ทุกข์ก็ไม่ใช่ตน สุขก็ไม่ใช่ตน อย่าไปตั้งใจละ

เราต้องดูซิ ว่าทุกข์นี่ มันเป็นยังไง

เรามัวไปตั้งใจละ ละ ก็ไม่เห็นซิว่ามันเป็นยังไง 

ทุกข์ก็ไม่ใช่ตน สุขก็ไม่ใช่ตน อย่าไปตั้งใจละ...

เมื่อมันเห็นชัด ว่าไม่ใช่ตน อุปาทานก็ดับ

แต่สุข ทุกข์ ก็ยังมีอยู่ แต่มันไม่ใช่เราแล้ว...

ทุกข์มันก็รบกวนเราไม่ได้ เราก็ไม่ทุกข์กับมัน

ทุกข์ก็มีอยู่ สุขก็มีอยู่ ก็รู้ชัดเห็นชัดว่า ไม่ใช่เรา

หลวงปู่เจือ สุภโร

ที่รู้แล้วรู้อีก นี่แหละ จะเป็นองค์ปัญญาได้

ใจมีสมาธิ ก็รู้ ใจไม่มีสมาธิ ก็รู้

ที่รู้แล้วรู้อีก นี่แหละ จะเป็นองค์ปัญญาได้

ให้รู้ติดไว้ เพราะพระองค์เป็นผู้เรียนรู้ 

เป็นผู้เรียนเห็น

เราก็เช่นเดียวกัน เมื่อเรามีความรู้ มีความเห็นอยู่

นั่นแหละจะเป็นผู้กำจัดภัยในตนได้

ย่อมจะนำมาซึ่งปัญญาให้เกิดได้

นำมาซึ่งความสุขได้ พวกท่านไม่ต้องสงสัย

หลวงปู่สังวาลย์ เขมโก

ถือตัวมาก ยิ่งห่างพระนิพพาน

          การถือเนื้อถือตัวมีมากเท่าใด ก็ยิ่งทำให้ห่างไกลจากพระนิพพานมากขึ้นเท่านั้น เหตุว่าประตูเมืองพระนิพพานนั้นแคบนักหนา ผมเส้นเดียวผ่าออกเป็น ๓ เสี้ยว เอาแต่เสี้ยวเดียวไปแยงเข้าที่ประตูพระนิพพาน ก็ยังคับแคบ เข้าไม่ได้ เพราะฉะนั้นเมื่อท่านต้องการพระนิพพานแล้ว ไม่ควรจะถือว่าตัวรู้ดี เป็นผู้ใหญ่ เป็นผู้สูงศักดิ์กว่าผู้อื่น ยิ่งถือตนถือตัวขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งให้คับประตูพระนิพพานเข้าเท่านั้น จึงว่าพาลปุถุชนทั้งหลายเป็นผู้ห่างไกลจากพระนิพพาน ด้วยเหตุที่เขามัวถือเนื้อถือตัว ว่าตัวรู้ตัวดีอยู่

                                                                                                                  คิริมานนทสูตร

โลกวิทู รู้กลมายาของใจตัวเอง

.. คำว่า โลกวิทู รู้เพลงของโลก 

รู้กลมายาของใจตัวเอง 

ที่ไปสำคัญโลกว่าเป็นอะไร 

จึงไปยึดมั่นสำคัญผิด

กลายเป็นพิษแก่ตัวเอง 

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

กระทบแล้วปล่อย ก็เบากาย เบาใจ

เมื่ออะไรเข้ามาทางหู ตา จมูก ลิ้น กาย ใจ 

พอยึดแล้ว หลงทำตามก็เป็นทุกข์ทั้งหมด 

เพราะมันไปคิดว่าเป็นตัวเป็นตน 

เป็นเราเป็นเขา 

แต่ถ้าคิดแล้วมันเฉย กระทบแล้วมันปล่อย 

มันก็เบากายเบาใจ เพราะใจเสียไม่มี 

มีแต่ใจเฉย ใจเฉยน่ะใจดี..

