ความเป็นปกติของจิต
คือจิตรู้เท่าทันความยินดียินร้าย
ที่เกิดจากสิ่งที่มากระทบ
ทั้งทางกายและใจ
ปกติของจิตที่มีความสุข
เพราะไม่ไปเกาะเกี่ยวกับสิ่งใด
ทรงอยู่ด้วย สติปัญญา
เพราะเห็นทุกข์เห็นโทษ
เมื่อจิตถลำไหลไปจับ
ไปเกาะเกี่ยวกับอารมณ์
แตกต่างจากสุขที่ต้องนำเข้ามา
(สุขเวทนาจากกามคุณทั้งหลาย
หรือแม้แต่สุขจากฌานที่ต้องทำเอา)
ที่ต้องแบกไว้
สุขนี้เพราะวางทุกข์ลงไปจึงสุข
ตามปกติของจิตเอง
พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ภาพ Pinterest
ที่มา : เพจมนษิธาร Monsitharn
(บ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา เดิม)
13 พ.ค.69
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น