การทำความเพียรอย่ากำหนดเวลา ให้กำหนดสติ

การทำความเพียรอย่ากำหนดเวลา

ให้กำหนดสติ ถ้าสติเผลอเมื่อใด

ก็รู้ว่าความเพียรของเราขาดไปแล้วเมื่อนั้น

เมื่อสติตั้งลงที่ตรงไหน

ย่อมเป็นธรรมขึ้นมาตรงนั้น

ถ้าไม่มีสติแล้วก็จะไม่เป็นธรรมทั้งคืนทั้งวัน

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปัณโณ

เพียงดูจิต ก็ทำลายโลภ โกรธ หลงได้

         วิธีที่จะจัดการกับ ความโลภ ความโกรธ ความหลงนั้น เราไม่ต้องไปคิดหาว่าความโกรธ ความโลภ ความหลง อยู่ที่ไหน เราเพียงกลับเข้ามาดูจิตดูใจของเรา ก็จะทำลายความโกรธ ความโลภ ความหลงได้เอง

                                                                                                        หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

จิตตั้งมั่น ปัญญาเกิด

ให้พวกเราหมั่นอบรมจิตใจ 

พระพุทธเจ้าสอนให้อบรมจิตใจให้ดี ให้สงบเสียก่อน 

เพราะจิตใจที่สงบตั้งมั่นแล้ว เป็นบาทของวิปัสสนา 

จิตตั้งมั่นแล้ว ปัญญามันเกิดขึ้น มันจึงรู้เท่าสิ่งทั้งปวง 

บรรดาสิ่งทั้งปวงในโลก มันตกอยู่ในไตรลักษณ์หมดทั้งนั้น 

รู้เท่าอันนี้ รู้เท่าสิ่งทั้งปวงแล้ว

หลวงปู่ขาว อนาลโย

การจัดการความโกรธ

          เราจะไม่จัดการกับความโกรธ โดยหันเหความสนใจไปที่สิ่งอื่น หรือเก็บกดความโกรธเอาไว้ที่ส่วนลึกของจิต...เมื่อเราเฝ้าสังเกตเวทนาอย่างมีอุเบกขา ก็จะพบว่า ความโกรธที่เกิดขึ้นนั้น ค่อยๆ อ่อนกำลังลงเรื่อยๆ จนดับไปในที่สุด

                                                                                                   ท่านอาจารย์โกเอ็นก้า

ความสุขไม่ได้มี มีเพียงอาการเวทนา...

          ความสุขไม่ได้มี  มีเพียงอาการเวทนาที่เกิดขึ้น  ตั้งอยู่แล้วดับไป  และปัจจัยที่ก่อให้เกิดความรู้สึกเช่นนั้นก็เพราะว่าไม่เกิดการประจักษ์แจ้งสัจจะ  อวิชชาคือความไม่รู้แจ้ง ก็ให้เกิดโมหะ คือความหลงในอาการของจิต  แล้วเกิดติดอารมณ์.......กิเลสตัณหาอุปาทานยึดติดผูกมัดจิตที่เรียกกันว่าสังโยชน์  

          หากสติไม่เจริญเติบโตเป็นสมาธิ กลายเป็นญาณทัศนะ พัฒนามาเป็นอภิญญาวิชชาสาม ก็ไม่อาจสามารถต้านกิเลสสังโยชน์ รู้แจ้งตัดรากถอนโคนบาปกรรมที่เข้าไปฝังรากลึกอยู่ในกมลสันดานนี้ได้

                                                             หลวงตาสุริยา วัดป่าโสมพนัส (ส.มหาปัญโญภิกขุ)

ถ้าไม่พ้นเกิดตาย ก็ต้องทุกข์

ถ้าไม่พ้นเกิดพ้นตาย ก็ต้องทุกข์อยู่อย่างนี้แหละ 

กรรมวิบากวนเวียนอยู่นั่นแหละ จะเอาหรือ?

หลวงปู่บุดดา ถาวโร

รสขมเป็นยาดี

สิ่งที่เป็น...รสขม

ย่อมถูกใช้เป็น...ยาที่ดี 

สิ่งที่...ฟังแล้วไม่ไพเราะหูนั้น 

คือ....คำเตือนอันจริงใจของผู้เตือนที่แท้จริง 

เพื่อแก้ไขความผิดให้กลับเป็นของถูก 

เราย่อมได้สติปัญญา 

แต่การต่อสู้เพื่อรักษาความผิดของตัวเองไว้ 

เราได้แสดงความหมายแห่งความมีจิตผิดปกติออกมา

ท่านเว่ยหล่าง

กราบพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์

เวลากราบพระพุทธ กราบที่ไหนก็ตาม

ให้โยนิโสมนสิการ...

น้อมใจลงกราบใกล้ฝ่าพระบาทพระพุทธเจ้า

เสมือนกับท่านมายืนหรือประัทับนั่งอยู่ใกล้ๆ เรา 

เป็นพ่อติดตามดูแลเราทุกเวลา

กราบพระธรรม พระธรรมเหมือนแม่

คุ้มครองดูแลเราตลอดเวลา

กราบพระอริยสงฆ์ พระสงฆ์เป็นพระพี่เลี้ยง 

นำเราให้คิดดี พูดดี ปฏิบัติดี ด้วยกาย วาจา ใจในทุกสถานที่ 

คุณพระรัตนตรัยนี้

จะทำให้เราประสบความสุขความเจริญในชีวิตยิ่งๆ ขึ้นไป

หลวงปู่ทองรัตน์ กนฺตสีโล

กิเลสเหมือนผู้มาเยือน ไม่ช้าก็ไป

กิเลสเหมือนกับผู้มาเยือนเดี๋ยวไม่ช้าก็ไป เรียนรู้ตัวเรา ให้พบกับจิตที่ปรกติ...

พระพุทธศาสนาสอนให้เรา ฝึกปฏิบัติ ศึกษาเรียนรู้ “จิตปรกติ” ของตัวเอง

หลวงพ่อโพธินันทะ

คนมีบุญมากที่แท้จริง

อานุภาพแห่งบุญกุศลนี้

มันเป็นไปเพื่อความสงบ 

เพราะฉะนั้นผู้ใดมีบุญมากขึ้นมาแล้วก็สงบ

ไม่ชอบวุ่นวาย นี่เป็นลักษณะของผู้มีบุญมาก

เราต้องเอาเรื่องนี้แหละเป็นเครื่องวัด

จะเท่าแต่เอาแต่เงินแต่ทอง 

ข้าวของมากมายนั้นมาเป็นเครื่องวัดว่า เป็นคนมีบุญมาก

อย่างนั้นดูจะไม่ถูกเท่าไรนัก แต่ก็มีถูกอยู่บ้าง

แต่ถ้าจะให้ถูกตรงๆ จริงแล้ว

มันต้องหมายเอาบุคคลผู้ที่เบื่อหน่ายต่อความวุ่นวาย

ต่อความเละเทะต่างๆในโลก

แล้วก็ยินดีแสวงหาความสงบทางจิตใจ

นี่...อันนี้จึงเป็นที่แน่นอนว่าเป็นคนมีบุญมากจริง

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