สิ่งใด เกิด - ดับ สิ่งนั้นมันเป็น ..โลก.. หมด
ธรรม.....ไม่มีเรื่องพูด
ถ้าเราเห็นว่า สังสารวัฎ
ว่างเปล่าจากตัวตน
นิพพานก็ไม่ต้องหา .. ตรงนั้นเอง
หลวงปู่ฉลวย สุธัมโม วัดป่าบ้านวไลย หัวหิน
Image by _vane_ from Pixabay
ผู้ใดที่ไม่ตกอยู่ในอำนาจของอวิชชาตัณหา
ผู้ใดที่ไม่ตกอยู่ในอำนาจของอวิชชาตัณหา
ผู้นั้นจะไม่หลงใหลไปผูกพันยินดีกับรูป เสียง กลิ่น รส เครื่องสัมผัส
อันโลกเขาสมมติว่า สวยๆ งามๆ เหล่านั้นเลย
เพราะว่าเมื่อเพิกอวิชชาออกจากจิตใจนี้แล้ว
“วิชชา” คือ ความรู้บังเกิดขึ้นในใจแล้ว
มันก็จะมองเห็น รูป เสียง กลิ่น รส เครื่องสัมผัสต่างๆ
ก็ล้วนแต่เป็นของไม่เที่ยง
มีความเกิดขึ้นแล้วก็แปรปรวนแตกดับไป
ทั้งที่เป็นส่วนหยาบก็ดี ส่วนปานกลางก็ดี
เป็นส่วนละเอียดประณีตบรรจงอย่างไรก็ตาม
มันก็มีความเกิดขึ้นแล้วดับไปเหมือนกันหมดเลย
ไม่มีอะไรเที่ยงยั่งยืนสักหน่อยเดียว
เมื่ออวิชชาดับไป วิชชาความรู้เกิดขึ้นแล้ว
มันก็จะมองเห็นความจริงของสิ่งที่ดวงจิต
มันเคยผูกพันมันมานับชาติไม่ถ้วนแล้ว
มันจะเห็นแจ้งตามเป็นจริงได้เลย
หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ
Image by schuetz-mediendesign from Pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
การให้โดยไม่หวังผล จึงเกิดความบริสุทธิ์เอง
บุญคือ จาคะ สละ ให้
ไม่ได้อะไร มีแต่ละอัตตาตัวตน
ไม่ยึดติดในสิ่งของ รูปนาม..
สรุปโดนหลอกๆ กันมา
ให้แล้วจะเป็นเศรษฐี ให้แล้วไปสวรรค์ ให้แล้วนิพพาน
มาล่อ ให้อยาก
การให้โดยไม่หวังผล จึงเกิดความบริสุทธิ์เอง
เป็นการจาคะ เสียสละ ให้ ละอัตตาตัวตน
ให้เห็น สิ่งของนี้ กายนี้ มิใช่เรา ลดการเป็นเจ้าของ
ไม่ใช่ร้องขอให้ มีตัวตนจะสุขสบาย
ดี สมบูรณ์ รวยๆ เฮงๆ
นี่มันสอนให้ร้องขอให้เป็นสรรพสัตว์นานๆ
อยู่เป็นเพื่อนกันนานๆ อยู่ในสังสารวัฎนานขึ้นเลย
มันคนละเรื่องเลยนะ
พระอาจารย์ปกรณ์นันทน์ ฐิตธัมโม
Image by rawpixel from Pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ความทุกข์ในใจเป็นของแปลก
จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ใจเราไปติดกิเลส ไม่ใช่กิเลสมาติดอยู่ในใจของเรา
กิเลสมาร หมายถึงจิตใจที่เรายังเลิกละ
ปลดปล่อย กิเลส ราคะ ตัณหาไม่ได้
ราคะ ตัณหานั่นแหละคือตัวมาร
ที่คอยหลอกลวงอยู่ในใจนั้น
ถ้าผู้ใดใจไม่มั่นคง
ก็หลงใหลไปตามการหลอกลวงของมารกิเลส
ไม่ยอมละ ไม่ยอมเลิก ไม่ยอมปล่อยวาง
กิเลสก็ติดอยู่ในตัว ติดอยู่ในกาย
ในวาจา ในจิตในใจ
คือ ใจเราไปติดกิเลส
ไม่ใช่กิเลสมาติดอยู่ในใจของเรา
จิตใจของเราไม่ภาวนาละกิเลส
แต่ภาวนาเอากิเลส
กิเลสก็มาอยู่ในกาย ในวาจา
ในจิตในใจของเราเต็มไปหมด
หลวงปู่สิม พุทธาจาโร
Image by ThreeMilesPerHour from Pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ผู้มีสติปัญญาย่อมรู้จัก...การวางเฉย
ผู้มีสติปัญญาย่อมรู้จัก...การวางเฉย
การปล่อยวาง รู้จักคำว่าช่างมัน ไม่เดือดร้อน
ถ้าทำอะไรไม่ได้ก็ไม่เดือดร้อน
ช่างมันเสียบ้าง
เรื่องไหนพอจะทำได้ แก้ไขได้
ก็ทำไป แก้ไขไป
แต่อย่าไปคิดว่าจะแก้ไขทุกสิ่งทุกอย่างได้
