ให้นิ่งเฉยเฝ้าดูมันเท่านั้นเอง...
...เมื่ออารมณ์ความรู้สึกเกิดขึ้น
เราต้องมีสติรู้เท่าทันในตอนที่มันเกิด
การที่จะผ่านสิ่งเหล่านั้นไปด้วยดี
ก็คือการวางจิตเป็นกลางต่อสิ่งนั้น
เมื่อเจอสิ่งใดก็ตาม ให้เรานิ่งเฉยเฝ้าดูมันเท่านั้นเอง...
พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน
ผู้ไม่รู้เท่านั้นที่ทุกข์
ผู้รู้แล้วจะไม่ทุกข์ ผู้ไม่รู้เท่านั้นที่ทุกข์
ทุกข์มันก็มีอยู่กับทุกคน ไม่มีใครไม่มีหรอก
ตราบใดที่ยังมีขันธ์ ๕ อยู่ ทุกข์ก็ต้องมี
แต่ถ้ารู้แล้วเราจะอยู่อย่างสบาย
ท่านพ่อเฟื่อง โชติโก
ถ้าเราไม่ยึด ความทุกข์ก็ไม่เกิด
ทุกข์มีเพราะความยึดนะ
ถ้าเราไม่ยึด ความทุกข์ก็ไม่เกิด
ความยึดว่ามีเรา มีของเรานี้แหละ ความทุกข์มันก็เกิด แต่ความยึดนี้ มันไม่ใช่ว่าจะออกไปง่ายๆ เราต้องมาปฏิบัติ ต้องมาภาวนา มีศีล มีสมาธิ มีปัญญาขึ้นมา ใจของเราก็ตื่นจากความหลับ ความหลงทั้งหลาย มีความรู้ขึ้นมา ก็เรียกว่าเป็นผู้ตื่นขึ้นมาบ้างแล้ว ตามพระพุทธเจ้า
พระอาจารย์อนันต์ อกิญจโน
ยึดความรู้ผู้อื่น มันขายโง่ตัวเอง
การเอาความรู้ของผู้อื่นมาพูดนั้น
จำมามากก็พูดได้มาก แต่มันไม่ใช่ของจริง
มันอวดตัวอวดภูมิอวดรู้อวดฉลาด แต่ตัวยังโง่
ยึดความรู้ผู้อื่น มันขายโง่ตัวเอง
หลวงปู่จาม มหาปุญฺโญ
เมื่อกำจัดความมืดไม่ได้ ก็เป็นผู้มืดผู้หลง
การที่มนุษย์ปุถุชนทั้งหลาย ไม่ต้องการความพ้นทุกข์ในวัฏสงสาร ก็เพราะความมืดเข้าครอบงำสันดาน ให้เป็นผู้มืดผู้หลงงมงายอยู่ในวัฏสงสารตลอดไป เมื่อกำจัดความมืดให้ขาดจากสันดานของตนไม่ได้อยู่ตราบใด ตนก็ยังจะต้องเป็นผู้มืด ผู้หลงอยู่อย่างนั้นตลอดไป
หลวงปู่สิงห์ ขันตยาคโม
อวิชชาจะดับ เพราะรู้จริงเรื่องกาย
อวิชชาที่จะดับ ก็ดับเพราะเรามารู้จริงอันนี้ เมื่อมันรู้จริงแล้ว ความไม่รู้จะอยู่ได้อย่างไร ที่เคยหลงเข้าใจผิด แต่ก่อนว่า เป็นตัวเป็นตน เป็นเราเป็นเขา
พยายามตกแต่งให้มันสะอาด ให้มันน่าเพลิดเพลินยินดี
ถ้ามาดูจริงๆ แล้ว สิ่งที่เราเข้าใจมาแต่ก่อน ล้วนแต่เป็นความเข้าใจผิด ไม่เป็นความจริงโดยธรรม แต่เป็นความจริง สำหรับปุถุชนผู้ยังหนา
หลวงปู่สุวัจน์ สุวโจ
อย่าเพิ่งให้คะแนนตัวเองเร็วเกินไป
อย่าเพิ่งให้คะแนนตัวเองเร็วเกินไป
และอย่าไปปรักปรำตัวเองจนหมดกำลังใจ
บางคนเพียงจิตใจสงบ ก็คิดว่าตัวเองได้มรรคผล
อีกสักวันก็ขี้ทุกข์อย่างเก่า
หลวงพ่ออินทร์ถวาย สนฺตุสฺสโก
สู้เรียนวิชาในกายเราไม่ได้
อย่างอื่นภายนอกเรียนเท่าไหร่ก็ไม่จบ
สู้เรียนวิชาในกายเราไม่ได้
ก็เอา ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจเรานี่แหละ
จะไปหาอะไรอื่น มันอยู่ในตัวเราทั้งหมด
มองหาที่อื่นไม่เห็น ถึงเห็นก็เป็นของปลอม
อยากรู้ก็ลองเรียนดู จะได้รู้ ได้เห็นของจริง
หลวงปู่สังวาลย์ เขมโก
สังขารร่างกายนี้ เป็นของว่างเปล่า
แท้จริงแล้ว สังขารร่างกายนี้ มันเป็นของว่างเปล่า
มันไม่ได้เป็นของผู้ใด
หากเราทั้งหลายไม่เข้าใจธรรมะในสภาวะอันนี้
ไม่เข้าใจในสังขารนี้ จึงคิดว่า “ของเรา ของเขา”
จนเกิดอุปาทาน คือความยึดมั่นถือมั่นขึ้นมา
เมื่อเกิดอุปาทาน ก็เข้าไปยึดภพ เกิดภพ เกิดชาติ
ชรา พยาธิ มรณะต่อไป
มันจึงเป็นทุกข์อยู่เช่นนี้
หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล
ความเกิด เป็นของน่ารังเกียจ
ความเกิด เป็นของน่ารังเกียจ
เพราะธรรมดาว่า เมื่อความเกิดมีอยู่
ความแก่จักปรากฏ
ความเจ็บจักปรากฏ
ความตายจักปรากฏ
...
แก่ผู้ที่เกิดมาแล้ว
(๑๐/๓๖)
#
ธรรมะ
บทความที่ใหม่กว่า
บทความที่เก่ากว่า
หน้าแรก
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)