การภาวนาคือ การเจริญจิตให้มีสติสมบูรณ์
การภาวนา
นั้น คือ
การเจริญจิตให้มีสติสมบูรณ์
สามารถ
รู้เท่าทันเหตุแห่งทุ
กข์
จะได้ละเหตุนั้นก่อน
จึงจะไม่ต้องรับทุกข์นั้น
หากจิตใจที่ไม่เคยฝึกอบรมภา
วนาแล้ว
ย่
อมไม่มีคุณเครื่องป้องกัน
ทุกข์ที่จะเกิดขึ้นได้เลย
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล
ไปนิพพานง่ายกว่าไปนรก
...
ตัดอยาก
เสียตัวเดียว
ยอมรับนับถือกฎของธรรมดา
เสียตัวเดียว
ทำใจวางเฉย ในเมื่อกฎธรรมดามันเกิด
ถือว่าธรรมดาของมัน
เท่านี้
อารมณ์ก็เข้าถึง พระนิพพาน
เข้าถึงอย่างไร เพราะตัว..วางเฉย..
เป็นตัวดับอารมณ์ ดับความจุ้นจ้าน
ดับตัวเกาะ ไม่เห็นจะยากอะไร
การไปนิพพานง่ายกว่าไปนรกตั้งเยอะ
หลวงพ่อฤาษีลิงดำ
จิตของเราต้องควบคุมด้วยการภาวนา
การภาวนาจึงเป็นการควบคุม
ไม่ให้จิตของเราตามอารมณ์
เหมือนกันกับสำลีหรือนุ่นที่เป็นของเบา ก็ต้องมีอะไรครอบไว้รักษาไว้ ลมพัดมามันจึงจะไม่ไปตามลม
จิตของเรา
ก็เหมือนกัน
เราก็ต้องควบคุมด้วยการภาวนา
พระอาจารย์วัน อุตตโม
อยู่กับร้อนให้เป็น...
อยู่กับร้อนให้เป็น
อยู่กับเย็นให้ได้
ถึงจะได้ชื่อว่า เป็นผู้รู้
หลวงปู่ชอบ ฐานสโม
Link to the Photo
เคลื่อนไหวอย่างมีสติ เป็นชีวิตที่มีสาระ
เราหายใจทิ้งมามากแล้ว
ขอให้พากันมาหายใจอย่างมีสติ อย่างผู้รู้
เราเคยปล่อยจิตใจเลื่อนไหลไปตามเรื่องตามราวมามากแล้ว
เรามาเริ่มตามดูรู้จิตใจ
เราเคยเห็น ได้ยิน รู้กลิ่น รู้รส มามาก
แต่ไม่เคยมีสติรู้ ขอให้เรามาเริ่มมีสติ
เห็น...มีสติ, ได้ยิน...ให้มีสติ, รู้...ให้มีสติ,
รู้กลิ่น รู้รส รู้สัมผัส ยืน เดิน นั่ง นอน คู้ เหยียด
เคลื่อนไหวอย่างมีสติ เป็นชีวิตที่มีสาระที่สุด
มีประโยชน์ต่อชีวิตของเรามาก
เป็นการได้สะสมเหตุปัจจัย
แม้ว่าเรายังไม่ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน
แต่
นี่คือการสะสมเหตุปัจจัยต่อมรรคผลนิพพาน
เป็นการขัดเกลาอยู่ทุกขณะ ทุกวัน
พระอาจารย์สุรศักดิ์ เขมรังสี
Link to the Photo
อย่าหวังวาจาของคนอื่นอบรม
หัดวาง หัดคิด หัดยับยั้งใจ
ค่อยคิด ค่อยทำ
ค่อยๆ อบรมตัวเอง
อย่าหวังวาจาของคนอื่นอบรม
ทำอย่างนั้นเอาตัวไม่รอด
ต้องคอยจับผิดตัวเอง
คอยลงโทษตัวเอง
คอยเป็นโจทก์ฟ้องตัวเอง
เอาธรรมะของพระพุทธเจ้าเป็นตุลาการ
หลวงพ่อฤาษีลิงดำ
การทำจิตใจของตนให้มั่นคง...
ก า ร ทำ จิ ต ใ จ ข อ ง ต น ใ ห้ มั่ น ค ง
เป็นการสร้างความดีให้แก่จิตใจ
เ ป็ น ตั ว ค ว า ม ดี ที่ เ ป็ น แ ก่ น แ ท้
ของความดีทั้งปวง
ซึ่ ง จ ะ ป้ อ ง กั น ค ว า ม ทุ ก ข์
ไม่ให้มากระทบใจได้ทุกอย่าง
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
พระพุทธเจ้าว่าให้ปล่อยมันเสีย
นักปราชญ์คือพระพุทธเจ้า
เห็นโทษของโลก
จึงมีความเบื่อหน่าย
พระพุทธเจ้าว่าให้ปล่อยมันเสีย
อย่าถือมันอีก มันไม่ใช่เรา ไม่ใช่ตน ไม่ใช่ตัว มันมีแต่คิดแต่อ่าน หาแต่โทษมาเผาเจ้าของ
วางมันเสีย
อย่าไปไว้ท่ามัน มันจะไปยังไงก็ไป
ให้ทำจิตทำใจ ทำความรู้ไว้ให้เหมือนกับมหาปฐพี
มหาปฐพีนั้น สัตว์ทั้งหลายจะมาทำดีก็ตาม มาทำร้ายก็ตาม มนุษย์จะมาทำดีก็ตาม ทำร้ายก็ตาม
มหาปฐพีไม่มีความหวั่นไหว
จะทำอย่างไรก็ตาม ทำใจให้เป็นอย่างนั้น
นั่นแหละพระนิพพาน
พระพุทธเจ้าว่า ใครทำใจได้อย่างนั้นแล้ว ได้อยู่เป็นสุขถึงพระนิพพาน ทำใจอย่างนั้นแล้วจะมีทุกข์อะไรเล่ามาเผามาผลาญดวงจิตของเรา เราไม่ถือไว้
หลวงปู่ขาว อนาลโย
ให้รู้สึกทุกครั้งที่คิด
ให้เรา
รู้สึก
ทุกขณะ ทุกครั้ง ทุกคราว ที่มัน
คิด
ขึ้นมา ให้มันเป็นเพียง
รู้เท่า รู้ทัน
มัน จนในที่สุด
เมื่อสติเรามีมากขึ้นๆๆ ความคิด มันก็หมดไปๆ
หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ
สติอันเดียว เป็นบ่อเกิดของสมาธิ
สติอันเดียว เป็นบ่อเกิดของสมาธิ
ให้เห็นความแจ้ง ความสว่าง ความสงบ ขึ้นในใจ
หลวงปู่ทา จารุธมฺโม
บทความที่ใหม่กว่า
บทความที่เก่ากว่า
หน้าแรก
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)