หน้าที่ของความรู้สึกตัว

ถ้าเราเป็นนักภาวนา พอเราจะมีความโกรธ

สติมันจะปลี่ยนเป็นไม่โกรธทันที

หน้าที่ของความรู้สึกตัวมันเป็นอย่างนั้น

ถ้าเราได้สัมผัสกับความรู้สึกตัว

มันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

ไม่ต้องไปอดทน ไม่ต้องแผ่เมตตา

ไม่ต้องไปสำรวมอายตนะ มันจะสำรวมเอง

พอมีความรู้สึกตัว มันจะเปลี่ยน

เปลี่ยนจากความทุกข์ เป็นความไม่ทุกข์

เปลี่ยนความโกรธเป็นความไม่โกรธ

อะไรๆ ที่มันหลงปั๊บ โอ้...รู้ทันที

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

Image by Free-Photos from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ให้ดูใจเราเป็นสำคัญ

ให้ดูแต่อารมณ์จิตของตนเอง รักษากำลังใจไว้ให้ดี 

จงพยายามปรับจิตให้ละจากอารมณ์ที่มีความเห็นผิด 

เช่น จิตล่วงละเมิดไปในความโกรธ 

ก็จงรู้ว่าโกรธแล้ว เพราะขาดสติ 

เมื่อมีสติก็จงพิจารณาละซึ่งความโกรธนั้นเสีย 

โดยใช้หลักอริยสัจเป็นสำคัญ 

ความโลภ หรือความหลงก็เช่นกัน 

จักต้องมีกำลังใจรู้อารมณ์ของจิตอยู่ตลอดเวลา 

รู้แล้ว-เห็นแล้วจักต้องพยายามหักล้างให้ได้โดยไว 

อย่าปล่อยปละละเลย กิเลสจักมีกำลังเหนือจิต 

โดยโอกาสที่จักแก้ไขจิตจักมีได้ยาก 

จงอย่าดูใคร ให้ดูใจเราเป็นสำคัญ

คำสอนสมเด็จองค์ปฐม

Image by DarkWorkX from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

จิตที่มีคุณภาพ

จิตที่มีคุณภาพต้องขาดจากอารมณ์

จะสร้างจิตให้มีพลัง

ต้องหยุดทุกอารมณ์ ไม่ว่าชอบ-ไม่ชอบ

ให้จิตอยู่เป็นหนึ่ง

คือเราผู้เป็นเจ้าของต้องดึงเขาไว้...

ไม่ให้เขาเสพอารมณ์

ใช้สติระลึก พอเห็นเขาเสพก็ตัดๆๆ

แล้วดึงเข้ามาไว้ที่กาย...

พระอาจารย์ชายแดน สีลสุทโธ

Image by ajs1980518 from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

คนพาล คือใจของเรานี่แหละ

ถาม : มงคล 38 ประการ ห้ามคบคนพาล คนพาลในที่นี้คือใคร

ตอบ : ...เรามักคิดว่าคนพาลเป็นคนอื่น 

และคิดที่จะปฏิบัติกับคนพาลภายนอกที่เป็นคนอื่น

..คนพาล คือใจของเรานี่แหละ 

ใจที่เป็นพาลอยู่บ่อยๆ ทุกๆ ขณะที่เป็นอกุศลกำลังเกิดขึ้น..

..การดับความเห็นผิดที่เป็นพาล 

สำคัญยิ่งกว่าไปดับความพาลของบุคคลอื่น 

ด้วยเหตุว่า ที่สัตว์ทั้งหลายทุกข์เจียนตายในอบายนั้น 

ก็เป็นผลจากความพาลในอดีตของตนทั้งสิ้น 

ความพาลของผู้อื่นไม่สามารถเป็นเหตุให้เราไปอบายได้เลย

ในทางตรงข้าม แม้สัตว์ทั้งโลกนี้ต่างมุ่งดี ทำแต่บุญกุศล 

มีเราผู้เดียวที่เป็นพาล กุศลของสัตว์ทั้งโลกนี้

ก็ไม่อาจป้องกันเราจากอบายได้ 

คนพาลย่อมได้รับผลความเป็นคนพาลนั้นเอง

พระอาจารย์กฤช นิมฺมโล

Image by adrianlang from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

เต สัง วู ปะสะโม สุโข

โมกขธรรม หรือธรรมที่ทำให้พ้นโลก 

พ้นทุกข์ พ้นวัฎฎะ พ้นจากความตาย 

คือ เต สัง วู ปะสะโม สุโข

(การสงบระงับสังขารได้ เป็นความสุข)

หลวงปู่หลุย จันทสาโร

Image by DarkWorkX from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ปัญญานี่..ทิ้งอย่างเดียว

ที่เรามี เราเป็นนั้น มันมีแต่สมุทัยทั้งนั้น

เป็นของสมมุติทั้งนั้น จึงให้ทิ้ง

ใจก็ได้รับอิสระเท่านั้นเอง

คนที่ไม่ได้รับอิสระเพราะอะไร

ก็เราไม่ยอม ไม่เชื่อธรรมของพระพุทธเจ้า..

ปัญญาคือการละวาง

ปัญญาเท่านั้นที่จะทำคนให้บริสุทธิ์

ทิ้งแล้วมันไม่หายไปไหนหรอก ไม่ต้องกลัว

มันอยู่เหมือนเดิมน่ะแหละ

รูปก็อยู่เหมือนเดิม ให้ทิ้งอุปาทาน

ความอยากจากใจ

ให้ทิ้งการแสวงหา ให้ทิ้งตัณหานั่นแหละ

แต่เราไม่เข้าใจ เข้าใจแล้วก็ยังทำไม่ได้อีก

ไม่ยอม เขาบอกไม่ให้ทำก็ยังทำอีก

ถ้าเรา "หยุด" เมื่อไร นั่นแหละคือ "ได้"

หยุดทำนั่นแหละ จำได้ไหม

คำเดียวเท่านั้นแหละ

"ไม่" หรือว่า "หยุด"

นี่แหละจบเลย

จำเอาไว้ให้ดีนะ

คำเดียวนี้ศักดิ์สิทธิ์มากเลย

พระอาจารย์ประทีป ธีรปัญโญ

Image by DarkWorkX from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ตัดวิถีทางการมาของกิเลส

โดยการสลัดนิสัย

ที่ชอบค้นหาความผิดของคนอื่น 

ออกไปเสียจากสันดาน

เราย่อมตัดวิถีทางการมาของกิเลส 

ได้เป็นอย่างดี

ท่านเว่ยหล่าง

Image by wuxuantu_oriento from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

ปล่อยวางได้ก็คือ "เหนือกรรม"

ที่มันมีความทุกข์ก็เพราะอะไร ?

ก็เพราะเราไป "ยึด" 

ที่มันมีเรื่องราว ก็เพราะเราไปยึดเรื่องนั้นไว้ 

เราแก้ไขมันไม่ตก ไปยึดเอาไว้ 

แล้วมันก็มาสร้างปัญหาขึ้นในจิตใจของเรา 

หน้าที่ของแต่ละคนก็ทำความเข้าใจแล้วก็ปล่อยวางให้ได้ 

ถ้าปล่อยวางได้ก็คือ "เหนือกรรม" 

พระอาจารย์ครรชิต สุทธิจิตโต

Image by StockSnap from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

เมื่อเราไม่พบจิต

จิตเป็นของถาวรที่ไม่รู้จักสูญจักสิ้น...เป็นอมตะ 

เมื่อเราไม่พบจิตก็คิอ 

ความหลงที่เราจะต้องเวียนเกิดเวียนตายอีก ไม่มีประมาณ 

แต่เมื่อเราพบจิต ภพทั้งหลายมันสั้นลง 

จิตนี้ พ้นจากสภาวะของทุกข์โดยสิ้นเชิงมานาน เหลือเกินแล้ว 

แต่เราหลงมันไป....หลงไป...ไม่เอาจิต 

แต่ไปคว้าเอาสิ่งที่มันทุกข์ เป็นทุกข์ 

แล้วก็คิดว่าสิ่งนั้นคือเรา เป็นเรา เป็นของเรา

ลุงหวีด บัวเผื่อน

Image by DarkWorkX from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/

มันเฉยของมันเอง

สัมมาทิฏฐิ คือความเห็นชอบตรงตามความเป็นจริง

..เห็นแจ้งอย่างนี้ 

ความทุกข์ใจมันเกิดไม่ได้ เพราะ..ไม่หลงมัน 

ไม่สำคัญเป็นของเราเมื่อไร 

ไม่เอามันเมื่อไร 

..มีเหมือนไม่มี 

..มีอยู่ทุกข์กาย มันมี 

แต่ใจไม่ทุกข์ มันเฉยๆ 

แล้วก็ไม่ใช่ตั้งไปเฉยๆ นะ ทำสมาธิให้มันเฉยๆ ไม่ใช่ 

มันสัมผัสรู้อยู่ แต่ว่ามันไม่ 

มันเฉยของมันเอง 

เพราะว่า..เห็นแล้ว มันไม่ใช่ของเรา 

ไม่สำคัญหมายเป็นของเรา

พระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ

Image by DarkWorkX from Pixabay

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

https://www.facebook.com/Jaturataweep/