จิตใจกับธรรมนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

          จิตใจกับธรรมนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่สุด..ถ้าความทุกข์เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นที่จิตใจ..ไปเกิดที่ภพภูมิที่เราไม่ต้องการก็จิตใจอันนี้แลจะพาเราไปเกิด..เพราะฉะนั้นต้องสอนจิตใจให้ดี สอนให้เขารู้ทุกข์..สอนให้เขาละทุกข์..สอนให้เขาดับทุกข์..เมื่อเขาละทุกข์ดับทุกข์ได้แล้ว จิตใจเช่นนี้เขาก็จะอยู่เหนือสุขเหนือทุกข์..เหนือเกิด..เหนือตาย..เหนือโลก..เหนือสงสาร แล้วใครเป็นผู้สบาย ถ้าไม่ใช่เรา

                                                                                            พระอาจารย์ชายแดน สีลสุทโธ

จิตตานุปัสสนา

จิตตานุปัสสนา 

คือให้รู้ว่า ความนึกความคิดเหล่านี้ 

มันนึกมันคิดขึ้นมาแล้ว

ก็ไปยึดไปถือว่าเป็นจริง เป็นจัง 

ตามความคิดก็ไม่ได้ ...

เรียกว่าให้รู้เท่าทันนั้นเอง 

ไม่หลงตามความคิดของตนเอง

หลวงปู่สิม พุทธาจาโร

อย่าสำคัญตัว...ว่าตัวสำคัญ

อย่าสำคัญตัว.....

ว่าตัวสำคัญ เพราะที่สำคัญ...

ไม่มีตัว

พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

จิตเข้าไปรวมกับความคิด...

จิตเข้าไปรวมกับความคิด

ทำให้เกิดอัตตาตัวตน

จิตมันก็เลยหนัก

กายมันก็เลยหนัก

พระอาจารย์สำราญ ธมฺมธุโร

ความรู้สึกตัวทั่วพร้อม คือพุทธจิตหรือจิตเดิมแท้

          ความรู้สึกตัวทั่วพร้อมที่สัมผัสได้แบบซื่อๆ ตรงๆ นี่แหละ คือพุทธจิตหรือจิตเดิมแท้... หน้าที่ของเราผู้ปฏิบัติ ก็คือพยายามตามรู้ เฝ้าดูความรู้สึกตัวนี้ไปเรื่อยๆ และพยายามตามดูอาการของจิต และความคิดให้ชัดเจนอยู่เสมอว่า มันไม่ใช่สิ่งเดียวกัน ความคิดมันมาแล้วก็ไป แต่จิตวิญญาณมันต้องอยู่ที่เดิมตลอดเวลา เสมือนกระจกตั้งอยู่กับที่ แต่คนส่องมาใช้แล้วก็จากไป... เพราะฉะนั้น ให้เก็บรักษาความรู้สึกตัวทั่วพร้อมให้สะอาดชัดเจนไว้เสมอ...อย่าปล่อยให้ความคิดสกปรกบางเรื่องตกค้างในจิตนานเกินไป

                                                                                          หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท

กาย-ใจนี้ เป็นคัมภีร์แห่งความพ้นทุกข์

กาย-ใจนี้

เป็นคัมภีร์แห่งความพ้นทุกข์

แต่ละคนแบกคัมภีร์เล่มนี้

มาหลายภพหลายชาติแล้ว

แต่ไม่เคยเปิดอ่านกันเสียที

พระอาจารย์มหาวิเชียร ชินวังโส

สมาธิอยู่ในอิริยาบถใดก็ได้

การภาวนาปฏิบัติในยุคนี้ ชอบนั่งสมาธิกันมาก 

เหมือนกับผูกขาดไปว่า 

การทำสมาธิ จะต้องนั่งเพียงอย่างเดียวเท่านั้น 

นี่ก็เพราะความไม่เข้าใจในสมาธินั่นเอง

คำว่าสมาธิ มันเป็นเรื่องของจิตโดยตรง ...

จะอยู่ในอิริยาบถใดก็ได้ ขอให้จิตมีความตั้งมั่น

หลวงพ่อทูล ขิปปปัญโญ

ผู้ชื่อว่ารักษาตัวด้วยดี

ผู้ปฎิบัติจึงต้องสังเกตเรื่องของจิต ในขณะที่มีสิ่งต่างๆ เข้ามาสัมผัสสัมพันธ์ 

จะเป็นทางรูป เสียง กลิ่น รส ทางใดก็ตาม ต้องจดจ้องอยู่ที่จิต 

การแสดงอากัปกิริยาต่างๆ ไปตามเหตุการณ์ที่มาเกี่ยวข้อง 

จะปรากฎขึ้นที่จิต มีสติเป็นผู้คอยจดจ้องมองดู ให้ทราบว่าดีชั่วผิดถูก...

มีปัญญาเป็นเครื่องใคร่ครวญพินิจพิจารณาแยกแยะกันออก

หรือตัดกันออกในสิ่งที่เห็นว่าไม่ดี นี่เราตามปฎิบัติตัวเอง ตามรักษาตัวเอง...

ปฎิบัติอย่างนี้ทุกอิริยาบถ ผู้นั้นชื่อว่าเป็นผู้รักษาตัวด้วยดี 

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

ชีวิตที่ลิ้มรสอมฤตธรรม มีสุข...

ชีวิตของผู้ปฏิบัติธรรมที่มีครูบาอาจารย์

และเพื่อนสหธรรมิก นับเป็นชีวิตที่มีค่า

ชีวิตที่ได้ลิ้มรสอมฤตธรรม 

อันพ้นแล้วจากกิเลสตัณหาทั้งปวง

นับเป็นชีวิตที่มีความสุข

ไม่มีสิ่งใดเปรียบปาน

หลวงปู่เจี๊ยะ จุนโท

จิตที่ฝึกดีแล้ว สุขตลอดกาล

         ความสุขของจิตเมื่อฝึกฝนดีแล้ว อบรมดีแล้ว มันสุขจริง มันสุขตลอดกาล ถึงแม้ร่างกายจะขาดอะไรก็ตาม หรือมันจะเป็นอะไรขึ้นมาก็ตาม ในเมื่อจิตได้รับการอบรมมาดีแล้ว มันไม่เดือดร้อน มันไม่ไปเป็นทุกข์ด้วย เพราะมันมีปัญญา มันรู้ความเป็นจริงว่ามีสังขาร หรือมีกายมีรูปนี่ หรือมีขันธ์ ๕ นี่ มันต้องทุกข์ ไม่มีใครหนีจะไม่ให้มีทุกข์ มันไม่มี

                                                                                                      หลวงปู่สรวง ปริสุทโธ