เราเป็นเหยื่อความคิด

ปรกติเราคิด เราเป็นเหยื่อความคิด

ถูกความคิดพาไปกับมัน 

ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับมัน

แต่เราไม่รู้ความคิด 

ท่านจึงสอนว่าให้รู้ความคิด 

หรือให้ดูความคิด หรือให้เห็นความคิด 

"มันจะคิดดีคิดร้ายก็ปล่อยให้มันคิด 

ไม่ต้องไปเกร็งที่จะห้ามคิด

แต่อย่าเป็นเหยื่อถูกมันพาไปไหนๆ โดยไม่รู้...." 

หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

Image by PublicDomainPictures from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

วิหารธรรมของพระอริยะเจ้าทั้งหลาย

ความเป็นตัวตน

เกิดจากการยึดติดในขันธ์ 5

เพราะฉะนั้นการไม่ยึดติด

เป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา 

นั่นคือ "พุทธสภาวะ" ..

ภายนอกมันก็ทำงานทำการ 

ใช้ชีวิตได้ตามปกติ 

แต่ข้างใน..มีแต่ "รู้" ที่บริสุทธิ์ 

ไม่ยึดติดกับอะไรเลย.. 

ฝึกอยู่กับสภาวะรู้ไปเรื่อยๆ 

จนสามารถอยู่กับรู้

ได้เป็นปกติในชีวิตประจำวัน 

ทำงานทำการก็อยู่กับรู้ได้ 

ตรงนี้คือ..

วิหารธรรมของพระอริยะเจ้าทั้งหลาย 

ที่เรียกว่า..สุญญตา 

มันว่างจากตัวตน..จากความยึดมั่นถือมั่น 

พระมหาวรพรต กิตฺติวโร

Image by Foto-Rabe from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ดีที่สุด..

ดีที่สุด ก็ไม่ดีเท่า...

ว่าง (จากดี)

ท่านพุทธทาสภิกขุ

Image by John_Ioannidis from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

จินตนาการสำคัญกว่าความรู้

จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ปฏิบัติธรรมในขณะทำงาน

ถ้าเราไม่มีเวลาไปวัด

อยู่ที่ทำงาน ขณะปฏิบัติงาน 

เราก็ปฏิบัติธรรมได้ เพียงแต่เรา 

อาศัย การวางจิตวางใจให้ถูกต้อง

ต้องเชื่อว่า ปฏิบัติธรรมในขณะทำงาน 

"เราทำได้" เพียง "เรารู้ทันความคิด" 

แค่ "รู้เท่าทันจิตใจที่มันมีปัญหา"

จับโกหกที่ใจเราให้ได้เถิด 

เพราะสุข-ทุกข์ มันขึ้นอยู่ที่ใจเรา

เราสามารถปฏิบัติธรรมได้ขณะนั้น

โดยไม่ต้องลุกไปไหนเลย

อาจารย์กำพล ทองบุญนุ่ม

Image by StockSnap from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ทาน คือ ความว่าง

ทาน คือ การให้ ...

ไม่ใช่การเอา!

การให้โดยใจบริสุทธิ์ 

เป็นพลวปัจจัยไปถึงขั้น

วิมุตติ หลุดพ้น ได้เลยนะ!

เพราะจิตในขณะที่ให้ โดยไม่หวังอะไรตอบแทน 

นั่นคือ ... ความว่าง

ว่างจากกิเลส ว่างจากการยึด 

จากความต้องการทั้งหลายทั้งปวง

เมื่อฝึกจิตแบบนี้บ่อยๆ ก็จะเป็น

การสะสมความว่างมากขึ้นๆ 

ตัณหา อุปาทาน ก็จะเริ่มเบาบางลงไป

ทาน ... ไม่ใช่การลงทุน

อย่าหวังสิ่งใดจากการให้ทานเลย

แม้แต่คำว่า เพื่อประโยชน์ 

เพื่อความสุข ของข้าพเจ้าทั้งหลาย 

หากเราเข้าใจ "เนื้อใน" ของการให้อย่างแท้จริง

ณ ขณะที่ให้ คือการโอนกรรมสิทธิ์แล้วนะ

จิตจะขาดจากการผูกยึด 

ผลั้วะ!!! เลย ...

