ยิ่งปฏิเสธต่อต้านสิ่งใด ความทุกข์ก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น


ความทุกข์ของคนสมัยนี้
ส่วนใหญ่แล้วเกิดจากใจที่ปฏิเสธต่อต้าน
ความจริงที่เกิดขึ้นยิ่งกว่าอะไรอื่น 
ดังนั้นแม้แต่เหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ เช่น รถติด 
ก็ทำให้ผู้คนขึ้งเคียดหงุดหงิดอย่างหนัก
ทั้งๆ ที่เครียดหรือกังวลเท่าใด
ก็ไม่ช่วยให้รถเคลื่อนได้เร็วขึ้น 
มีแต่จะทำให้เป็นทุกข์มากขึ้น
อะไรเกิดขึ้นกับเรา
ก็ไม่สำคัญเท่ากับว่า
เรารู้สึกกับมันอย่างไร 
มีสิ่งร้ายเกิดขึ้นกับเรา
ก็ไม่ทำให้เราทุกข์มาก
เท่ากับใจที่ปฏิเสธต่อต้านสิ่งนั้น 
พูดอีกอย่าง ยิ่งเราปฏิเสธต่อต้านสิ่งใด 
ความทุกข์ก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อเจอสิ่งนั้น 

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล

Image by morganhnichols from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



บุญทุกอิริยาบถ


..บุญที่เกิดจากกุศลจิต
เป็นการทำบุญภายใน  
ไม่ใช่การทำบุญภายนอกด้วยวัตถุสิ่งของ
แต่เราทำบุญโดยการสร้างกุศลจิต
สร้างจิตที่ผ่องใสมีคุณงามความดี  
เป็นจิตไม่ตระหนี่เหนียวแน่น
จิตไม่เกิดโทสะ มานะ ทิฏฐิ  
จิตไม่ประกอบด้วยกิเลส
จึงเป็นบุญมหาศาลหาค่ามิได้  
เกิดจากจิตภายใน
ถ้าเราทำอย่างนี้อยู่เสมอๆ  
ก็เป็นบุญอยู่ทุกอิริยาบถ

หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

Image by pieonane from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



ขันธ์ ๕ นั้นมันเป็นของกลาง


ขันธ์ ๕ นั้นมันเป็นของกลาง..  
พูดง่าย ๆ ก็คือ รูป  เวทนา ความสุขทุกข์ เฉย ๆ  
สัญญาคือความจำ  สังขารคือความคิด  
วิญญาณคือความรู้  มันไม่เที่ยง  
มันไม่ใช่ของเรา  ไม่ใช่เรา  ไม่ใช่ตัวตนของเรา 
มันไม่ใช่ของเราแล้วเป็นของใครล่ะ  
มันก็ของกลางนั่นเอง  
ไม่มีของใครเป็นเจ้าของ..  
เพราะฉะนั้นเมื่อโลภโกรธหลงมันเกิดในใจ  
มันเผลอไปแล้ว  มันเกิดขึ้นในใจ  
ก็ใช้สตินั้นล่ะหยิบมันขึ้นวิจัย  
มันก็เป็นของกลางไม่ใช่ของเรา  
ไม่ต้องเอาเราไปใส่ในมัน  
ไม่ต้องเอามันมาใส่ในเรา  
ถ้าสติปัญญาตรงนั้นผ่องแผ้ว  
หยิบขึ้นวิจัยอย่างนี้  
มันก็ไม่น้อมเข้าไปสู่โลภโกรธหลงนั้น  
เมื่อมันไม่น้อมไปสู่โลภโกรธหลงนั้น  
โลภโกรธหลงนั้นมันก็หมดความหมายนั่นเอง

พระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ

Image by EvgeniT from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


คนรักศาสนาอย่างแท้จริง


รักศาสนาด้วยวิธีดับทุกข์ให้ได้ 
ดับทุกข์ให้เป็น ดับทุกข์ให้เก่ง 
จนสามารถนำไปสอนคนรอบข้าง 
ลูกเด็กเล็กแดง สามีภรรยา 
บิดามารดา บุตรธิดา 
ให้ทำตามได้ 
นั่นแหละคือคนรักศาสนาอย่างแท้จริง 
นั่นแหละคือผู้ต่ออายุศาสนาอย่างแท้จริง

สมสุโขภิกขุ

Image by brenkee from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


เราเป็นเหยื่อความคิด


ปรกติเราคิด เราเป็นเหยื่อความคิด
ถูกความคิดพาไปกับมัน 
ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับมัน
แต่เราไม่รู้ความคิด 
ท่านจึงสอนว่าให้รู้ความคิด 
หรือให้ดูความคิด หรือให้เห็นความคิด 
"มันจะคิดดีคิดร้ายก็ปล่อยให้มันคิด 
ไม่ต้องไปเกร็งที่จะห้ามคิด
แต่อย่าเป็นเหยื่อถูกมันพาไปไหนๆ โดยไม่รู้...." 

