 
นักปราชญ์คือพระพุทธเจ้าเห็นโทษของโลก
จึงมีความเบื่อหน่าย
...ให้ปล่อยมันเสีย อย่าถือมันอีก 

หลวงปู่ขาว อนาลโย

ปฏิบัติธรรมะ ต้องตายก่อนตาย




ปฏิบัติธรรมะ ต้องตายก่อนตาย 
แล้วต่อไปมันจะไม่ตายอีก
คำว่าตายก่อนตายก็คือ 
ให้อหังการตัวกู มมังการของกูมันตาย
ตัวกูเจ็บ ตัวกูตาย ให้มันหมดไปจากใจ
จนจิตว่างจากตัวกู ของกู


หลวงพ่อกนฺตสิริ (กนฺตสิริ ภิกฺขุ)

ความทุกข์ยิ่งกว่าความไม่สงบ ไม่มี




ความทุกข์ ยิ่งกว่า ความไม่สงบ ไม่มี
ไม่สงบกาย ไม่สงบวาจา ไม่สงบใจลงได้
เพราะอวิชชาตัณหา เป็นทุกข์อย่างยิ่ง

หลวงปู่มี ญาณมุนี

รู้แบบสติปัฏฐาน




รู้แบบสติปัฏฐานนี้เรียกว่า
รู้สิ่งที่มากระทบนั้น ก็สักแต่ว่า 
ไม่ใช่สัตว์ตัวตนเราเขา...
เหตุนั้นจิตจึงไม่ยินดียินร้าย 
ให้เข้าใจไว้บัดนี้ 

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

ผู้เห็นธรรม รู้ธรรม




ผู้เห็นธรรม รู้ธรรมก็คือ 
ผู้มารู้มาเห็นโลกตามความเป็นจริง 
แล้วเบื่อหน่ายคลายจากโลกเอง 

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี