อย่ายึดเอาของยืม มาเป็นของเรา



อย่ายึดเอาของยืม มาเป็นของเรา
เพราะเมื่อถูกเอาคืนไป ก็ต้องเศร้า
เพราะของยืมใช้ชั่วคราว ไม่เป็นไปได้ดั่งใจ
ถ้ายึดสิ่งใดไว้ก็ต้องทุกข์เพราะสิ่งนั้น
เพราะเราจะให้มัน ไม่เปลี่ยนแปลง แต่มันเปลี่ยนแปลง
จะให้มันเป็นสุข .. แต่มันเป็นทุกข์
จะให้ได้ดั่งใจ .. แต่มันไม่ได้ดั่งใจ
จะเอามาเป็นของเรา .. แต่มันไม่ใช่ของเรา
มีแต่ของยืม ที่ต้องคืนไปตามเวลา
ดูจิตมีปัญญาเห็นความจริง .. จะไม่เพลิดเพลิน
เมื่อไม่เพลิดเพลิน ก็จะเบื่อหน่าย
ในสิ่งที่เคยหลงยึดไว้ว่าเป็นของเรา
เมื่อไม่ยึดไว้ก็คลาย
เมื่อคลายก็ปล่อย
เมื่อปล่อยก็หลุด
เมื่อหลุดก็เป็นอิสระจากเครื่องผูกมัด
ที่ร้อยรัดมัดจิต มานานแสนนาน

พระอาจารย์ธัมมทีโป

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา



คนที่มีสติเหมือนกับอยู่ในบังเกอร์ป้องกันอารมณ์



คนที่มีสติเหมือนกับอยู่ในบังเกอร์ป้องกันอารมณ์
ที่มันจะเกิดขึ้น ทางตา ทางหู ทางจมูก
ทางลิ้น ทางกาย ทางจิตใจ
ถ้าคนไม่มีสติเหมือนกับคนยืนอยู่โดดเดี่ยว
ลูกศรมาทางทิศใด ก็อาจจะถูก
เป็นการเสวยเวทนาตลอดชาติตลอดชีวิตถ้าไม่มีบังเกอร์
เพราะฉะนั้น บังเกอร์ของการรบกับศัตรู
คือกิเลสทั้งหลาย คือสติ
บังเกอร์ที่ปลดเปลื้องจิตวิญญาณออกจากแอกก็คือ สติ

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ต้องรู้จักยอมรับว่าตนยังมีกิเลส



จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

ให้รู้ตัวอยู่ปัจจุบันจนเป็นอัตโนมัติ



คำว่า “ปัจจุบันธรรม” 
ให้รู้ตัวอยู่ปัจจุบันจนเป็นอัตโนมัติ 
รู้ลมหายใจเข้า-ออก 
รู้ใจ รู้ทุกอย่างนั้นแหละ 
รู้ทุกอย่างในกายของเรา 
จนกระทั่งถึงรู้ใจของเรา 
ใจที่ปราศจากกิเลสเป็นอย่างนี้ 
ใจที่ไม่เกิดเป็นอย่างนี้ 
ใจที่ไม่มีความกังวล 
ไม่มีความฟุ้งซ่านเป็นอย่างนี้ 
เราก็จะได้มองเห็น

พระอาจารย์สำราญ ธมฺมธุโร

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ความสงบมาจากสติควบคุมใจให้อยู่ภายใน



ความสงบเป็นสิ่งที่ปรารถนาของทุกคนในโลกนี้ 
แต่คนส่วนมากต้องการเฉยๆ แต่ไม่ทำ 
ไม่ทำเหตุที่จะให้เกิดความสงบ
ก็เลยไม่ได้พบกับความสงบ..
ที่เป็นทั้งนี้ก็เพราะเหตุว่า ตัณหา นั่นเองแหละ
มันยั่วใจอยู่เสมอ ทำให้จิตใจนั้นดิ้นรนออกไปไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
ดังนั้นผู้ใดรู้ตัวอย่างนี้แล้วก็อย่าไปยอมตกเป็นทาสตัณหา 
ตัณหามันจะชวนให้คิดไปไหนต่อไหนก็อย่าไปตามมัน 
ต้องมีสติเข้ามาควบคุมจิตใจนี้ให้ตั้งอยู่ภายใน..
การที่เราหัดหมั่นระลึกเข้ามาหากายหาจิตนี้บ่อยๆ น่ะ 
เป็นการฝึกสติสัมปชัญญะให้มันแก่กล้าขึ้นในใจ 
ถ้าผู้ใดไม่หมั่นเข้ามาเพ่งดูกายดูใจนี้บ่อยๆ แล้ว
แสดงว่าผู้นั้นไม่ได้ฝึกสติให้แก่กล้า 
ก็ไม่สามารถที่จะทำใจให้สงบอยู่นานได้เลย 
สงบไปนิดๆ หน่อยๆ แล้วมันก็คิดเรื่อยเปื่อยไปอย่างนั้น 
ก็เลยไม่ได้เรื่องอะไร ไม่ได้ความอุ่นใจเลย

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

การรักษาจิตที่ดีที่สุด



จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

ถ้าไม่มีปัญญาเห็นโทษภัยในวัฏสงสาร



ถ้าไม่มีปัญญาเห็นโทษภัยในวัฏสงสาร 
ปัญญาของกิเลสมันก็จะให้เห็นสิ่งที่ดีในวัฏสงสาร..
นั่นแหละเป็นค่ายกล กับดักของกิเลส 
ให้เรามีความเพลิดเพลิน 
มีความยินดีในวัตถุธาตุทั้งหลาย
ในทรัพย์สมบัติ ในลาภยศสรรเสริญ 
นั่นเป็นทางล่อของกิเลส
ถ้าเราหลงเผลอไปยินดี มันก็ออกไม่ได้..

พระอาจารย์อัครเดช (ตั๋น) ถิรจิตโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


รู้ซื่อๆ กับธรรมเท่านั้นเอง



จากหนังสือ เพียงแค่รู้สึกตัว โดย พระอาจารย์เจษฎา คุตฺตจิตฺโต

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา

เราไม่เห็นค่าของชีวิตที่พบพระพุทธศาสนา



จงเข้าใจเถิดว่าการเกิดมาเป็นมนุษย์
พบพระพุทธศาสนาได้นั้น 
มันเป็นอะไรที่ยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก 
มันเป็นสิ่งที่ประเสริฐอย่างยิ่งนะ 
ไม่รู้จะเรียกว่าประเสริฐยังไง 
แต่เราไม่เห็นค่าของสิ่งนี้ เราจึงประมาทกันนัก
เราถึงประมาทและใช้ชีวิตให้เสียไปกับเรื่องไร้สาระเสียมากมาย 
เราเอาชีวิตที่มีค่านับพันล้าน นับหมื่นล้าน 
มาใช้ทำประโยชน์แค่พันสองพันบาทเอง 
มีเงินนับพันล้านมาลงทุนเพื่อให้ได้กำไรทีละพัน สองพัน 
มันจะมีประโยชน์อะไร นั่นคนเรากำลังใช้ชีวิตกันอย่างนั้น เข้าใจไหม

พระอาจารย์ชยธมฺโมภิกขุ

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา


ความทุกข์เป็นทรัพยากรของการปฏิบัติ



ความทุกข์เนี่ย เป็นทรัพยากรของการปฏิบัติ
คนที่มีความสุขมาก ๆ ไม่ค่อยปฏิบัติหรอก เพลิน
งั้นเวลาที่ความทุกข์เกิดขึ้นนะ ให้เรารู้ทัน
ใจเศร้าหมอง...รู้ว่าใจเศร้าหมอง
ใจไม่ชอบ...รู้ว่าไม่ชอบ
ใจอยากให้มันพ้นไป...รู้ว่าอยาก
อาศัยความทุกข์นี่แหละมาคอยรู้เท่าทันใจของเรา
ไปเรื่อย ๆ มันถึงจะเกิดพัฒนา
เมื่อเวลาที่ความทุกข์ผ่านไปแล้วนะ เราจะเติบโต
เราจะรู้สึกเราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
ความสุขไม่ทำให้คนเติบโตหรอก ความสุขทำให้คนหลง
งั้นเวลาที่มีความทุกข์นั้นแหละ เป็นเวลาที่ดีนะ
ถ้าเรามีสติจะดีมากเลย อย่าไปอยากให้หาย
ทุกข์ให้รู้ ไม่ใช่ทุกข์ให้ละ
เวลามีความทุกข์เกิดขึ้นใจไม่ชอบ...ให้รู้ว่าไม่ชอบ
ดูอย่างนี้นะ

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

ที่มา  : เพจบ้านจตุรทวีปประทาน เพื่องานพระศาสนา