เหตุแห่งความหลุดพ้น

..หากเรายังยินดียินร้าย นั่นหมายถึงว่า 

เราเองยังวนเวียนผูกพันในกามกิเลสทั้งหลาย.. 

ความไม่ยี่หระต่ออะไรๆ หรือใครๆ

อันเป็นความอาลัยอาวรณ์ทั้งหลาย 

เป็นผู้อยู่เอกาไม่มีเครื่องผูก 

นี่แลคือเหตุแห่งความหลุดพ้น..

มายาโลกเป็นเหมือนลมที่พัดผ่าน 

ใครตามคิดติดยึดมั่น 

ชอบใจไม่ชอบใจกับลมนั้น 

ย่อมมิอาจพ้นทุกข์ไปได้เลย.. 

ไยต้องนึกคิดคำนึงหาสิ่งไร้ตัวตน 

เพราะแม้แต่ตัวเองก็หามีไม่

ครูบาไตรภพ วัดป่าโคกเจริญธรรม

Image by shilmar from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ความว่างที่แท้จริง

เราไม่ต้องไปสงบความคิดเขาหรอก 

ความคิดเขาจะมีหรือไม่มี 

ใจของเราก็สงบเหมือนเดิม 

ข้างนอกมันมีหมด 

มีความคิดปรุงแต่งเกิดขึ้น 

แต่ข้างใน (ตัวจิต)มันสงบอยู่ 

อันนี้ถึงเป็นความว่างที่แท้จริง 

จึงเห็นได้ชัดเจนว่า ความสงบของจิต 

กับสิ่งภายนอกเหล่านั้นเป็นคนละสิ่งกัน 

ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกันเลย ถึงอยู่ด้วยกัน 

มันก็ไม่เกี่ยวข้องกัน 

เหมือน"น้ำกลิ้งบนใบบัว" 

ซึ่งไม่ติดกัน ไม่เกี่ยวเนื่องกัน 

"มันเป็นความว่างที่ไม่ไปกดไตรลักษณ์" 

ข้างนอกเขาก็เป็นไตรลักษณ์ของเขา 

คือ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป 

เราจะไปห้ามเสียงนี้ไม่ให้เกิด...ห้ามไม่ได้ 

จะไปห้ามอารมณ์ต่างๆ นั้น ไม่ให้มี...ไม่ได้ 

เพราะสิ่งนี้เป็นธรรมอันหนึ่ง 

ลุงหวีด บัวเผื่อน

Image by han2taiwan from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ท่านให้ "วาง"

อาการของจิตในส่วนของกุศล

และส่วนอกุศล เป็นสังขารทั้งหมด..

พระพุทธเจ้าท่านให้ละความคิด

ที่เป็นบาป เป็นอกุศล 

แล้วก็ให้ละความคิดที่เป็นบุญ เป็นกุศล

ถ้าไป "ยึดติด" ในกองกุศล 

ในกองบุญ ในความดี 

ก็ยัง "ยึดติด" ใน "กองสังขาร" นั้นอยู่

พระพุทธเจ้าท่าน​ละ​ได้

ทั้งสังขารที่เป็นบาปและสังขารที่เป็นบุญ

อารมณ์ที่เป็นกุศล อารมณ์ที่เป็นอกุศล..

รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ

เป็นอาการของจิต

ทั้ง "ผู้รู้" และ "ผู้หลง" 

ล้วนแต่เป็นอาการของจิตทั้งคู่ 

ท่านให้ "วาง"

หลวงปู่แบน ธนากโร

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ภัยร้ายของชีวิตคือการเอาแต่จับผิดคนอื่น

