ฉลาดดูจิต คือฉลาดในทางรอดปลอดภัย

เราควรที่จะฉลาดในความดีความขยันขันแข็ง 

เช่น ถึงเวลาแล้วลุกขึ้นสลัดความง่วงออกไป

ฉลาดในการเฝ้าดูจิต ฉลาดที่จะไม่คล้อยตามความคิด 

อย่างนี้เรียกว่าฉลาดในตัวเอง

การที่คนรู้จักโลก รู้จักคนอื่น

เรียกว่าฉลาดเหมือนกัน แต่ว่าฉลาดนอกตัว

เมื่อฉลาดนอกตัวแล้วมักจะค่อยๆ มืด 

ค่อยๆ โง่ขึ้น ต่อเรื่องราวในตัวเอง

แต่นี่เราฉลาดต่อการเฝ้าดูจิตใจ

เรียกว่า ฉลาดในทางรอดปลอดภัย

ท่านเขมานันทะ

สุขทางโลกคือทุกข์

ขึ้นชื่อว่า ทุกข์ ย่อมเป็นที่เบื่อหน่าย

ด้วยกันทั้งสิ้น แต่ความเข้าใจผิด

จึงสำคัญทุกข์เป็นสุข 

ถึงเจตนาของบุคคลก็ยินดีสุข

แต่กลายเป็นยินดีทุกข์ 

เพราะไม่รู้จักทุกข์

หลวงปู่สาม อกิญจโน

เราปฏิบัติเพื่อรู้ตัวเอง

เราปฏิบัตินี่เพื่อรู้ตัวเอง 

ไม่ต้องไปรู้เรื่องของคนอื่น 

คนอื่นเขาจะยังไงก็เรื่องของเขา 

เรื่องของเราก็ทำใจให้พ้นทุกข์

หลวงปู่สังวาลย์ เขมโก

ทุกข์จงกำหนดรู้ อย่าเห็นทุกข์เป็นเรา

ทะเลทุกข์เต็มอยู่ในเบญจขันธ์ของเรา

ไม่มีอันบกพร่อง เต็มอยู่ด้วยทุกข์ตลอดกาล

ทุกข์จงกำหนดรู้ อย่าเห็นทุกข์เป็นเรา

และอย่าเห็นเราเป็นทุกข์

ทุกข์เป็นของเกิดขึ้นดับไป จิตไม่ได้ดับไปด้วย

สติปัญญาเท่านั้นจะตามรู้ทุกข์ที่เกิดขึ้นในขันธ์

จงพยายามฝึกหัดสติปัญญาให้ติดต่อกัน

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

ให้แสวงหาที่ตัวเอง

การแสวงหาพระพุทธเจ้าก็ตาม 

แสวงหาพระอรหันต์ก็ตาม 

แสวงหามรรคผลนิพพานก็ตาม 

อย่าไปแสวงหาที่ๆ มันไม่มี 

แสวงหาตัวเรานี่ 

ให้เราทําความรู้สึกตื่นตัวอยู่เสมอ 

นี่แหละ จะรู้จะเห็น

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

สิ่งที่จิตคิดล้วนเป็นสังขาร

          สิ่งทั้งหลายที่จิตคิดไปทุกสิ่งทุกอย่างเหล่านี้ ล้วนเป็นสังขารทั้งหมด เมื่อรู้แล้วท่านให้วาง เมื่อรู้แล้วท่านให้ละ ให้รู้สิ่งเหล่านี้ตามความเป็นจริง ถ้าไม่รู้ตามความเป็นจริงก็ทุกข์ ก็ไม่วางสิ่งเหล่านี้ได้ เมื่อรู้ตามความเป็นจริงแล้ว สิ่งเหล่านี้ก็เป็นของหลอกลวง สมกับที่พระศาสดาตรัสว่าจิตนี้ไม่มีอะไร ไม่เกิดตามใคร ไม่ตายกับใคร จิตเป็นเสรี รุ่งโรจน์โชติการ ไม่มีเรื่องราวต่างๆ เข้าไปอยู่ในที่นั้น ที่จะมีเรื่องราวก็เพราะมันหลงสังขารนี่เอง หลงอัตตานี่เอง...

                                                                                                          หลวงปู่ชา สุภัทโท

ความสันโดษ ท่านสอนให้ใช้กับผลไม่ใช่เหตุ

“ความสันโดษ” นี้ มีคนเข้าใจผิดกันมาก 

หาว่าเป็นธรรมที่ทำให้ขาดความกระตือรือร้น 

จึงเป็นเครื่องฉุดรั้งความเจริญ...

ความสันโดษนั้น ท่านสอนให้ใช้กับผลที่ได้ 

คือในความยินดีพอใจในผลที่ได้...

แต่ว่าในการประกอบเหตุนั้น ท่านสอนไม่ให้ใช้ สันโดษ 

ท่านสอนให้ใช้ “วิริยะ” คือความพากเพียรพยายาม

คนเราขาดสันโดษ คือความพอใจในผลที่ได้ 

แต่มักจะไปสันโดษในเหตุ คือไม่อยากทำเหตุ 

จึงทำให้เกิดการลักขโมย หรือเกิดการแสวงหาในทางที่ผิด...

สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

จิตใจที่มุ่งหวังนิพพาน อย่าปล่อยให้อยู่ตามธรรมชาติ

จิตใจที่มุ่งหวังต่อพระนิพพานนั้น 

อย่าปล่อยให้เขาอยู่ตามธรรมชาติ 

ต้องเข้าไปช่วยเขาออกจากสัญญาอารมณ์

ด้วยสติอยู่ตลอด 

พระอาจารย์ชายแดน สีลสุทโธ

เมื่อรู้เท่าทันความสงสัย ทางกลับบ้านย่อมปรากฏ

ความลังเลสงสัย 

เหมือนอยู่กลางทะเลทราย 

มองไม่เห็นเส้นทาง 

เมื่อรู้เท่าทันความสงสัยแล้ว 

ว่าเป็นของแค่นั้นแหละ 

สักแต่ว่าความคิดเกิดดับเท่านั้น 

ทางกลับบ้านย่อมปรากฏ

พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ

วิญญาณที่บริสุทธิ์ต้องประกอบด้วย “สติ”

วิญญาณที่บริสุทธิ์นั้นต้องประกอบไปด้วย “สติ”

เอาสติตัวนี้มาตั้งอยู่ที่กาย ที่เวทนา ที่จิต ที่ธรรม

แล้วจะรู้ตามความเป็นจริง เรียกว่า “ยถาภูตญาณ”

โยคีบุคคลใดเห็นความเกิดดับของรูปนาม แม้จะอยู่เพียงวันเดียว

ก็ยังประเสริฐกว่าบุคคลที่ไม่เห็นการเกิดดับ แม้มีชีวิตอยู่ร้อยปี

หลวงปู่ทอง สิริมงฺคโล