ถ้ารักษาจิตได้ ทุกอย่างเป็นเรื่องข้างนอกหมด


เราจะหวังให้ทุกสิ่งทุกอย่างมันลงตัวหมด 
มันเป็นไปไม่ได้ เรื่องข้างนอกเนี่ย 
มันไม่เป็นไปอย่างที่เราต้องการได้ทุกสิ่งทุกอย่างหรอก 
หน้าที่ของเราก็คือฝึกจิตของเรา 
ให้จิตของเราเป็นปกติ ราบเรียบกับทุกสิ่งทุกอย่าง
นี่แหละสิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงพยายามสอน 
อบรมสาวกให้รู้ แล้วก็ให้ประพฤติปฏิบัติ 
ก็เพื่อรักษาจิตของตัวเอง 
มาทำจิตของตัวเองนี้ให้สงบได้ทุกโอกาส ทุกเวลา 
เพื่อไม่มีทุกข์ ในทุกสถานการณ์ 
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ไม่ว่าฟ้าจะผ่าลงมา 
ภูเขาจะถล่มทลาย พระพุทธเจ้าจะเสด็จมา
ถ้าเรารักษาจิตเราได้ 
ทุกอย่างเป็นเรื่องข้างนอกหมด 

พระอาจารย์ครรชิต สุทธิจิตโต

Image by cdd20 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ความสุขมันอยู่ตรงที่พ้นจากขันธ์


หลายคนภาวนา
แทนที่จะมุ่งมาให้เห็นกายเห็นใจ
เป็นไตรลักษณ์ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา 
เกือบทั้งหมดที่ภาวนาแล้วล้มลุกคลุกคลาน 
ภาวนาเพื่อจะให้มันเที่ยง 
เพื่อจะให้มันสุข เพื่อจะบังคับมันให้ได้..
ลืมไปว่าถาวรไม่มี 
มีแต่อนิจจัง ไม่ถาวร 
มีแต่ทุกขัง ทนอยู่ไม่ได้ 
ไม่มีความสุขที่แท้จริงในกายในใจนี้...
ไม่ใช่ว่าพระอรหันต์ภาวนาไปแล้ว
ร่างกายมีความสุข ไม่ใช่ 
จิตใจท่านก็ยังทำหน้าที่รู้สึกนึกคิด
ตามธรรมดานั่นเอง 
ความสุขมันอยู่ตรงที่
ไม่ได้ยึดถือขันธ์ต่างหาก 
ไม่ยึดถือในกาย ไม่ยึดถือในใจ 
เป็นอิสระจากกายจากใจ 
ความสุขมันอยู่ตรงที่พ้นจากขันธ์ 
ไม่ใช่ความสุขอยู่ที่ดัดแปลงขันธ์สำเร็จแล้ว

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

Image by Pixelheld from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



สิ่งที่จองจำมนุษย์ไว้กับวัฏสงสาร


จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


อิสระที่แท้จริง



อิสระที่แท้จริง คืออิสระจากความคิดของตนเอง  

ท่านกฤษณมูรติ

Image by analogicus from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


"ตัดความผูกพัน" ที่จำเป็น "ต้องตัด"


"ตัดความผูกพัน" ที่จำเป็น "ต้องตัด" 
เพราะไม่ตัดวันนี้ วันหน้าก็จะต้องถูกตัดอยู่ดี! 
เพราะหลักของความเป็นจริงคือ 
"เราจะต้องพลัดพรากจากกันในที่สุด"
การพลัดพรากแบบที่ธรรมชาติบังคับ
มันเป็นการพลัดพรากอย่างทุกข์ทรมาน
แต่ถ้าพลัดพรากแบบที่พร้อมจะพลัดพราก
จะเป็นการพลัดพรากกันอย่างสุขสบายใจ
ที่จำเป็น "ต้องตัด" ไม่ได้หมายความว่า
ไม่มีความเมตตาต่อกัน
เพียงแต่ไม่มีความยึดติดอยู่กับบุคคลต่างๆ
เพราะรู้ว่าไม่ช้าก็เร็ว
เราจะต้องแยกกันไปคนละทิศคนละทาง..

