ภาวนาคือสร้างสติ

การภาวนาไม่มีกาลมีเวลาเรียกว่า อกาลิโก เว้นเสียแต่นอนหลับ

จะพูดจะคุยอยู่ก็เรียกว่าภาวนา ถ้ามีสติอยู่ 

เพราะสิ่งใดถ้าเกี่ยวกับจิตใจจัดว่าเป็นภาวนาทั้งนั้น 

อย่างแสดงธรรมจัดเป็นภาวนา 

ผู้ที่นั่งฟังธรรมก็จัดว่าภาวนา เพราะตั้งใจฟัง 

เรียกว่าสัมธัมมัสสวนมัย สัทธัมมัสเทศนามัย ...ตกลงภาวนานี้ 

สร้างความไม่ประมาท คือพยายามสร้างสติ

หลวงปู่คำดี ปภาโส 

มีสติ รู้กาย รู้ใจ จิตจะเห็นรูปนามตามจริง

การมีสติ รู้กาย รู้ใจอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งวัน 

จากสติธรรมดากลายเป็นมหาสติ กลายเป็นปัญญา 

กลายเป็นธัมมะวิจยะคือวิจัยธรรมแล้ว 

จิตจะเห็นรูปเห็นนามตามความเป็นจริงได้เอง

พระอาจารย์ชานนท์ ชยนนฺโท

ความสงบเกิดได้จากการฝึกละอารมณ์

ความสงบไม่ใช่ความที่หยุดคิด...

ความสงบเกิดได้จากการฝึกละอารมณ์ 

การฝึกละอารมณ์ทำได้โดยการเอาจิตมาไว้กับกาย 

ด้วยการอยู่กับปัจจุบันขณะ รู้ลมเข้าลมออก 

หรือรู้อิริยาบถที่กำลังเป็นอยู่ 

หรือรู้สิ่งที่กำลังทำอยู่ 

เมื่อหลงคิดก็ดึงกลับ ละอารมณ์ความหลงเพลินคิดทุกๆ ขณะ 

ทำบ่อยๆ ทำให้มาก เจริญให้มาก 

จิตจะสบายหลุดพ้นจากเครื่องติดข้อง 

ความเศร้าหมองจะคลายตัวหายไปจากใจ

ครูบาไตรภพ วัดป่าโคกเจริญธรรม

หลงติดในญาณ จะเนิ่นช้าในการบรรลุธรรม

“ญาณ” คือความรู้พิเศษ ที่เกิดขึ้นในระหว่างแห่งความสงบ

เป็นต้นว่า ญาณระลึกชาติได้ ญาณรู้จักเหตุการณ์ในอดีต

ญาณรู้จักเหตุการณ์ในอนาคต

รู้จักวาระจิต ความนึกคิดของบุคคลอื่นเป็นต้น

เหล่านี้ ล้วนแต่เป็นวิชาน่าอัศจรรย์ทีเดียว

แต่ถ้าหากว่าหลง และติดอยู่ในญาณเหล่านี้แล้ว

จะทำให้เกิดความเนิ่นช้า ในการปฏิบัติเพื่อเข้าสู่อริยสัจธรรม

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

ทำสมาธิให้เกิดได้ทุกขณะ

ความเป็นจริง การยืน การเดิน การนั่ง การนอน 

ก็เป็นการปฏิบัติทั้งนั้น ทำสมาธิให้เกิดได้ทุกขณะ 

สมาธิหมายตรงเข้าไปว่า ความตั้งใจมั่น 

การทำสมาธิ ไม่ใช่การไปกักขังตัวไว้ 

บางคนก็เข้าใจว่า ฉันจะต้องหาความสงบ ...

จะไปนั่งไม่ให้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลย 

จะไปนั่งเงียบๆ อันนั้นก็คนตาย ไม่ใช่คนเป็น

การทำสมาธิคือทำให้รู้ ทำให้เกิดปัญญา 

ทำให้มีปัญญาสมาธิ 

สมาธิ คือความตั้งใจมั่นมีอารมณ์อันเดียว 

อารมณ์อันเดียว คืออารมณ์อะไร 

คืออารมณ์ที่ถูกต้องนั่นแหละ เรียกว่าอารมณ์อันเดียว

หลวงปู่ชา สุภัทโท

จงตามรู้อาการของจิต

อาการของจิต มันเคลื่อนไหวอย่างไร

จงตามรู้ให้หมด รู้หมดแล้วไม่มีอะไร

มาแสดงตนเป็นผู้เจริญและผู้เสื่อมต่อไป 

เหตุที่สิ่งเหล่านี้จะปรากฏดีๆ ชั่วๆ 

เนื่องจากเราตื่นเงาของตัวเอง 

(อาการของจิตนั้นเอง)

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

จิตจะสงบได้เพราะวางตัวตน

หากว่าเราเชื่อพระปัญญาตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าจริงๆ 

มันก็ควรที่จะน้อมตัวลงสู่คำสอนของพระองค์ 

ละอัตตานุทิฏฐิลงไป ความเห็นว่ามีตัวตนมีเรามีเขานี่ 

ควรละจริงๆ เพียรละมันไปเรื่อยๆ 

ถ้าไม่ปล่อยวางความเห็นอย่างว่านี้แล้ว จิตสงบลงไม่ได้เลย 

จิตจะสงบลงไปได้ก็เพราะเราวางคำว่าตัวตนเราเขาลงไป 

เมื่อวางลงได้อย่างนี้ สุข มันก็ไม่ยินดีไปตามสุข 

ทุกข์เกิดขึ้น มันก็ไม่ยินร้ายไปตาม 

มีสติคุมจิตให้เป็นกลางอยู่อย่างนั้น 

หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ

คนเราทุกคนใหญ่แต่กาย

คนเราทุกคนใหญ่แต่กาย 

ใหญ่แต่ชาติ ใหญ่แต่ชื่อ ใหญ่แต่ยศ ใหญ่แต่ความสำคัญตน 

แต่ความรู้ความฉลาดที่จะทำตนให้ร่มเย็นเป็นสุข 

ทั้งกายและใจโดยถูกทาง

ตลอดจนให้ผู้อื่นได้รับความร่มเย็นเป็นสุขด้วย

นั่นไม่ค่อยเจริญเติบโตด้วย และไม่สนใจบำรุงให้ใหญ่โตด้วย

จึงเกิดความเดือดร้อนกันอยู่ทุกหนทุกแห่ง

โดยไม่เลือกเพศวัยชาติชั้นวรรณะอะไรเลย

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

เบื่อๆ อยากๆ มันก็เลยลำบากอย่างทุกวันนี

พวกเรานี้เหมือนกับมดแดงกัดเด็ก 

พอมันกัดขึ้นมาก็ร้องไห้ แล้วก็ขยับไปหน่อยหนึ่ง 

มดแดงก็ไล่กัดอีก ก็ขยับไปหน่อยหนึ่ง อย่างนั้นล่ะพวกเรา 

มันไม่เบื่อในโลกจริง ยังมองว่ามีความสุขจุดใดจุดหนึ่งอยู่ 

ถ้าเบื่อหน่ายคลายแล้วจะหลุดพ้น ...

นั่นคือพระอริยเจ้าที่ท่านเบื่อหน่าย คลาย 

แล้วก็หลุดพ้นจากอาสวกิเลส แต่พวกเรานี่มันไม่เบื่อจริง 

เบื่อๆ อยากๆ มันก็เลยลำบากอย่างทุกวันนี้

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สนฺตุสฺสโก

แก่นสารของชีวิตเริ่มที่มีสติรักษาจิต

แก่นสารของชีวิตเริ่มต้นตรงที่มีสติรักษาจิต

เมื่อจิตกลับเข้ามาอยู่กับตัวเองได้นานขึ้น ๆ

"อารมณ์ข้างนอก" ซึ่งมันเคยมีอิทธิพลต่อจิต 

เคยครอบงำจิต บีบคั้นจิต ทับถมจิต 

มันก็ดับไปได้... สลายไปได้ ...

พระอาจารย์ครรชิต สุทธิจิตโต