ภัยร้ายของชีวิตคือการเอาแต่จับผิดคนอื่น 

วิพากษ์วิจารณ์คนอื่นในทางเสียหาย 

สุดท้ายสิ่งไม่ดีเหล่านั้นก็วิ่งกลับมาอยู่ในตัวเรา 

การมองคนอื่นในทางเลวร้ายตลอดเวลา 

เป็นการทำลายพลังจิตของเราเอง 

จริงอยู่บางอย่างเราต้องการแก้ไขเขา 

ต้องการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างให้ดีขึ้น 

เพราะคิดว่าเขามีศักยภาพ 

แต่ก็ต้องค่อยๆ พูดคุยกัน

บางคนคิดว่าตนมีอำนาจ 

จะพูดรุนแรงอย่างไรก็ได้ 

ลูกน้องเป็นเพียงลูกไก่ในกำมือ 

ลงท้ายก็ทำลายน้ำใจ ทำลายมิตรภาพในองค์กร

การคิดดี ทำดี พูดดีต่อตนและคนอื่น

คือการขับเคลื่อนชีวิตด้วยพลังบวก 

ซึ่งเป็นพลานุภาพอันแท้จริงของชีวิต 

พระราชญาณกวี (ท่านปิยโสภณ)

Image by GiselaFotografie from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ชัยชนะที่แท้

จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ถ้าใจรู้อยู่ที่ไหน พระพุทธเจ้าอยู่ที่นั่น

ถ้าใจรู้อยู่ที่ไหน พระพุทธเจ้าอยู่ที่นั่น 

ถ้าใจรู้อยู่เป็นปกติ ไม่หวั่นไหว 

พระธรรมก็อยู่ที่นั่น 

ถ้าใจมีสติสัมปชัญญะ สังวรระวัง 

หรือควบคุมความรู้สึกให้รู้อยู่ที่รู้ 

คือที่ใจนั้นเอง พระสงฆ์ก็อยู่ที่นั่น 

พระพุทธเจ้า ก็คือ จิตรู้ของเรา 

พระธรรม ก็คือ 

จิตที่มีความรู้สึกสำนึกผิดชอบชั่วดี 

พระสงฆ์ ก็คือ 

เจตนาตั้งใจจะละความชั่วประพฤติดีอยู่ตลอดเวลา

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

Image by susan-lu4esm from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

สิ่งเดียวที่จะหลุดจากทุกข์ทั้งปวงได้

คำว่า "รู้" ในพระพุทธศาสนา

ไม่ใช่การรู้แบบสัญญา ไม่ใช่รู้โน่นรู้นี่ 

เป็นความจำ เป็นสมมุติบัญญัติต่างๆ

แต่คือ..สภาวะรู้ รู้ซื่อๆธรรมดา

ที่ไม่มีอะไรปรุงแต่งเลย

นี่คือ..สิ่งเดียวที่จะหลุดจากทุกข์ทั้งปวงได้

เพราะว่าสิ่งนี้มันพ้นจากรูป จากนาม จากธาตุ 

จากขันธ์ จากสังขาร จากความปรุงแต่งทั้งปวง

สภาวะนี้..ทุกคนก็มีโอกาสเข้าถึงได้

เราไปดิ้นรนเอาจากข้างนอกไม่ได้เลย 

เกิดจากการอบรมสติปัฏฐานสี่อยู่เสมอ

แล้วเราจะสามารถมีชีวิตด้วยจิตว่างได้

พระมหาวรพรต กิตฺติวโร

เพจ เดินจิต: ตื่นรู้ สู่ ความว่าง

Image by AnnaliseArt from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ความวิตกกังวล เป็นเพียงแขกที่มาเยือนจิตใจ

ความวิตกกังวล

เป็นเพียงแขกที่มาเยือนจิตใจ

ไม่ใช่ผู้อาศัยประจำ

เวลามาก็ไม่ต้อง ต้อนรับหรือขับไส

เพียงแค่ รับรู้ว่า

เป็นสักแต่ว่าความคิด

เป็นแขกที่เราไม่ยินดีต้อนรับ

ถ้าฝึกฝนจิตใจอย่างนี้

ด้วยความอดทนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เราจะสร้างอุปนิสัยทางใจที่เข็มแข็ง

