จิตสะอาด เพราะไม่มีความเกียจคร้าน
วัดสะอาด เพราะไม้กวาดขยัน
ส่วนจิตสะอาด เพราะไม่มีความเกียจคร้าน
ทำงานทางธรรมนี้ทำไปเพื่อการ “ละ”
แต่ทำงานทางโลกทำเพื่อความ “โลภ”
หลวงปู่เปลื้อง ปัญญาวันโต
อย่าให้อารมณ์ปรุงแต่งมาสอดแทรก
ละครนี้ถ้าปิดได้โรงเดียวที่จิตของเรา
ละครโรงอื่นที่จักแสดงอยู่ดาษดื่นทั่วโลก
ไตรภพจบจักรวาลก็ไม่มีความหมาย
จงหมั่นตั้งใจรูดม่านปิดให้ดีๆ
อย่าให้อารมณ์ปรุงแต่งมาสอดแทรก
เข้ามาแสดงบทบาทแห่งละครโรงนี้ได้
ธรรมที่นำไปสู่ความหลุดพ้น เล่ม 1
รวบรวมโดย พล.ต.ท. นพ. สมศักดิ์ สืบสงวน
คนรู้ทุกข์ ไม่เป็นทุกข์
คนเป็นทุกข์ ...
เพราะไม่เคยกำหนดรู้ทุกข์
คนรู้ทุกข์ ...
ไม่เป็นทุกข์
พระอาจารย์ ครรชิต อกิญจโน
ต้องหมั่นกรุณาตัวเอง
ใครจักกรุณาไม่สำคัญ สำคัญอยู่ที่ตัวของเจ้าเอง ต้องหมั่นกรุณาตัวของเจ้าเอ
ง . . . จงรู้เอาไว้เถิดว่า คราวใดที่เจ้ายังอารมณ์จิตใ
ห้เร่าร้อนไปด้วย ไฟโมหะ โทสะ ราคะนั้น เจ้าได้สิ้นความกรุณาแก่ตัว
เจ้าเอง
ธรรมที่นำไปสู่ความหลุดพ้น เล่ม 1
รวบรวมโดย พล.ต.ท. นพ. สมศักดิ์ สืบสงวน
เราไม่มีหน้าที่ทุกข์
เราไม่มีหน้าที่
ทุกข์
แต่เรามีหน้าที่
รู้จักทุกข์
นี้เป็นประการที่หนึ่ง
คือรู้จักปัญหา ตามที่เป็นจริง
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)
ท่านไม่จำเป็นต้องสลัดโลกทิ้ง
...ตัวปัญหานั้นคือการเกาะเ
กี่ยวอย่างไม่ลืมหูลืมตาอยู
่กับกามภพ
ท่านไม่จำเป็นต้องสลัดโลกทิ้ง แต่เรียนรู้จากมัน เฝ้าดู และไม่หลงไปกับมัน
ใช้ปัญญาของพระพุทธเจ้าเจาะ
ทะลวงเข้าไปโดยเฝ้าสำเหนียก
เฝ้าสังเกต ตื่นอยู่
รู้ตัวอยู่
...
พระอาจารย์สุเมโธ
การฟังธรรมต้องฟังด้วยความเคารพ
การฟังพระธรรมเทศนาต้องฟังด้วยความเคารพ ตั้งใจฟัง ถ้าเราตั้งใจฟัง พระธรรมเทศนาของพ่อแม่ครูอาจารย์จะหยั่งลึกเข้าสู่จิตใจของพวกเรา แต่ถ้าฟังอย่างที่ว่า ฟังมากก็เคยชินไปเรื่อยๆ ผลที่สุดก็ฟังเหมือนเสียงนกเสียงกา พระธรรมเทศนาของพ่อแม่ครูบาอาจารย์หลวงปู่หลวงตาไม่ใช่ของเล็กน้อย ถ้าตั้งใจฟังก็จะสำเร็จสมประสงค์ สมความมุ่งมาดปรารถนา เหมือนในสมัยพุทธกาลที่ท่านสำเร็จมรรคสำเร็จผลจากการฟัง
หลวงพ่ออินทร์ถวาย สนฺตุสฺสโก
การภาวนาทำตอนหนุ่มนี่ล่ะมันดี
การภาวนาทำตอนหนุ่มนี่ล่ะมันดี เปรียบเหมือนกับคนขับรถ ถึงแม้จะเก่งจะชำนาญขนาดไหน แต่ว่าสภาพตัวรถมันเก่า แม้จะเหยียบคันเร่งเต็มที่ มันก็วิ่งได้เท่าเดิมตามสภาพของมัน การภาวนานี่ก็เหมือนกัน
หลวงปู่เพียร วิริโย
ธรรมแท้จริงนั้นคือภาษาใจ
ธรรมแท้จริงนั้นคือภาษาใจ
ไม่ใช่ภาษาหนังสือ
รสชาติของธรรมคือการนำไปปฏิบัติ
เมื่อนำไปปฏิบัติแล้วจะสัมผัสผลขึ้นที่ใจ
ความสุขสบายจากผลจากการปฏิบัติธรรมนั้นสุขสงบเย็น
เป็นสุขที่มีรสชาติประเสริฐ
ผู้นำธรรมไปปฏิบัติให้เข้าถึงเท่านั้นที่จะได้เสพรสชาตินี้
พระอาจารย์ชุมพล พลปญฺโญ
เรารู้เท่าทันทุกข์ ทุกข์ก็หนีเอง
เราหนีทุกข์ หรือให้ทุกข์หนีจากเรา
เรารู้เท่าทันทุกข์ ทุกข์ก็หนีเอง
ถ้าเราไม่รู้เท่าทัน ทุกข์ก็ไม่หนี
เราลืมตา มืดก็ออกไปเอง
ไม่ต้องไล่ เว้นไว้แต่ประสาทตาไม่มีหรือในที่มืด
บางท่านพูดว่า ให้ “ละ” อันนั้น ละอันนี้
ก็ถูกอยู่ เพื่อแสดงเป็นบุคลาธิษฐาน
เป็นกิริยาอันแท้ๆ
เมื่อรู้เท่าทันอันไหน มันละอันนั้น
หลวงปู่หล้า เขมปตฺโต
บทความที่ใหม่กว่า
บทความที่เก่ากว่า
หน้าแรก
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)