โอวาทธรรม พระอริยเจ้า

ใจต้องอยู่กับร่างกายไปตลอดเวลา

ถ้าทำอย่างนี้ได้.. “มีสติ” อย่างนี้ได้

เวลา..นั่งสมาธิ “ใจ” ก็จะ

เข้าสู่..ความสงบได้

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

การฝึกจิตสาระสำคัญคือมีสติรู้ตัว

การฝึกทางจิตเพื่อหลุดพ้นจากสิ่งเศร้าหมอง

ไม่ได้อยู่ที่การนั่งหลับตาเพียงอย่างเดียว

สาระสำคัญคือการมีสติรู้ตัว

อยู่ในทุกอิริยาบถ ทุกกิจกรรม

ในทุกเวลา ในทุกสถานที่

พระอาจารย์ชยสาโรภิกขุ

ทางธรรม หยุดคิดจึงเกิดวิชาชั้นสูง

ธรรมดาโลกต้องศึกษา ต้องเรียน ต้องเขียน

ต้องอ่าน ต้องคิดต้องนึก จึงจะเกิดความฉลาด

แต่ในทางธรรม หยุดคิด หยุดนึก

หยุดขีด หยุดเขียน หยุดจำ หยุดทำ

จึงเกิดวิชาชั้นสูงได้

เป็นของทวนกระแสโลก ซึ่งมนุษย์ทั้งหลายทำได้ยาก

ท่านพ่อลี ธัมมธโร

ธรรมที่ทำให้สลดในวัฏสงสารมีค่ามาก

อุบายใดๆ เพื่อให้หน่าย เพื่อให้คลายเมาในวัฏสงสาร

อุบายนั้นจะเป็นภาษามคธก็ตาม จะเป็นภาษาบาลีก็ตาม

มีคุณค่ามากกว่าอุบายที่ให้เพลินให้ลืมตัว

ธรรมอันใดที่ทำให้สลดในวัฏสงสาร

ธรรมอันนั้น เป็นธรรมที่มีค่ากว่าธรรมที่เป็นจินตกวี

ทำเรื่องจริงให้เขื่อง เพื่อให้ไพเราะในเชิงกาพย์

เพื่อฟังสนุกๆ แต่ไม่มีอุบายเบื่อหน่ายคลายเมาในวัฏสงสาร

หลวงปู่หล้า เขมปตฺโต

ให้พิจารณาไตรลักษณ์ เพื่อตัดสาเหตุการหลั่งน้ำตา

พระพุทธเจ้าตรัสสอนให้พิจารณาไตรลักษณ์ (ทุกขัง อนิจจัง อนัตตา)

ก็เพื่อจะตัดสาเหตุการหลั่งน้ำตาของสัตว์

ผู้ไปยึดไตรลักษณ์มาเป็นตนเป็นของตนเสียได้

กลายเป็นความรู้เท่าทันตามหลักความจริงและถอดถอนอุปาทาน

ความยึดมั่นสำคัญผิดอันเป็นเสี้ยนหนามทิ่มแทงหัวใจให้หมดไป

หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

ปรารถนาอยากอยู่ใกล้พระจริง อย่าเพ่งโทษคนอื่น

ผู้ใดปรารถนาอยากอยู่ใกล้พระจริง

อย่าเพ่งโทษคนอื่น

เขาว่าอย่างไรก็ตาม ยกให้เขาหมดเสีย

สำรวจตนเองทั้งคุณและโทษ

ที่มีอยู่ในสกนธ์กายของเราอยู่เสมอไป

หลวงปู่ทา จารุธัมโม

สัมมากัมมันตา และสัมมาวายามะ

นักปฏิบัติเขารู้เรื่องของกิเลสได้ดี

จึงพยายามเจริญสมถภาวนาและวิปัสสนาภาวนา

มีความเพียรในการถอนกิเลสออกจากใจ ท่านเรียกว่า

สัมมากัมมันตา การงานชอบ และสัมมาวายามะ ความเพียรชอบ

เพียรในการถอนกิเลส คืออกุศลที่มันเกิดขึ้น...

และเพียรรักษากุศลที่เกิดขึ้นไม่เสื่อมลงไป

หลวงปู่สังวาลย์ เขมโก

ผู้เจริญอนิจสัญญา ประเสริฐยิ่งกว่า

การทุ่มเทใจทั้งหมดให้กับตำรา มักไม่พบสันติธรรมที่แท้จริง

วางตำราลงสังเกตที่จิต เฝ้าดูเฝ้ารู้อารมณ์จิต

แล้วเข้าใจถึงพระอนิจจัง ย่อมพบสันติสุข

ความเป็นผู้มีศีลห้า นับว่ามีคุณสมบัติแห่งผู้ประเสริฐ

ความเป็นผู้หมั่นเจริญเมตตาธรรมอยู่เนืองนิจ

ทั้งประเสริฐ ทั้งร่มเย็น

ความเป็นผู้เจริญอนิจสัญญา

คือความระลึกรู้ถึงความไม่เที่ยงแท้ของสรรพสิ่ง

ประเสริฐยิ่งกว่า

ครูบาไตรภพ วัดป่าโคกเจริญธรรม

มูลนิธิวิศวาธารอโรคยาธรรมศาลฯ

ธรรมเล็กน้อย แต่ปฏิบัติได้ คือทรัพย์

ธรรมเป็นร้อย หนังสือเป็นล้าน

อ่านแล้วเข้าใจ แต่นำไปปฏิบัติไม่ได้

ก็ไร้ค่า เสียเวลาทุ่มเท

สู้ธรรมแค่เล็กน้อย แต่นำไปปฏิบัติได้

แม้ชีวิตจะไร้ค่า ก็ได้ชื่อว่าถือก้อนทรัพย์ไว้ในมือ

ครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน

ความยึดมั่นถือมั่นในตัวของเรา ก็เหมือนการแบกก้อนหินหนักเอาไว้ พอคิดว่าจะปล่อย “ตัวเรา” ก็เกิดความกลัวว่าปล่อยไปแล้ว ก็จะไม่มีอะไรเหลือ เหมือนกับที่ไม่ยอมปล่อยก้อนหินก้อนนั้น แต่ในที่สุดเมื่อปล่อยมันไปได้ เราก็จะรู้สึกเองถึงความเบาสบาย ในการที่ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่น..

หลวงปู่ชา สุภัทโท