ความวิตกกังวลจะจางหายไปเอง

พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ

Image by 52Hertz from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

สุญญตาสำหรับฆราวาส

สุญญตาสำหรับฆราวาส 

แม้ที่เป็นผู้หญิงและเด็ก 

คือ มีสติสัมปชัญญะ 

ไม่ให้เกิดความรู้สึกยึดมั่นถือมั่นในสิ่งใด 

จนเกิด ความรัก โกรธ เกลียด วิตกกังวล 

อาลัยอาวรณ์ อิจฉาริษยา หวง หึง 

ด้วยอำนาจความรู้สึก เป็นตัวกู ของกู

ขอยืนยันว่า ข้อนี้เป็นสิ่งที่

ปฏิบัติได้ตามสติกำลังและควรปฏิบัติ 

จึงขอฝากไว้เป็นมรดกพิเศษ สำหรับฆราวาส

ท่านพุทธทาสภิกขุ

Image by thepianotuner from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

คลี่คลายภัยพิบัติ ทำได้จริงหรือ

ปูเสื่อรอแล้วก็ล้อมวงมา

คลี่คลายภัยพิบัติ ทำได้จริงหรือ

แล้วแต่วิจารณญาณนะจ๊ะ..ถ้าไม่แฮปปี้ ก็ผ่านๆ มันไปเถอะ

.....

เมื่อ 7 ปีก่อน ด้วยหน้าที่การงาน ทำให้เราต้องไปฟังสัมมนา เรื่อง “รับมือวิกฤตโลกร้อน และภัยพิบัติที่ใกล้ตัว”โดยมีคุณปรานต์ สยามวาลา นายกสมาคมอุตสาหกรรมเพื่อป้องกันภัยพิบัติ (ANDPI) เป็นหนึ่งในวิทยากร

.

ตอนที่พูดๆ ไปน่ะ คุณปรานต์แกอึ้งไปเป็นพักๆ คือสะกดอาการร้องไห้น่ะ ทำให้คนฟังหลายคนแอบขำ ใช่ แอบขำจริงๆ เพราะนึกไม่ออกว่า ผู้ชายตัวโตขนาดนี้ อยู่ดีๆ จะร้องไห้เป็นผู้หญิงไปทำไม

.

แล้วที่สุด คุณปรานต์ก็บอกว่า ที่จริงผมเป็นอย่างนี้น้อยลงแล้ว แต่ก่อนมากกว่านี้ คือปล่อยโฮแบบกลั้นไม่อยู่เลย เพราะผมรู้ว่า เด็กทุกคนที่เกิดมานับจากนี้ ต้องรับภัยพิบัติหมดทุกคน ประมาณนี้นะ จำไม่ได้ทั้งหมด

.

ที่สำคัญ คุณปรานต์นี้ ศึกษาเรื่องภัยพิบัติแบบวิทยาศาสตร์ล้วนๆ นะ ไม่ได้ไปฟังคำทำนายที่ไหนมา จึงจะเห็นได้ว่า เรื่องนี้ศาสนานำหน้าวิทยาศาสตร์ไปไกลมากมาย เพราะพูดถึงเรื่องนี้มานานมากกกกก ขณะที่แต่ก่อน ทางวิทยาศาสตร์เอาแต่บอกว่า โม้ ไม่จริ๊ง ไม่จริง พิสูจน์ไม่ได้ ฯลฯ

.

มีอยู่ตอนหนึ่ง คุณปรานต์บอกว่า ที่แปลกและไม่เข้าใจอยู่อย่างคือ ที่จริงกรุงเทพต้องจมน้ำไปนานแล้ว แต่ทำไมถึงยังไม่จม เราฟังแล้วก็แอบยิ้ม เพราะเราอยู่ในแวดวงของผู้ทรงศีลทรงธรรมที่ต้องสร้างบารมีบรรเทา ผ่อนคลายภัยพิบัติมาโดยตลอด ก็ท่านเหล่านี้แหละ ทำงานประสานกันกับเบื้องบน ใช้กุศลบารมีผ่อนคลาย ไปจนถึงเลื่อนกำหนดของเหตุการณ์ไปเรื่อยๆ

.

แล้วทำไมกรุงเทพจมน้ำไม่ได้ล่ะ ...