บางครั้งชีวิตยืนยาว…
ก็ไม่ได้แปลว่ามีความหมาย
และบางครั้งเพียงช่วงเวลาสั้นๆ…
กลับเปลี่ยนทั้งชีวิตได้
หลวงพ่อเทียนชี้ให้เห็นอย่างตรงไปตรงมาว่า
สิ่งที่ทำให้ชีวิต “มีค่า” ไม่ใช่จำนวนวันเวลา
แต่คือการได้ “รู้ เห็น และเข้าใจ”
ความจริงของจิตใจตนเอง
ความจริงนั้นไม่ใช่อะไรไกลเลย
คือการเห็นว่า…ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในใจ
มัน “เกิดขึ้น” แล้วก็ดับไป
ความคิดเกิดขึ้น แล้วก็หายไป
ความโกรธเกิดขึ้น แล้วก็ดับไป
แม้แต่ความสุข…ก็ไม่เคยอยู่ถาวร
ถ้าเราไม่เคยมองเห็นสิ่งนี้
ต่อให้มีชีวิตยืนยาวเพียงใด
ก็เหมือนเดินอยู่ในความมืด…
โดยไม่รู้ว่ากำลังหลงทาง
แต่ถ้าวันหนึ่ง…เราเริ่มเห็น
เห็นจริงๆ ว่าทุกอย่างในใจ
มันแค่ “เกิดแล้วดับ”
ความยึดมั่นจะค่อยๆ คลาย
ความทุกข์จะค่อยๆ เบาบาง
และชีวิตจะเริ่มมีทิศทางขึ้นมาอย่างเงียบๆ
การปฏิบัติธรรมจึงไม่ใช่เรื่องของเวลา
ไม่ใช่ว่าต้องนาน…ต้องมาก…ต้องพิเศษ
แต่มันคือการ “หันกลับมาดู”
ดูตรงนี้…ที่ใจของเราเอง
เมื่อเห็นต้นตอของความคิด
เมื่อรู้ทันการเกิดดับของอารมณ์
เราจะเริ่มเข้าใจชีวิต
อย่างที่ไม่เคยเข้าใจมาก่อน
และตรงนั้นเอง
คือจุดเริ่มต้นของความเป็นอิสระภายใน
ไม่ต้องไปไกล
ไม่ต้องไปค้นหาอะไรที่ไหน
แค่รู้สึกตัว…อยู่กับกาย
รู้สึกตัว…อยู่กับใจ
แล้วค่อยๆ เห็น
ว่าทุกอย่างกำลังเกิด…และดับ…
อยู่ตรงหน้าเรานี่เอง
โดย คุณ Aramboy Watsanamjai
ในกลุ่ม พบธรรม
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
30 เม.ย.69
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น