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

Image by PublicDomainPictures from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



วิหารธรรมของพระอริยะเจ้าทั้งหลาย


ความเป็นตัวตน
เกิดจากการยึดติดในขันธ์ 5
เพราะฉะนั้นการไม่ยึดติด
เป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา 
นั่นคือ "พุทธสภาวะ" ..
ภายนอกมันก็ทำงานทำการ 
ใช้ชีวิตได้ตามปกติ 
แต่ข้างใน..มีแต่ "รู้" ที่บริสุทธิ์ 
ไม่ยึดติดกับอะไรเลย.. 
ฝึกอยู่กับสภาวะรู้ไปเรื่อยๆ 
จนสามารถอยู่กับรู้
ได้เป็นปกติในชีวิตประจำวัน 
ทำงานทำการก็อยู่กับรู้ได้ 
ตรงนี้คือ..
วิหารธรรมของพระอริยะเจ้าทั้งหลาย 
ที่เรียกว่า..สุญญตา 
มันว่างจากตัวตน..จากความยึดมั่นถือมั่น 

พระมหาวรพรต กิตฺติวโร

Image by Foto-Rabe from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



ดีที่สุด..


ดีที่สุด ก็ไม่ดีเท่า...
ว่าง (จากดี)

ท่านพุทธทาสภิกขุ

Image by John_Ioannidis from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



จินตนาการสำคัญกว่าความรู้


จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ปฏิบัติธรรมในขณะทำงาน


ถ้าเราไม่มีเวลาไปวัด
อยู่ที่ทำงาน ขณะปฏิบัติงาน 
เราก็ปฏิบัติธรรมได้ เพียงแต่เรา 
อาศัย การวางจิตวางใจให้ถูกต้อง
ต้องเชื่อว่า ปฏิบัติธรรมในขณะทำงาน 
"เราทำได้" เพียง "เรารู้ทันความคิด" 
แค่ "รู้เท่าทันจิตใจที่มันมีปัญหา"
จับโกหกที่ใจเราให้ได้เถิด 
เพราะสุข-ทุกข์ มันขึ้นอยู่ที่ใจเรา
เราสามารถปฏิบัติธรรมได้ขณะนั้น
โดยไม่ต้องลุกไปไหนเลย

อาจารย์กำพล ทองบุญนุ่ม

Image by StockSnap from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ทาน คือ ความว่าง


ทาน คือ การให้ ...
ไม่ใช่การเอา!
การให้โดยใจบริสุทธิ์ 
เป็นพลวปัจจัยไปถึงขั้น
วิมุตติ หลุดพ้น ได้เลยนะ!
เพราะจิตในขณะที่ให้ โดยไม่หวังอะไรตอบแทน 
นั่นคือ ... ความว่าง
ว่างจากกิเลส ว่างจากการยึด 
จากความต้องการทั้งหลายทั้งปวง
เมื่อฝึกจิตแบบนี้บ่อยๆ ก็จะเป็น
การสะสมความว่างมากขึ้นๆ 
ตัณหา อุปาทาน ก็จะเริ่มเบาบางลงไป
ทาน ... ไม่ใช่การลงทุน
อย่าหวังสิ่งใดจากการให้ทานเลย
แม้แต่คำว่า เพื่อประโยชน์ 
เพื่อความสุข ของข้าพเจ้าทั้งหลาย 
หากเราเข้าใจ "เนื้อใน" ของการให้อย่างแท้จริง
ณ ขณะที่ให้ คือการโอนกรรมสิทธิ์แล้วนะ
จิตจะขาดจากการผูกยึด 
ผลั้วะ!!! เลย ...
ความบริสุทธิ์แบบนี้ล่ะ
คือบุญ บารมี
ที่ แ ท้ จ ริ ง . . . "

พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ
Cr.Fb.Lovely Ole

Image by mnega16 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา