เมื่อรู้เท่าทันความสงสัย ทางกลับบ้านย่อมปรากฏ

ความลังเลสงสัย 

เหมือนอยู่กลางทะเลทราย 

มองไม่เห็นเส้นทาง 

เมื่อรู้เท่าทันความสงสัยแล้ว 

ว่าเป็นของแค่นั้นแหละ 

สักแต่ว่าความคิดเกิดดับเท่านั้น 

ทางกลับบ้านย่อมปรากฏ

พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ

วิญญาณที่บริสุทธิ์ต้องประกอบด้วย “สติ”

วิญญาณที่บริสุทธิ์นั้นต้องประกอบไปด้วย “สติ”

เอาสติตัวนี้มาตั้งอยู่ที่กาย ที่เวทนา ที่จิต ที่ธรรม

แล้วจะรู้ตามความเป็นจริง เรียกว่า “ยถาภูตญาณ”

โยคีบุคคลใดเห็นความเกิดดับของรูปนาม แม้จะอยู่เพียงวันเดียว

ก็ยังประเสริฐกว่าบุคคลที่ไม่เห็นการเกิดดับ แม้มีชีวิตอยู่ร้อยปี

หลวงปู่ทอง สิริมงฺคโล

ว่างแบบสมถะและวิปัสสนา

เมื่อมีอารมณ์มากระทบแล้ว 

มีตัวรู้เข้าไป พยายามปล่อย 

ถ้าสติแรงพอ สามารถสลัด

หรือขจัดอารมณ์นั้นออกไปได้ จิตจึงว่าง 

ว่างแบบนี้ เรียกว่าสมถะ

แต่ถ้าอารมณ์มากระทบจิต ตัวรู้ทำหน้าที่รู้ 

แล้วอารมณ์นั้นหลุดเอง โดยไม่ต้องพยายามใดๆ 

นี้เป็นวิปัสสนาญาณ 

เพราะไม่มีสังขารจิตมาปรุงต่อนั้นเอง

หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท

เมื่อปลงอารมณ์ตกต่ำทางใจได้ จึงชื่อว่าเป็นภิกษุ

เมื่อบุคคลปลงผม หนวดเคราออกหมดแล้ว

และได้ครองผ้ากาสาวพัสตร์เรียบร้อยแล้ว 

ก็นับว่าเป็นสัญญลักษณ์แห่งความเป็นภิกษุได้ 

แต่ยังเป็นได้แต่เพียงภายนอกเท่านั้น

ต่อเมื่อเขาสามารถปลงสิ่งที่รกรุงรังทางใจ 

อันได้แก่อารมณ์ตกตํ่าทางใจได้แล้ว ก็ชื่อว่าเป็นภิกษุในภายในได้

ศีรษะที่ปลงผมหมดแล้ว สัตว์เลื้อยคลานเล็กน้อยเช่นเหา 

ย่อมอาศัยอยู่ไม่ได้ฉันใด

จิตที่พ้นจากอารมณ์ ขาดจากการปรุงแต่งแล้ว ทุกข์ก็อาศัยอยู่ไม่ได้ฉันนั้น

ผู้มีปกติเป็นอยู่อย่างนี้ควรเรียกได้ว่าเป็น "ภิกษุแท้"

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

ดูจิตก็ไม่ได้ ดูกายก็ไม่ได้ ให้ทำความสงบไว้

ดูจิตได้ให้ดูจิต ดูจิตไม่ได้ให้ดูกาย 

ดูจิตก็ไม่ได้ ดูกายก็ไม่ได้ 

ให้ทำความสงบไว้ ทำสมถะ 

ทำสมถะก็เพื่อให้มีแรง 

ดูกายเพื่อให้เห็นจิต 

ดูจิตเพื่อให้รู้แจ้ง

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

คนพาลจริงๆ คือตัวเรา ตัวความคิดเรา

คนพาลไม่ใช่นาย ก นาย ข นักเลงการพนัน นักเลงเจ้าชู้

นักเลงเที่ยวกลางคืน นักเลงผู้หญิง นักเลงดื่มสุรา

นั่นเรียกว่าเป็นคนพาลภายนอก

คนพาลจริงๆ ก็คือตัวเรานี่ ตัวความคิดเรานี่

เช่น ถ้าเราคิดไม่ดี ความคิดไม่ดีก็พาเราไปโกรธ...

พาเราไปโลภ พาเราไปหลง พาเราไปเกิดกิเลสตัณหา เป็นต้น

การคบบัณฑิต คืออะไร คือ มีความคิดที่ดีอยู่ในจิตใจของเรานี่เอง...

หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ

เจริญสติช่วยคลายความยึดมั่นในตัวตน

ขณะเจริญสติเฝ้าดูสภาวธรรมทางกายกับจิต

ภายในร่างกายที่ยาววาหนาคืบกว้างศอก 

ผู้ปฏิบัติธรรมจะรู้สึกว่ามีเพียงสภาวธรรมทางกายกับจิต

ที่เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย

ไม่มีตัวเราอยู่ในสภาวธรรมเหล่านั้น 

และสภาวธรรมนั้นก็ไม่ใช่ของเรา 

ความรู้สึกเช่นนี้คือการคลายความยึดมั่นในตัวตน...

การคลายความยึดมั่นในตัวตนเช่นนี้ 

จะส่งผลให้เรารู้จักตัวเองและเข้าใจผู้อื่นได้ดีขึ้น

พระคันธสาราภิวงศ์ วัดท่ามะโอ

การทำภาวนาแรกๆ จิตย่อมกวัดแกว่งดิ้นรน

          การทำภาวนาแรกๆ จิตของเราย่อมกวัดแกว่งดิ้นรน ล้มลุกคลุกคลานเป็นของธรรมดา เพราะจิตยังไม่เคยกับการภาวนามาก่อน จึงถือได้ว่า การภาวนาเป็นงานใหม่ของจิต ถึงจะยากลำบากแก่ไหน เราต้องฝืนเพื่อที่จะฉุดกระชากลากจิตที่กำลังถูกกิเลสย่ำยีอยู่นั้นให้พ้นภัยอันตราย ให้เป็นจิตที่ปราศจากกิเลสเครื่องเศร้าหมอง จึงเป็นสิ่งที่พวกเราทั้งหลายควรทำอย่างยิ่ง

                                                                                                  หลวงปู่อ่อน ญาณสิริ

ทำไมต้องฝึกสติ ทำไมต้องฝึกสมาธิ

ทำไมต้องฝึกสติ ทำไมต้องฝึกสมาธิ 

ก็เพื่อเป็นอุปกรณ์ให้ตัวปัญญา

มันออกมาก้าวเดิน 

ทำไมต้องฝึกตัวปัญญา 

เพื่อความรู้แจ้งในกายใจนี้

ทำไมต้องรู้แจ้งในกายใจนี้ 

ก็เพื่อความพ้นทุกข์

คือความไม่หลงในกายใจนี้ 

ผลคือความพ้นทุกข์นั่นเอง

พระอาจารย์วิชัย กัมมสุทโธ 

รู้ทุกข์ อย่าละทุกข์

รู้ทุกข์ อย่าละทุกข์

เพราะคุณไม่มีหน้าที่ละ

เมื่อ “แค่รู้” บ่อยๆ

ปัญญาจะเกิดขึ้น

และละต้นเหตุแห่งทุกข์ไปเอง

พระอาจารย์มหาวิเชียร ชินวังโส