ทำสมาธิ ถ้าไม่สงบ อย่าน้อยใจ



          การปฏิบัติสมาธิแต่ละครั้ง แม้ว่าจิตไม่สงบเป็นสมาธิ อย่าไปน้อยอกน้อยใจว่าเราภาวนาไม่ได้ผล เราภาวนาแต่ละครั้ง จิตเขาจะสะสมกำลังเอาไว้ทีละเล็กทีละน้อย บางครั้งเราตั้งใจให้จิตเป็นสมาธิ ภาวนาแทบเป็นแทบตาย มันก็ไม่เป็น แต่บางครั้งอยู่เฉยๆ พอมีอารมณ์อะไรมากระทบ จิตมันวูบลงไปได้สมาธิ แล้วผลที่มันเกิดเป็นสมาธิอย่างนั้นมันมาจากไหน มาจากที่เราปฏิบัติ จิตสงบบ้าง ไม่สงบบ้าง เป็นบางครั้งบางคราว แล้วมันจะสะสมพลังงานของมันเอาไว้ ได้จังหวะเหมาะเมื่อไร มันก็เกิดขึ้นเมื่อนั้น

                                                                                           หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

ผู้ประสบความสำเร็จ...




ผู้ประสบความสำเร็จ
ล้วนแต่เดินในเส้นทางแห่งความลำบาก 
ผู้ล้มเหลว
ล้วนแต่เดินผ่านเส้นทางแห่งความสบาย

พระอาจารย์สุธรรม สุธัมโม

อารมณ์ไม่ใช่กิเลส




"อารมณ์ไม่ใช่กิเลส"... 
แต่การที่เราไป "ยึดมั่นสำคัญมั่นหมาย
ในอารมณ์" นั้นๆ ต่างหากล่ะ คือ "กิเลส"

พระอาจารย์อังคาร อัคคธัมโม

การที่จะไม่มีตัวตน ก็ต้องไม่ยึดถือ




ถ้าท่านรู้จักความไม่มีตัวตน ท่านก็ไม่ตายแล้ว 
เพราะความไม่มีตัวตน จะตายได้อย่างไร 
เอาอะไรที่ไหนตาย 
การที่จะไม่มีตัวตน 
ก็ต้องไม่ยึดถือในสิ่งใดๆ ทั้งหมด 
การไม่ยึดถือในสิ่งใดๆ ทั้งหมด 
ก็ต้องเห็นไปตามความจริงว่า 
ไม่มีตัวตนของเราในที่ไหนๆ ใดๆ เลย



พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ 
(จันทร์ สิริจนฺโท)

เวลาภาวนา ไม่มีตัวตน แต่ความรู้ไม่ว่าง



เวลาภาวนา ต้องไม่มีตัวไม่มีตน 
ไม่มีอะไร เป็นอาการว่างไปหมด 
แต่ความรู้ไม่ว่าง
ให้ย้อนเข้ามาพิจารณาธรรมะว่า 
เราตกอยู่ในกองทุกขัง อนิจจัง อนัตตา ...
เราเป็นผู้รู้ผู้เดียว 
แม้ที่สุดก็ไม่มีเราในรู้นั้น 
ไม่ยึดมั่นยึดถืออะไรอีก 
วางหมด มันเบา ไม่หนักแล้ว

หลวงปู่ท่อน ญาณธโร

จงมีเมตตา "จิต" ตน



จิตใจของเรา จงอยู่เป็นสุขเป็นสุขเถิด 
อย่าได้ส่งออกไปเบียดเบียนผู้อื่นเลย
จิตใจของเรา จงอยู่เป็นสุขเป็นสุขเถิด 
อย่าได้ส่งออกไปลักเล็กขโมยทรัพย์สินของผู้อื่นเลย
จิตใจของเรา จงอยู่เป็นสุขเป็นสุขเถิด ...
อย่าได้ส่งออกไปเสียดสีกับร่างกายผู้อื่นเลย
จิตใจของเรา จงอยู่เป็นสุขเป็นสุขเถิด 
อย่าได้ส่งออกไปทำในสิ่งที่ผิดศีลเลย
นี้แหละการมีเมตตาตน...
ผู้มีเมตตาจิตตน ด้วยสติบารมี ด้วยสมาธิบารมี ย่อมอยู่ได้ดี

หลวงพ่อไม อินทสิริ

ฝึกฝนดูใจ ได้เห็นธรรม



          เมื่อพวกเรายืน เดิน นั่ง นอน ฝึกฝนอบรมดูจิตดูใจของเราอย่างนี้ เราก็ใกล้จะได้เห็นธรรมะ เพราะธรรมะนี้ไม่ได้อยู่ไกล ธรรมะนี้เปิดเผยอยู่แล้ว รูปนี้ก็ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตนอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าถ้าใจของเรานี้มีปัญญาเมื่อไร ก็จะเห็นเมื่อนั้น ไม่ใช่เราจะเห็นธรรมะที่ไหน เห็นที่ใจนี่เอง

                                                                                                พระอาจารย์อนันต์ อกิญจโน

เมื่อมีสติ เราจะเห็นตัวเราตามที่เป็นจริง



เมื่อมีสติ เราจะเห็นตัวเราตามที่เป็นจริง โดยไม่โกหกตัวเอง 
เห็นความเห็นแก่ตัว ความทุกข์และเหตุเกิดทุกข์ 
เห็นว่าเราทำให้คนอื่นเจ็บปวดบ้าง โกหกตัวเองบ้าง 
สติจึงก่อให้เกิดปัญญาเพื่อพัฒนาชีวิต 
ผู้ที่เจริญสติอย่างบริบูรณ์ ...
จะเป็นอิสระ ไม่ยึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งในโลก 
หลุดพ้นจากความอ่อนแอของมนุษย์ 
มีใจมั่นคง ไม่โลเล

พระคันธสาราภิวงศ์ วัดท่ามะโอ

จะพ้นทุกข์ ต้องเห็นความจริง



ถ้าเห็นด้วยปัญญาว่า ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้เป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา 
เห็นทุกข์เป็นทุกข์ เห็นสิ่งที่ไม่เที่ยงว่าไม่เที่ยง 
เห็นสิ่งที่ไม่ใช่ของเรา ว่าไม่ใช่เป็นของเรา 
ถ้าเห็นตามความจริง ก็จะไม่มีความอยากให้อยู่กับเราไปนานๆ 
หรืออยากให้เป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ ...
เพราะเรารู้ว่าเราไม่สามารถที่จะไปควบคุมบังคับสิ่งต่างๆ
ให้เป็นไปตามความอยากของเราได้
นี่คือปัญญาที่จะถอนรากของกิเลสตัณหาต่างๆ 
คือความหลง ความไม่รู้ความจริงนี้ให้หมดไป 
ผู้ที่ต้องการที่จะหลุดพ้นจากความทุกข์อย่างถาวร 
จำเป็นที่จะต้องเจริญปัญญาเพื่อให้เห็นความจริงของสิ่งต่างๆ

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

การรู้เท่าทันชีวิต คือการเป็นผู้ดู ผู้สังเกตการณ์



การรู้เท่าทันชีวิต คือการเป็นผู้ดู 
ผู้สังเกตการณ์ มิใช่คนลงไปเล่น 
เหมือนยืนดูเขาเล่นละคร 
เหมือนยืนอยู่บนสะพาน ดูกระแสน้ำที่ไหลไปๆ 
ไม่ต้องเข้าไปเป็นผู้เล่นละครเอง...
ปล่อยให้ความสุขและความทุกข์
ไหลลอยผ่านมาแล้วผ่านไป จิตใจก็สบาย

พระอาจารย์ชานนท์ ชยนนฺโท