จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
คนพัฒนาแล้วทำอะไรด้วยปัญญา
...คนที่พัฒนาแล้วนั้น
เขาจะ เป็น-อยู่-หรือทำการอะไร
ก็ไม่ได้ขึ้นต่อความสุข ความทุกข์
แต่เขาขึ้นต่อ "ปัญญา"
ปัญญาเป็นตัวรู้ว่า อะไรควรทำ
หรือไม่ควรทำ และสติก็คอยบอก
หรือคอยเตือนให้เว้นสิ่งที่ควรเว้น
และให้ทำสิ่งที่ควรทำ ตามที่รู้ด้วยปัญญานั้น...
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ปล่อยจิตไหล จิตจะอ่อนแอลง
ทุกๆ ครั้งที่เราปล่อยให้จิตมันไหลไปได้อย่างอิสระ
ฟุ้งซ่านไปตามที่มันต้องการ มันจะส่งผล
ซึ่งก็คือ "จิตเราจะอ่อนแอลง"
และจิตที่อ่อนแอก็จะตัดสินใจผิดพลาดได้มาก
เลือกทางเลือกที่ไม่ดีอยู่เสมอๆ..
ถ้าเราทำอย่างนั้นไปตลอดชีวิต
พอเราเข้าสู่วัยชรา เราก็จะกลายเป็นคนแก่
จิตของเราก็จะไม่สามารถเผชิญกับความท้าทายต่างๆ ของชีวิตได้เลย
คนแก่นั้น จิตของพวกเขาจะอ่อนล้า ไม่เข้มแข็ง
คนในโลกนี้ส่วนใหญ่ ตื่นขึ้นมาตอนเช้า
แล้วก็ปล่อยให้จิตฟุ้งซ่านไปตามที่มันต้องการ
เป็นอย่างนี้ทั้งวันจนกระทั่งเข้านอน
จิตก็จะอ่อนแอลงเรื่อยๆ ทุกวัน ทุกวัน
พระอาจารย์สุมโนภิกขุ
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ไม่ต้องพยายามทำจิตให้เป็นกลาง
จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ทุกข์เป็นของควรกำหนดให้รู้จัก
ทุกข์เป็นของควรกำหนดให้รู้จัก
ถ้าเราหนีทุกข์
แล้วแก้ทุกข์ในทางที่ผิด
มันก็จะหนีและผิดไปตลอด
เป็นมิจฉาทิฏฐิไป
ครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
รู้ตัวเองตามจริง จึงเป็นธรรม
ความรู้ ความเข้าใจในหลักธรรมคำสอน
มากเท่าใดก็เป็นโลก
รู้ตนเองตามความเป็นจริง
ทุกขณะจิตปัจจุบัน เป็นธรรม
อ่านหนังสือ ติดแค่ตัวหนังสือ
ติดสมมติ เลยเป็นวิมุตติไม่ได้
อ่านหนังสือ อ่านใจ รู้ใจ
รู้ๆๆๆ..นั่นแหละจะถึงใจ
ถึงใจก็ถึงพระนิพพาน
หลวงตาณรงค์ศักดิ์ ขีณาลโย
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
วิถีจิตคือเห็นตามที่เป็น
จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ความรู้จากการฟังหรือการอ่านยังถอนกิเลสไม่ได้
เราพึงระมัดระวังอยู่เสมอ
ไม่ปล่อยให้ความเบิกบานใจจากการฟัง หรือการอ่านธรรมะ
ทำให้เราหลงคิดไปว่า ตัวเองรู้มากกว่าที่เป็นจริง
ความรู้ที่ได้จากการฟังหรือการอ่านนั้นยังอยู่ในระดับผิวเผิน
และยังไม่มีกำลังมากพอที่จะถอนกิเลสซึ่งฝังรากลึกอยู่ในใจเรา
หลวงพ่อชาเคยสอนว่า คนจำนวนมากที่ศึกษาพระพุทธศาสนานั้น
เปรียบเสมือนมดที่ไต่ตอมผลมะม่วง
ยังไม่ได้รับรู้รสชาติความหวานของเนื้อมะม่วงข้างใน
เมื่อเรียนรู้คำสอนแล้ว เราต้องหัดนำมาปฏิบัติในชีวิตด้วย
เราต้องมองคำสอนว่าเป็นแผนที่ให้เราเดินตาม
หรือเป็นสูตรอาหารให้ลงมือทำ
สิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ที่การเก็บสะสมคำสอนไว้
แต่อยู่ที่การนำมาใช้บนเส้นทางสู่ความพ้นทุกข์
พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
เมื่อเรารู้แล้ว เราก็ไม่ยึดสิ่งเหล่านั้น
พุทธะ คือ ผู้รู้
จิตมันไม่อยู่ ก็ไม่รู้
สิ่งใดเกิดขึ้น ให้รู้ให้หมด
เมื่อเรารู้แล้ว เราก็ไม่ยึดสิ่งเหล่านั้น
ความชั่วทั้งหลาย ทุกข์ทั้งหลาย ก็ไม่ยึด
มันก็วางหมด ว่างหมดใจเรา
มันก็ปล่อย มันละหมด
เรียกว่า ปล่อยวาง
หลวงปู่ฝั้น อาจาโร
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ใจเพลิดเพลินมัวเมาเคล้ากับโลก
จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)