ความบริสุทธิ์แบบนี้ล่ะ

คือบุญ บารมี

ที่ แ ท้ จ ริ ง . . . "

พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตติปัญโญ

Cr.Fb.Lovely Ole

Image by mnega16 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

เชื่อธรรม ธรรมคุ้มครองใจ

ถ้าท่านเชื่อธรรมของพระพุทธเจ้า 

ที่เคยช่วยโลกให้พ้นจากทุกข์ภัยตลอดมา 

ท่านก็จะเป็นผู้มีธรรมคุ้มครองใจ 

ใจที่มีธรรมคุ้มครองหลับและตื่นย่อมเป็นสุข 

ไม่กระวนกระวายส่ายแส่ 

มีแต่เสมอภาคต่อสิ่งทั้งปวง

ไม่ชมสิ่งนั้นว่าดี ไม่ตำหนิสิ่งนี้ว่าชั่ว 

จนตัวเองต้องเป็นทุกข์ไปตาม 

ซึ่งไม่ใช่ทางนักปราชญ์ท่านดำเนินกัน

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

Image by Bru-nO from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ความคิดที่จะ “ได้” เป็นของหนัก

ในแต่ละวันที่ท่านทำหน้าที่ 

ท่านจะเหนื่อย ท้อแท้มาก 

หากท่านคิดว่า สิ่งที่กำลังทำอยู่นี้

ท่านจะได้รับอะไร 

ความคิดที่จะ “ได้” เป็นของหนัก 

แต่ความคิดที่จะ “ให้” เป็นของเบา 

จงถามตนเองว่า การงานของท่าน 

ช่วยใครบนโลกใบนี้ให้มีความสุขบ้าง 

แล้วใช้พลังตรงนั้นเป็นตัวขับเคลื่อน 

นี่คือการทำงานด้วยความเมตตา

คุณพศิน อินทรวงค์

Image by PlushDesignStudio from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ถ้ารักษาจิตได้ ทุกอย่างเป็นเรื่องข้างนอกหมด

เราจะหวังให้ทุกสิ่งทุกอย่างมันลงตัวหมด 

มันเป็นไปไม่ได้ เรื่องข้างนอกเนี่ย 

มันไม่เป็นไปอย่างที่เราต้องการได้ทุกสิ่งทุกอย่างหรอก 

หน้าที่ของเราก็คือฝึกจิตของเรา 

ให้จิตของเราเป็นปกติ ราบเรียบกับทุกสิ่งทุกอย่าง

นี่แหละสิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงพยายามสอน 

อบรมสาวกให้รู้ แล้วก็ให้ประพฤติปฏิบัติ 

ก็เพื่อรักษาจิตของตัวเอง 

มาทำจิตของตัวเองนี้ให้สงบได้ทุกโอกาส ทุกเวลา 

เพื่อไม่มีทุกข์ ในทุกสถานการณ์ 

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ไม่ว่าฟ้าจะผ่าลงมา 

ภูเขาจะถล่มทลาย พระพุทธเจ้าจะเสด็จมา

ถ้าเรารักษาจิตเราได้ 

ทุกอย่างเป็นเรื่องข้างนอกหมด 

พระอาจารย์ครรชิต สุทธิจิตโต

Image by cdd20 from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ความสุขมันอยู่ตรงที่พ้นจากขันธ์

หลายคนภาวนา

แทนที่จะมุ่งมาให้เห็นกายเห็นใจ

เป็นไตรลักษณ์ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา 

เกือบทั้งหมดที่ภาวนาแล้วล้มลุกคลุกคลาน 

ภาวนาเพื่อจะให้มันเที่ยง 

เพื่อจะให้มันสุข เพื่อจะบังคับมันให้ได้..

ลืมไปว่าถาวรไม่มี 

มีแต่อนิจจัง ไม่ถาวร 

มีแต่ทุกขัง ทนอยู่ไม่ได้ 

ไม่มีความสุขที่แท้จริงในกายในใจนี้...

ไม่ใช่ว่าพระอรหันต์ภาวนาไปแล้ว

ร่างกายมีความสุข ไม่ใช่ 

จิตใจท่านก็ยังทำหน้าที่รู้สึกนึกคิด

ตามธรรมดานั่นเอง 

ความสุขมันอยู่ตรงที่

ไม่ได้ยึดถือขันธ์ต่างหาก 

ไม่ยึดถือในกาย ไม่ยึดถือในใจ 

เป็นอิสระจากกายจากใจ 

ความสุขมันอยู่ตรงที่พ้นจากขันธ์ 

ไม่ใช่ความสุขอยู่ที่ดัดแปลงขันธ์สำเร็จแล้ว

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

Image by Pixelheld from pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/