หลวงพ่อสนอง กตฺปุญโญ 

ปฏิบัติธรรมแต่ไม่เห็นธรรมดา

คนเราเวลาปฏิบัติธรรมมักจะมุ่งให้มันได้อะไรๆ 

แต่ไม่เห็น "ธรรมดา"

หลวงพ่อสมบูรณ์ ฉตฺตสุวณฺโณ

จะพ้นเงื้อมมือมาร ต้องรู้ทันจิต

เครื่องผูกแห่งมารคือวัฏสงสาร การเวียนว่ายตายเกิด

ถ้าเรายังเกิดอยู่ เราก็ตกอยู่ในเงื้อมมือของมาร มารได้ช่อง

มารได้โอกาส เราจะพ้นจากวัฏสงสาร พ้นจากเงื้อมมือของมาร

ก็ต้องรู้เท่าทันจิต สำรวมระวังรักษาจิตไว้ได้

ความสุขความทุกข์มันออกมาจากจิตใจนี่เอง

ฉะนั้น ต้องหัดพิจารณา หัดตามดู รู้จิตใจตนเองไว้

จิตคิดก็ให้รู้ จิตนึกก็ให้รู้ จิตรู้สึกอย่างไรให้รู้ทัน

พระอาจารย์สุรศักดิ์ เขมรังสี

ผู้ไม่ได้ฝึกสติ จะเกิดช่องระหว่างกายกับจิต

         ผู้ไม่ได้ฝึกสติ จะเกิดช่องระหว่างกายกับจิตแทบตลอดเวลา หากฝึกสติแล้วจะไม่มีช่องว่างระหว่างกายกับจิต จิตย่อมอยู่เหนือกาลเวลาเรียกอกาลิโก ความทุกข์เกิดเพราะกายกับใจไม่อยู่ด้วยกัน จึงไม่สามารถจัดการกับความทุกข์ที่เกิดกับจิตได้ คือยังไม่พบทางแห่งการฝึกสติเพื่อการดับทุกข์นั้นเอง

                                                                                                หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท

ตัวรู้มีทุกคน แต่ไม่เต็มภูมิ

          มันอยู่ในจิต คือ ตัวสติ ตัวรู้ ... ดวงรู้นี่คือดวงใจของเรา มีทุกคน...แต่มันไม่เต็มภูมิ เปรียบเหมือนกับพระจันทร์ข้างขึ้น-ข้างแรม ที่มันยังเว้ายังแหว่งอยู่ เพราะฉะนั้นเราจึงต้องมาศึกษาปฏิบัติ มารักษาตัวสติให้มันติดต่อ ให้มันต่อเนื่องกัน บำรุงตัวสติให้มันเด่นดวงขึ้นมา คือตัวรู้ เมื่อเรามีสติสัมปชัญญะ ความรู้ตัว ปัญญามันก็จะตามมา เพราะปัญญากับสติมันอยู่ด้วยกัน …

                                                                                               หลวงปู่บุญมา คัมภีรธัมโม

วิธีกราบพระเพื่อระงับความโกรธ

                                                          วิธีกราบพระเพื่อระงับความโกรธ

         การกราบพระทำให้จิตใจเกิดความอ่อนน้อม หมดความมานะถือตัว สภาพจิตใจเช่นนี้ ความโกรธเกิดขึ้นไม่ได้ ดังนั้นหากท่านใช้วิธีระงับโกรธหลายวิธีแล้วยังไม่ได้ผล ขอแนะนำให้ใช้วิธีกราบพระ ท่านว่าได้ผลชงัดนัก วิธีง่าย ๆ เมื่อใดที่โกรธ ให้ก้มลงกราบพระทันที และในขณะที่ท่านกราบพระ ให้นึกถึงใบหน้าของ คนที่ท่านโกรธ ท่านจะพบด้วยตนเองว่าตราบใดที่ท่านยัง กราบพระอยู่ ความโกรธจะไม่สามารถจะเกิดขึ้นได้เลย

                                  (จากเทคนิควิธีกำราบความโกรธส่วนตัวของหลวงพ่อบุดดา ถาวโร)