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

Image by Free-Photos from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ห้ามไปคิด ห้ามไปพิจารณา


เมื่อใจเข้าไปรู้ตามความเป็นจริง 
พอสะสมตัวรู้มากเข้าๆ 
ก็จะเปิดให้เราเห็นว่า 
“อ้อ ... เป็นแค่นี้เอง อย่างนี้เอง” 
จึงห้ามไปคิด ห้ามไปพิจารณา 
หลักการปฏิบัตินี้ พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้
ในพระวินัยปิฎก มหาวรรค โพธิกถา 
ตอนที่พระพุทธองค์ตรัสรู้ใหม่ๆ 
ทรงประทับนั่ง ณ ควงไม้
อัชปาลนิโครธ (โคนต้นไทร) ตรัสว่า
“... อธิคโต โข มยายํ ธมฺโม คมฺภีโร ทุทฺทโส ทุรนุโพโธ สนฺโต
ปณีโต อตกฺกาวจโร นิปุโณ ปณฺฑิตเวทนีโย ...”
แปลว่า ธรรมที่ตถาคตได้บรรลุแล้วนี้ 
ลึกซึ้ง เห็นได้ยาก รู้ตามได้ยาก 
สงบ ประณีต มิใช่วิสัยแห่งตรรก 
คือ มิใช่วิสัยที่จะคิดเอาเอง 
ไม่ควรลงความเห็นด้วยการเดา 
แต่เป็นธรรมที่บัณฑิตพอจะรู้ได้ 
โดยเข้าไปรู้ในอาการนั้นจริงๆ ได้   

หลวงพ่อประจาก สิริวณฺโณ

Image by MarkusmitK from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


อย่าดิ้นรนที่จะเป็นคนสำคัญ


คนที่รู้สึกว่าตัวเองสำคัญที่สุด คนนั้นเหงามาก 
ไม่สามารถลดตัวลงมาสัมพันธ์กับผู้คน
อย่างคนธรรมดาสามัญได้ 
ดังนั้นอย่าดิ้นรนที่จะเป็นคนสำคัญ...
มนุษย์เราถูกสอนให้หลีกหนี
ความเป็นคนธรรมดาสามัญ
โดยที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์ 
ใครก็ตามที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนสำคัญมากๆ 
เขาจะถูกลงโทษจากความสำคัญผิดอันนั้น 
เราทุกคนเป็นคนธรรมดา
เมื่อใดเราปฏิเสธความเป็นคนธรรมดาสามัญ 
เมื่อนั้นเราจะเจ็บปวด..

ท่านเขมานันทะ

Image by EvgeniT from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



ไม่มีเรา ภพชาติ ขาดลงพลัน


อย่ามัวเพ้อ หมกมุ่น กับความคิด
มันลากจิต ก่อภพ หาจบไม่
หากว่ารู้ รู้สึก อย่าหลงไป
จิตไม่ไหล ตั้งมั่น เห็นตามจริง

เห็นตามจริง คือเห็น ว่าไม่เที่ยง
เป็นแค่เพียง บางสิ่ง ที่เปลี่ยนผัน
ไม่มีเรา ภพชาติ ขาดลงพลัน
หลุดจากฝัน ตื่นรู้ เห็นตามจริง

พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ทุกข์ใจ เป็นของไม่มีจริง


ทุกข์กาย เป็นความจริง 
เป็นปรมัตถธรรม อยู่ภายใต้กฎไตรลักษณ์ 
เห็น เรียนรู้ ยอมรับ และบำบัดตามสภาพ
ทุกข์ใจ เป็นของไม่มีจริง 
เป็นผลของความไม่รู้ ไม่มีสติ เป็นสมุทัย 
ละ...ด้วยการกลับมารู้สึกตัว

พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน

Image by Soorelis from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ความรู้สึกตัวนี้แหละ ไม่ทำให้เราหลง



อยากให้พวกเราทำความรู้สึกตัวให้มากๆ
ความรู้สึกตัวนี้แหละ ไม่ทำให้เราหลง 
และเป็นการทำให้เราเห็นตัวชีวิตจิตใจจริงๆ 
อันที่จริงแล้วชีวิตจิตใจของคนนั้น ไม่เคยมีความทุกข์ 
เมื่อใดเราเผลอตัว เรียกว่า “หลง” จึงถลำไปกับสิ่งที่เราคิด 
ความคิดเหล่านั้น ก็เกิดการปรุงแต่ง สร้างเรื่องราวขึ้น 
เมื่อสร้างเรื่องขึ้น ก็ออกนอกตัวไป ไม่รู้ตัวเอง 
ไหลไปตามอำนาจของเรื่องราวต่างๆ ที่สร้าง 
สิ่งเหล่านั้นจึงทำให้เกิดความทุกข์...

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

Image by stanbalik from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา