ถ้าเรามี "ความจริง" คือ "ธรรมะ" เป็นทรัพย์ของเราแล้ว
ถึงจะมีเงิน ก็ไม่ทุกข์ ไม่มีก็ไม่ทุกข์ เพราะจิตของเราเป็นโลกุตระแล้ว
ท่านพ่อลี ธัมมธโร
จงพยายามหาที่พึ่งให้ตนเอง
จงพยายามหาที่พึ่งให้ตนเอง
คนที่หาพึ่งแต่คนอื่นจะพบแต่ความหลอกลวง
การฝึกจิตให้เป็นที่พึ่งแก่ตนเองได้ คือ การฝึกสติ
การปฏิบัติธรรมตามแนวของพระพุทธเจ้าที่ถูกต้อง
อยู่ที่การสร้างจิตของตัวเองให้มีพลังเข้มแข็ง
มีสติสัมปชัญญะรู้รอบอยู่ที่ตัวเอง
สามารถยืนหยัดอยู่ในความเป็นอิสระได้ตลอดกาล
ไม่ต้องพึ่งพาอาศัยอะไร
หลวงพ่อพุธ ฐานิโย
การปฏิบัติ ให้เริ่มจากความรู้ตัว
การฝึกหัดปฏิบัติอบรมจิตใจ
ให้เริ่มต้นจนเกิดความรู้ตัวเสียก่อน
พยายามทำความรู้ตัวให้มาก มีสติ
นั่งก็รู้ เดินก็รู้
มีความสุขก็รู้ มีความทุกข์ก็รู้
ถ้าหากว่าเราอบรมความรู้ให้โดยรอบแล้ว
เราทั้งหลายไม่ต้องสงสัย
จะต้องได้พุทโธแน่นอน
พุทโธจะต้องบังเกิดขึ้นในตัวของเราแน่นอน
พุทโธก็แปลโดยตรงแล้วว่าผู้รู้...
หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ
กิเลสอยู่ภายในใจ ไม่ได้อยู่ในสมอง
การที่จะหลุดพ้นความทุกข์ในวัฏสงสารนี้ได้ ไม่ใช่มาจากการอ่านตำรา แต่มาจากการทำความเพียร เจริญจิตภาวนา เพราะกิเลสนั้นอยู่ภายในใจ ไม่ได้อยู่ในสมอง ถ้ากิเลสอยู่ในสมองจริงๆ ก็คงไม่ต้องเป็นห่วง เพราะถ้าตายไป สมองก็ตาย กิเลสก็ตายไปด้วย แต่เหตุการณ์หาเป็นเช่นนั้นไม่ เมื่อไปเกิดใหม่ กิเลสทุกอย่างมันตามไปด้วยทั้งหมด
หลวงปู่พรหม จิรปุญโญ
ทุกข์อยู่ที่ตัวเราเอง ไม่ใช่สิ่งแวดล้อม
ถ้าพวกเรารู้เท่าทันความเป็นจริงแล้ว
เราก็จะไม่ยึดติด จิตก็จะว่าง ความทุกข์ก็จะไม่เกิดขึ้น
เพราะทุกข์มันอยู่ที่ตัวเราเอง ไม่ได้อยู่ที่สิ่งแวดล้อม
สิ่งแวดล้อมเป็นธรรมชาติของโลกและไม่ได้เป็นศัตรูของเรา
เขาเป็นเขามีของเขาอยู่อย่างนี้ มาพร้อมกับโลก
เราต่างหากที่เข้าไปเกาะ ไปยึดถือ จึงเกิดทุกข์
เพราะฉะนั้น ถ้าไม่อยากทุกข์
ก็จงพยายามอย่าเอาจิตไปเกาะไปยึดถือ
ให้ปล่อยวางไว้ตามธรรมชาติ
หลวงปู่คูณ สิริจันโท
ไม่ได้ห้ามหรือกดข่มความคิด แต่จงรู้เท่าทัน ว่ามันกำลังคิด
นักปฏิบัติทั้งหลายจึงต้องค
ด้วยตั้ง สติรักษาจิต อยู่ตลอดเวลา
ถ้าจิตแส่ส่ายไปในกามโลก รูปโลก อรูปโลก
รู้ว่าเป็นไปเพื่อก่อแล้ว รีบดึงกลับมาให้เข้าใจ
นับว่าใช้ได้แต่ยังไม่ดี
ต้องเพียรพยายามฝึกหัดต่อไป
จนกระทั่งใจนึกคิดปรุงแต่ง
ไปในกามโลก รูปโลก อรูปโลก
ก็ รู้เท่าทัน ทุกขณะ
อย่าไปตามรู้หรือรู้ตาม
จะไม่มีเวลาตามทันเลยสักที
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
พึงละวางสังขาร
อย่าไปยินดี ยินร้าย ในการอยู่ การเป็น การตาย
สังขารทั้งหลาย ไม่ว่า เนื้อ เล็บ หนัง กระดูก ผม ขน
เป็นสิ่งที่ปรุงแต่งขึ้นมาทั้งสิ้น มันไม่ใช่ตัวตน
ไม่เป็นสิ่งอมตะ รอถึงวันแค่นั้นแหละ
จะวันไหนก็แค่นั้นเอง ละวางซะ
หลวงปู่แหวน สุจิณโณ
จิตไม่ยึดของในโลก เป็นโชคมหาศาล
จิตไม่ยึดของในโลก
เป็นโชคมหาศาล
พระนิพพานอยู่ตรงนี้
หลวงปู่สาย เขมธัมโม
ปราชญ์ไม่เศร้าโศกต่อความแก่และความตาย
..โลกถูกความแก่และความตายบดขยี้อย่างนี้เอง,
ปราชญ์ทั้งหลายรู้เท่าทันกระบวนความเป็นไปของโลกแล้ว
จึงไม่เศร้าโศก...
พุทธธรรมฉบับปรับขยาย
นิพนธ์ของ พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) ตอน ๘๑
วิปัสสนาคือการฝึกจิตให้เป็นปกติ
การเจริญวิปัสสนา
เป็นเรื่องของการฝึกจิตใจ
ให้มีความเป็นปกติ
ให้จิตมีสติ...รู้ตื่นอยู่ภ
ปล่อยวางอยู่ในตัว...
รู้...ดู...เท่าทันอยู่
แต่ว่าไม่บังคับ ไม่กดข่ม
มีความเป็นปกติ เป็นธรรมดา
นั่นแหละคือ ภาวนา
เป็นความเจริญของสติ
เขมรังสี ภิกขุ
ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ
หน้า ๔๔
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)