แม้แต่พระพุทธเจ้า พระอรหันต์
ท่านยังไม่แก้ไขทุกสิ่งทุกอย่างเลย
แม้แต่ชีวิตของท่าน ท่านยังไม่แก้ไขเลย
ท่านปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ
ไม่สบาย มียากินก็กินไป หายก็หายไป
ไม่หายก็ยอมรับตามความเป็นจริง"
พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต
Image by Pezibear from Pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
คนทั้งหลายรู้ธรรมทั้งหลายแล้วไม่พ้นทุกข์
คนทั้งหลายรู้ธรรมทั้งหลายแล้วไม่พ้นทุกข์
ทั้งกลับเป็นเสี้ยนหนามยอกแทงตน
และผู้อื่นเข้าด้วยซ้ำ
แต่ “พระพุทธเจ้า” แล “สาวก”
รู้ธรรมแล้วพ้นทุกข์ไปเลย
พร้อมๆ กับความรู้ธรรมเกิดขึ้น
เพราะเหตุใดระหว่างคนทั้งสองสามจำพวกนี้จึงต่างกันเล่า
ก็เพราะความรู้เกิดจากปัจจุบันจิต
อันกลายเป็นปัญญาไปในตัว
กับความรู้คาดคะเน (สัญญา)
มันต่างกันราวฟ้ากับแผ่นดินนั่นเอง
เหตุที่ความรู้ที่เป็นปัจจุบันจิตจะเกิดได้
ก็ต้องพิจารณาปัจจุบันธรรมคือกายกับจิตนี้เอง
เพราะกาย-จิต เป็นสถานที่สั่งสมกิเลส
และเป็นสถานที่ถอดถอนกิเลสแลกองทุกข์ทั้งมวล
ฉะนั้น เราควรตั้งจิตไว้โดยทำนองที่ว่า
ให้จิตอยู่กับกายจิตจริงๆ จนเรียกปัจจุบันได้เต็มที่
แล้วกระแสของปัจจุบันจิตจะกระจายแสงสว่าง
คือ ปัญญาออกตามอาการของกายแลอาการของจิตโดยรอบคอบ
จากนั้นก็จะได้เห็นทุกสิ่งทั้งที่เป็นคุณเป็นโทษ
ปรากฏด้วยปัญญาอันชอบแท้
ตลอดกลางวัน กลางคืน ยืน เดิน นั่ง นอน
จะเรียกว่าฟังธรรมทุกเวลาก็ได้
หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน
Image by geralt from Pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
เธอทุกข์อะไรถึงไปปฏิบัติธรรม
บางคนถูกคนรอบข้างถามว่า
เธอทุกข์อะไรถึงไปปฏิบัติธรรม
ก็จงตอบไปเถิดว่า
ตอนนี้ดูเหมือนไม่ทุกข์
แต่การเตรียมพร้อมก่อนทุกข์จะมาถึง
นั่นคือความไม่ประมาท
พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน
Image by Free-Photos from Pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
การปฏิบัตินั้น เราต้องการแค่ระลึกรู้สึกๆๆ
-อาการของการเพ่ง คือ อะไร?
คำว่าเพ่งนั้น ขอให้ผู้ภาวนาดูอาการของจิตเป็นหลัก
หากจิตเคลื่อนออกมาจากฐานจิต
หรือส่งเข้าในเพื่อดูให้ชัดเจนทุกอิริยาบถของจิต
ทำให้เห็นทุกอณู ทุกรายละเอียด นั่นคือ การเพ่ง
เพ่ง คือ ฌาณ
สังเกตง่ายๆ ถ้าเห็นชัดเจน
นั่นคือการเพ่งให้เกิดความชัด แต่สติมันจะอ่อนลง
การปฏิบัตินั้น เราต้องการแค่ระลึกรู้สึกๆๆ
เราต้องการแค่นั้นเอง เอาแบบเป็นกลางๆ
ไม่ต้องให้ชัดจนสามารถมองเห็นเป็นดวงเป็นก้อน
และไม่ใช่การกล่อมให้สติอ่อน
จนเบลอเหมือนรู้สึกจะนอนหลับ
ทางสุดโต่ง 2 ทางเช่นนี้ เราพึงละเสีย
ให้เหลือแต่มัชฌิมาปฏิปทาพอ
หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล
บันทึกโดยเขมปัญโญคฤหัสถ์
เพจลูกศิษย์พระอาจารย์เยื้อน ขันติพโล
Image by StockSnap from Pixabay
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า
จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต
ที่มา : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)