กาย วาจา ใจ เป็นสมาธิ...
กาย วาจา ใจ เป็นสมาธิ คือ
ไม่หวั่นไหวไปตามรูปที่ดีแล
ะที่ชั่ว ที่มากระทบในตา
เสียงดีเสียงชั่ว กลิ่นเหม็นกลิ่นหอม
ไม่เป็นไปตามอารมณ์
ให้เป็นสมาธิอยู่ที่ใจ
...
ทุกลมหายใจเข้าออก
และเป็นอารมณ์อยู่ในปัจจุบั
น
หลวงปู่บุดดา ถาวโร
ผู้รู้ก็อย่างหนึ่ง เวทนาก็อย่างหนึ่ง
เราจะเอาอำนาจจิตเราไปเพ่งต่อสู้กับเวทนาก็ได้ แต่มันเปลืองแรง ต้องเอาปัญญามาใช้พิจารณาให้เห็นว่า มันไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา
ผู้รู้ก็อย่างหนึ่ง เวทนาก็อย่างหนึ่ง
เมื่อเห็นอย่างนี้แล้วมันจะเบาลง
ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก
เมื่อเราตายไป ก็จักไม่ต้องเวียนกลับมาเกิด...
...ระลึกสั้นๆ แค่ตัวของเรา ร่างกายของเราแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
ไม่ให้เข้าไปยึดถืออยู่ในการกระทำดี-กระทำชั่วของบุคคล
และวัตถุสิ่งของใดๆ ทั้งหมดในโลก
หาสถานที่ตั้งของดวงจิตให้มั่นคง
แน่วแน่อยู่ภายในตัวของเราเองแห่งเดียว
และไม่ยึดถือแม้แต่ร่างกายของเราด้วย
เช่นนี้เมื่อเราตายไป ก็จักไม่ต้องเวียนกลับมาเกิดในโลกอีก
ท่านพ่อลี ธัมมธโร
ส่งจิตออกนอกกายคือการเวียนว่ายตายเกิด
แม้จะทำสมาธิมานาน ๒๐ ปี ๓๐ ปี เข้าออกสมาธิเก่งมากเพียงใดก็ตาม
ถ้าปล่อยให้จิตท่องเที่ยวเร่ร่อนออกนอกกาย ก็เหมือนกับมีการเวียนเกิดเวียนตาย
สร้างภพน้อย ภพใหญ่ อยู่ไม่รู้จักหมดสิ้น...
พระอาจารย์จรัญ ทักขญาโณ
งานของจิต ต้องถือว่าเป็นงานเร่งด่วน
...จงพยายามฝึกจิตฝึกใจ
ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบให้ได้ทัน
เพราะ
งานของจิต ต้องถือว่าเป็นงานเร่งด่วน
โดยมีความตายคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ถ้าแม้ว่าเผลอสติเพียงแวบเดียว
ความตายก็มาถึงตัวทันที...
หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล
อย่าต่อเติมส่งเสริมตัณหา
ตัณหานี้เมื่อใครรู้แล้ว
ก็ละอย่างเดียว ไม่ต้องไปต่อเติมส่งเสริม
ถ้าไปต่อเติมส่งเสริมเท่าไหร่แล้ว
ไม่มีที่จบสิ้น ตายทิ้งเปล่าๆ
หลวงปู่สิม พุทธาจาโร
จิตยึดอารมณ์ จึงเป็นทาสอารมณ์
ธรรมชาติทั้งหลายล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป อารมณ์ทั้งหลายก็เช่นเดียวกัน เป็นของที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป แต่สิ่งที่มันยังคงอยู่...นั่นคือจิตที่เข้าไปยึด จิตที่เข้าไปข้องเกี่ยว ...กลายเป็นว่าจิตนี้หลงอารมณ์ เป็นทาสอารมณ์เหล่านั้น...ให้เราท่านทั้งหลายพึงฝึกสติของตน จะได้เป็นเกราะ เป็นเครื่องกำบัง ต้านทาน ป้องกันอารมณ์ทั้งหลายที่เข้ามาสู่จิตสู่ใจของเรา…
ครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน
สุขจากโลกธรรม เป็นมายาหลอกคนโง่
สุขจากโลกธรรม เป็นมายาหลอกคนโง่
สุขทางโลกจึงมีสภาพ ยิ่งสุขก็ยิ่งทุกข์
ตายแล้วสูญ เอาอะไรไปไม่ได้เลย
ส่วนสุขในธรรมนั้นประเสริฐน
ัก
เพราะเป็นของจริง ติดใจเราไปได้
...
ทั้งขณะยังไม่ตาย และเมื่อตายแล้ว
หลวงปู่หลุย จันทสาโร
ความปรุงแต่งเกิดขึ้นที่ใด...
ความปรุงแต่งเกิดขึ้นที่ใด
ความทุกข์ก็เกิดที่นั้น
หลวงพ่อวิชัย เขมิโย
จงทำเหตุที่ควรแก่ผล
อย่าตั้งความปรารถนาต้องการในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ให้ต้องเป็นทุกข์ดิ้นรนแสวงหาเลย..
แต่จงทำเหตุที่ควรแก่ผล แล้วจะได้รับผลนั้นเอง
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช
สกลมหาสังฆปริณายก
บทความที่ใหม่กว่า
บทความที่เก่ากว่า
หน้าแรก
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)