ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความทุกข์ให้ได้

          นักปฏิบัติธรรมที่ดี ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความทุกข์ให้ได้ แต่ไม่ใช่ด้วยความอดทน ดีกว่านั้นก็คืออยู่กับมันโดยอาศัยสติ คือรู้ทันใจที่ปรุงแต่งเวลามีความทุกข์กาย จนใจเป็นปกติได้แม้กายจะทุกข์ก็ตาม

                                                                                            พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล

การเจริญสติเป็นเครื่องเปิดเผยความจริงของสังขาร

สังขารเป็นของไม่เที่ยงอยู่แล้ว

แต่การไม่หยั่งรู้ความเป็นไปแห่งสังขาร จึงถูกปิดบัง

การเจริญสติเป็นเครื่องเปิดเผยความจริงของสังขาร

ฉะนั้นจงอย่าท้อถอยในการเจริญสติปัฏฐาน

สติปัฏฐานนั่นแหละ นำบุคคลไปสู่อมตะ

เป็นสาเหตุแห่งการพ้นจากทุกข์ทั้งปวง

พระอาจารย์ชุมพล พลปญฺโญ

คนส่วนมากไม่ต้องการรู้คำสอนพระพุทธเจ้า

          ...คำสอนของพระพุทธเจ้ามีเอาไว้ให้ปฏิบัติ เพื่อจะดับทุกข์ดับโทษ หรือว่าให้พ้นทุกข์พ้นโทษโดยลำดับไปก็ตาม แต่ส่วนมากไม่รู้หรือไม่ต้องการที่จะรู้ ก็เลยเอร็ดอร่อยอยู่กับยาพิษหรืออามิสในโลกมากมาย แล้วก็ยังให้เป็นมรดกตกทอดกันไปอีกไม่มีที่สิ้นสุด เพราะว่าเป็นห่วงปากห่วงท้อง ห่วงแค่เนื้อหนังนี้ ช่างเป็นห่วงกันนัก ฉะนั้นจึงต้องเอาชีวิตเข้าแลกกับวัตถุเรื่อยไป

                                                                                             ท่าน ก.เขาสวนหลวง

เหตุนี้จึงต้องหัดบังคับตนเอง

          "ตนของตนย่อมเป็นที่พึ่งแก่ตนเอง"  เหตุนี้จึงต้องหัดบังคับตนเอง ผู้อื่นถึงจะเป็นศัตรู ก็ไม่เท่าตนเป็นศัตรูต่อตนของตนเอง ถ้ายังไม่สามารถบังคับตนของตนเองให้ดีได้แล้ว ก็อย่าหวังเลยว่าจะบังคับผู้อื่นให้ดีได้

                                                                                          ท่านเจ้าคุณนรรัตน์ราชมานิต

บุคคลชอบทำร้ายตนอยู่เสมอ ด้วยความคิดของตนเอง

          บุคคลชอบทำร้ายตนอยู่เสมอ ด้วยความคิดของตนเอง การไม่ศึกษาธรรม ไม่รู้ธรรม จึงไม่รู้จักคำว่าปล่อยวาง ไม่รู้ความเป็นจริงตามหลัก อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เป็นเหตุให้ใจยึดมั่นถือมั่น (อุปาทาน) ห่วงหาอาลัยในของรักของตน จึงสร้างทุกข์ให้กับตน

                                                                                   พระอาจารย์ชาญชัย อธิปญฺโญ

รู้ที่เกิดจากจิต คือรู้จริง

รู้ ที่เกิดจากจิต คือรู้จริง

รู้ ที่เกิดจากสมอง คือรู้หลอก

พุทโธ คือ ยาชะลอความหลง

ธรรม คือธรรมชาติ ธรรมไม่มีที่หมาย

กาย คือลายแทงจิต เป็นขุมทรัพย์

คุณแม่จันดี โลหิตดี

ให้นิ่งเฉยเฝ้าดูมันเท่านั้นเอง...

...เมื่ออารมณ์ความรู้สึกเกิดขึ้น

เราต้องมีสติรู้เท่าทันในตอนที่มันเกิด

การที่จะผ่านสิ่งเหล่านั้นไปด้วยดี

ก็คือการวางจิตเป็นกลางต่อสิ่งนั้น

เมื่อเจอสิ่งใดก็ตาม ให้เรานิ่งเฉยเฝ้าดูมันเท่านั้นเอง...

พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน

ผู้ไม่รู้เท่านั้นที่ทุกข์

ผู้รู้แล้วจะไม่ทุกข์ ผู้ไม่รู้เท่านั้นที่ทุกข์ 

ทุกข์มันก็มีอยู่กับทุกคน ไม่มีใครไม่มีหรอก 

ตราบใดที่ยังมีขันธ์ ๕ อยู่ ทุกข์ก็ต้องมี  

แต่ถ้ารู้แล้วเราจะอยู่อย่างสบาย

ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก

ถ้าเราไม่ยึด ความทุกข์ก็ไม่เกิด

          ทุกข์มีเพราะความยึดนะ ถ้าเราไม่ยึด ความทุกข์ก็ไม่เกิด ความยึดว่ามีเรา มีของเรานี้แหละ ความทุกข์มันก็เกิด แต่ความยึดนี้ มันไม่ใช่ว่าจะออกไปง่ายๆ  เราต้องมาปฏิบัติ ต้องมาภาวนา มีศีล มีสมาธิ มีปัญญาขึ้นมา  ใจของเราก็ตื่นจากความหลับ ความหลงทั้งหลาย มีความรู้ขึ้นมา ก็เรียกว่าเป็นผู้ตื่นขึ้นมาบ้างแล้ว ตามพระพุทธเจ้า

                                                                                            พระอาจารย์อนันต์ อกิญจโน

ยึดความรู้ผู้อื่น มันขายโง่ตัวเอง

การเอาความรู้ของผู้อื่นมาพูดนั้น

จำมามากก็พูดได้มาก แต่มันไม่ใช่ของจริง

มันอวดตัวอวดภูมิอวดรู้อวดฉลาด แต่ตัวยังโง่

ยึดความรู้ผู้อื่น มันขายโง่ตัวเอง

หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