การปฏิบัติ อย่าอยากเห็น

          การปฏิบัติให้ปฏิบัติเพื่อสำรวม เพื่อความละ เพื่อความคลายกำหนัดยินดี เพื่อความดับทุกข์ ไม่ใช่เพื่อเห็นสวรรค์ วิมาน หรือแม้พระนิพพาน ก็ไม่ต้องตั้งเป้าหมายเพื่อจะเห็นทั้งนั้น ให้ปฏิบัติไปเรื่อย ๆ ไม่ต้องอยากเห็นอะไร เพราะนิพพานมันเป็นของว่าง ไม่มีตัวตนหาที่ตั้งไม่มี หาที่เปรียบไม่ได้ ปฏิบัติไปจึงจะรู้เอง

                                                                                                       หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

หัวใจเราหลอกตัวเอง

          สิ่งใดเป็นข้าศึกต่อจิตใจ แต่ใจชอบคิด ชอบใฝ่ฝัน พึงทราบว่า นั่นคือการวิ่งตามกระแสของโลก คำว่าโลก ไม่ได้หมายถึงใคร แต่หมายถึงหัวใจของเราโดยเฉพาะ หัวใจย่อมหมุนเวียนต่อตนเองและหลอกลวงตนเองเสมอ โดยยึดสิ่งแวดล้อมภายนอกมาเป็นวัตถุตัวเหตุ

                                                                               หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

ที่อยู่ของจิตที่หาง่าย

ที่อยู่ของจิตที่หาง่าย

คือลมหายใจ

เพียงคอยตามรู้อยู่

หายใจเข้า หายใจออก

ยาวหรือสั้น

พระอาจารย์สุรศักดิ์ เขมรังสี

เมตตาธรรมประเสริฐสุด

         การที่เราคิดจะทำอะไรที่หวังเกื้อกูลผู้อื่น อาตมาบอกว่าเหนื่อยเท่าไรอย่ากลัว เพราะหนทางนี้ประเสริฐสุดแล้ว การบำเพ็ญบารมีของพระโพธิสัตว์ จุดมุ่งหมายคือการเกื้อกูล ไม่มีเหตุผลอื่นเลยนะ  แม้แต่การบำเพ็ญบารมีของพระมหาโพธิสัตว์ จนถึงที่จะสามารถเป็นพระพุทธเจ้าได้ ก็ยังมีความปรารถนาหวังเพียงการเกื้อกูล

                                                                         พระอาจารย์สมชาติ ธมฺมโชโต

จิตเราไม่ชอบอยู่นิ่ง

จิตเราไม่ชอบอยู่นิ่ง มักจะวิ่งแส่ส่ายไปมาตลอดเวลา

เราจึงคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ไม่ได้หยุดหย่อน

พระพุทธองค์ทรงสอนให้เรารู้จักรักษาจิตของเรา

ให้อยู่แต่ในที่ที่คุ้นเคย อยู่ในถิ่นของพระบิดา

จะได้ไม่ถูกกิเลสชักนำให้ไปในทางที่ผิด

ลมหายใจ คือ สถานที่ที่หาง่ายและคุ้นเคยกับเราที่สุด

เพียงแค่คอยตามรู้ลมหายใจเข้า ออก สั้น ยาว

พระอาจารย์สุรศักดิ์ เขมรังสี

รู้ธรรมมาก แต่ปฏิบัติน้อย..

..นกน้อยทำรังแต่พอตัว มีแค่นี้ใช้แค่นี้ 

ปฏิบัติธรรม สมควรแก่ ธรรม 

รู้น้อย แต่ทำให้มันได้ 

รู้ธรรมมาก แต่ปฏิบัติน้อย 

ไม่เข้าท่า..

หลวงพ่อทูล ขิปปปัญโญ

ความไม่สวยงามในร่างกาย ผู้มีปัญญาเท่านั้นจึงจะรู้

          ความไม่สวยงามในร่างกายนี้ ผู้มีปัญญาเท่านั้นจึงจะรู้ เห็นตามความเป็นจริง ธรรมชาติเดิมของร่างกายแล้ว ไม่มีสิ่งใดเป็นของสวยงาม มีแต่สิ่งสกปรกโสโครก... ความสวยงามนั้นมีอยู่ที่กิเลส สังขาร โมหะ อวิชชา มีความเข้าใจผิด  รูปนั้นจึงมีความสวยงาม รูปสวยงามเพราะความรัก รูปสวยงามเพราะความยินดี รูปสวยงามเพราะความใคร่ รูปสวยงามเพราะมีความกำหนัด ถ้าจิตไม่มีความรัก ความใคร่ ความกำหนัดแล้ว รูปนั้นจะไม่มีสิ่งใดเป็นของสวยงามเลย 

                                                                                          หลวงพ่อทูล ขิปปปัญโญ

เห็นโทษของร่างกาย...เห็นธรรม

          ร่างกายของเราท่านว่าเป็นมหาภูตรูป...ภูตก็คือผี...ทำความเดือดร้อนให้แก่ตัวเราอยู่ตลอดกาล ต้องได้เลี้ยงได้เซ่นได้สรวงมันอยู่ตลอดกาลเวลา...อาหารก็พยายามตกแต่งดีๆ มาทนุถนอมประจบประแจงมัน...ผ้าดีๆ ก็หามาให้นุ่ง...แต่มันก็ไม่รู้คุณ...มีแต่จะบีบบังคับ ก่อความทุกข์ความร้อนให้แก่จิตใจของเราอยู่ตลอดเวลา...นี่คือการพิจารณาให้เห็นโทษของร่างกาย... ให้เรากำหนดพิจารณาอย่างนี้ จิตของเรามันจึงจะสงบ ...เกิดความสลดสังเวช...เกิดความเบื่อหน่าย...ละวางอุปาทาน ความยึดความถือในร่างกายนี้ ...จิตของเราตั้งอยู่ในความสงบได้ ปัญญาก็จะเกิดขึ้น พิจารณาสภาวธรรมทั้งหลาย ก็จะเห็นเป็นความจริงขึ้นมา...

                                                                                        พระอาจารย์วัน อุตตโม

อย่าไปมองว่าคนนั้นดี คนนั้นเลว

อย่าไปมองว่าคนนั้นดี คนนั้นเลว 

คนนั้นเกลียดเรา คนนั้นรักเรา

ถ้าเรามองในแง่อย่างนี้ 

เราจะหลงไปในทิศทางมืด

ถ้าเราวางความรู้สึกของเราในสภาพว่า

เป็นสภาวะธาตุ สภาวะขันธ์

มันเป็นกฎธรรมชาติแล้ว 

จะทำให้เรามีอารมณ์เป็นปกติ…

หลวงพ่อเลี่ยม ฐิตธมฺโม

พิจารณาความตาย บรรลุโสดาบันได้

เราพิจารณาความตายทุกวันนี่นะ

สามารถบรรลุพระโสดาบันผลได้

แค่พิจารณามรณานุสตินี่แหละ

พิจารณาว่าร่างกายนี้ไม่ใช่จิตนี้

จิตนี้ไม่ใช่ร่างกายนี้

ร่างกายนี้มีความไม่เที่ยงเกิดขึ้นมาแล้ว

ย่อมมีความตายเป็นที่สุด

พิจารณาแค่นี้

พระอาจารย์อัครเดช (ตั๋น) ถิรจิตโต