ผู้ใดไม่มีสัตว์หรือสังขารอันเป็นที่รักในโลกไหนๆ
ผู้นั้นเป็นผู้มีความสุข ปราศจากความโศก
เพราะเหตุนั้น ผู้ปรารถนาความไม่โศก อันปราศจากกิเลสดุจธุลี
ไม่พึงทำสัตว์หรือสังขารให้เป็นที่รัก ในโลกไหนๆ
(๒๕/๑๗๖) วิสาขาสูตร
รู้เห็นอยู่ในกายกับจิตนั้น เป็นสัมมาทิฐิ
ถ้าส่งจิตรู้เห็นนอกกาย เป็นมิจฉาทิฐิ
ให้รู้เห็นอยู่ในกายกับจิตนั้น เป็นสัมมาทิฐิ
หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต
เมื่อจิตอยู่กับสติ จิตก็เป็นผู้รู้
จิตถูกสติกำหนดรู้ รู้อยู่ตลอดเวลา จิตก็อยู่กับสติ
เมื่อจิตอยู่กับสติ จิตก็เป็นผู้รู้...
เมื่อจิตเราเป็นผู้รู้จริงๆ
ตัวปรุงแต่งมันจะแยกออกทันท
หลวงพ่อวิชัย เขมิโย
แสวงหาอริยสัจ 4 มาเลี้ยงจิตใจตนเอง
การเจริญสติที่อยู่กับปัจจุ
อาจจะเรียกว่า “นิโรธ” ก็ได้
คือความทุกข์ดับทุกๆ ขณะ เมื่อมีสติทุกครั้ง
บางทีคนเรามัวแสวงหาแต่ปัจจ
แต่ไม่ได้แสวงหาอริยสัจ 4 มาเลี้ยงจิตใจตนเอง ด้วยวิธีง่ายๆ ...
คือศึกษาให้รู้จักดึงกายกับ
หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท
หลักเจริญสติ 2 ข้อ
การเจริญสติมีหลักข้อแรกคือ ตัวอยู่ไหน ใจอยู่นั่น
ข้อที่สองก็คือรู้กายเคลื่อนไหว เห็นใจคิดนึก
พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล
ร่างกายหนีเราไปทุกวัน
เราควรรู้ว่า ร่างกายนั้นเขาวางเรา และหนีเราไปทุกวัน ๆ แต่เราสิไม่เคยหนีเขา ไม่ยอมวางเขาเลยสักที
ท่านพ่อลี ธัมมธโร
ผู้ปฏิบัติธรรมได้ผลเร็ว
ผู้ที่ยังไม่รู้หัวข้อธรรมอะไรเลย เมื่อปฏิบัติอย่างจริงจัง มักจะได้ผลเร็ว เมื่อเขาปฏิบัติจนเข้าใจจิต หมดสงสัยเรื่องจิตแล้ว หันมาศึกษาตริตรองข้อธรรมในภายหลัง จึงจะรู้แจ้งแทงตลอด แตกฉานน่าอัศจรรย์ ส่วนผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนมาก่อน แล้วจึงหันมาปฏิบัติต่อภายหลัง จิตจะสงบเป็นสมาธิยากกว่า เพราะชอบใช้วิตกวิจารณ์มาก เมื่อวิตกวิจารณ์มาก วิจิกิจฉาก็มาก จึงยากที่จะประสบผลสำเร็จ...
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล
การเจริญสติ ไม่กลัวความหลง
. . .กระบวนการปฏิบัติในการเจริญสติ เราจึงไม่กลัวเรื่องความหลง ให้หลงไป ยิ่งหลง ให้เรายิ่งรู้กับมัน ยิ่งหลง แล้วเรารู้ตัวว่ามันหลง นั่นแหละปัญญายิ่งจะคมเหมือนการลับมีด. . .
พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน
คนเราต้องรู้สึกตัว เมื่อไม่รู้สึกก็เป็นคนที่ลืมตัว
คนเราต้องรู้สึกตัว เมื่อไม่รู้สึกก็เป็นคนที่ลืมตัว ทุกสิ่งทุกอย่างเราก็ลืมเจ้าของ เพราะฉะนั้นความพินาศฉิบหายต่างๆ จึงได้เกิดขึ้นแก่ตัวของเรา ก็เราไม่มีความคิดเฉลียวอะไรทุกสิ่งทุกอย่าง คือไม่มีความระแวง ความระวังไม่มี ความเผลอตัวมันก็เกิดขึ้น ความลืมตัวมันก็เกิดขึ้น ก็เลยเป็นคนที่เกิดความเสียหายได้ เพราะฉะนั้น พระพุทธเจ้าจึงสอนให้เราอยู่ในความไม่ประมาท เป็นผู้ตื่นตัว รู้สึกตัวอยู่เสมอ มีความคิดระแวง ระวังตัวของเราอยู่ทุกวิถีทาง แล้วเราก็จะเป็นไปเพื่อความเจริญได้
พระอาจารย์วัน อุตตโม
นิพพาน..เริ่มที่จิตไม่ยินดียินร้ายเมื่อตาเห็นรูป...
จิตใจที่เป็นปกติ ไม่ยินดียินร้ายเมื่อตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง เป็นต้น นี้เรียกว่าผู้มีศีลเป็นปกติ เมื่อใจเป็นปกติ ไม่ยินดียินร้าย สงบ ความสงบของใจนี้เรียกว่า ใจตั้งมั่นเป็นสมาธิ เมื่อใจตั้งมั่นเป็นสมาธิ ความรู้แจ้งเห็นจริงที่เรียกว่าปัญญา ย่อมเกิดขึ้น เมื่อปัญญาเป็นเครื่องรู้แจ้งทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ความดับทุกข์ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ เกิดขึ้นในจิตใจแล้ว ความทุกข์ความทรมานย่อมหมดสิ้นไป จิตใจก็จะเข้าถึงธรรมที่ไม่ตาย เรียกว่านิพพาน
หลวงพ่อกนฺตสิริ (กนฺตสิริ ภิกฺขุ)
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)