จิตประเสริฐ จิตเกษม

มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ 

มีสรรเสริญ มีนินทา มีสุข มีทุกข์... 

แปดอย่างนี้ พระพุทธเจ้าและสาวก 

ไม่มีความยินดีและโศกเศร้า 

ไม่มีความหวั่นไหว ...

ไม่มีความยินดี ยินร้าย กับอารมณ์แปดอย่าง 

นี่ละ จึงว่าจิตประเสริฐ จิตเกษม

หลวงปู่ขาว อนาลโย 

จิตอยู่ในจิต จะเกิดความสงบ

          การกำหนดจิต แม้แต่ในธรรมขันธ์ก็บอกอยู่แล้ว แม้ในอภิธรรม ๗ เขาก็บอกอยู่เหมือนกัน เขาบอกว่าถ้าเราทำจิตของเรา ให้อยู่ในจิตของเรา อารมณ์จิตของเรา ให้มาอยู่ในอารมณ์หนึ่งให้ได้ ไม่ถึง ๑๐ นาที จิตนั้นจะเกิดความสงบ ถอดความสงบจะเกิดความแจ้งขึ้นมา...

                                                                                           หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล

ผู้มีความสุข ปราศจากความโศก

ผู้ใดไม่มีสัตว์หรือสังขารอันเป็นที่รักในโลกไหนๆ 

ผู้นั้นเป็นผู้มีความสุข ปราศจากความโศก

เพราะเหตุนั้น ผู้ปรารถนาความไม่โศก อันปราศจากกิเลสดุจธุลี 

ไม่พึงทำสัตว์หรือสังขารให้เป็นที่รัก ในโลกไหนๆ

(๒๕/๑๗๖) วิสาขาสูตร

รู้เห็นอยู่ในกายกับจิตนั้น เป็นสัมมาทิฐิ

ถ้าส่งจิตรู้เห็นนอกกาย เป็นมิจฉาทิฐิ

ให้รู้เห็นอยู่ในกายกับจิตนั้น เป็นสัมมาทิฐิ

หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

เมื่อจิตอยู่กับสติ จิตก็เป็นผู้รู้

จิตถูกสติกำหนดรู้ รู้อยู่ตลอดเวลา จิตก็อยู่กับสติ

เมื่อจิตอยู่กับสติ จิตก็เป็นผู้รู้...

เมื่อจิตเราเป็นผู้รู้จริงๆ แล้ว

ตัวปรุงแต่งมันจะแยกออกทันทีเลย

หลวงพ่อวิชัย เขมิโย

แสวงหาอริยสัจ 4 มาเลี้ยงจิตใจตนเอง

การเจริญสติที่อยู่กับปัจจุบันได้นานๆ 

อาจจะเรียกว่า “นิโรธ” ก็ได้

คือความทุกข์ดับทุกๆ ขณะ เมื่อมีสติทุกครั้ง

บางทีคนเรามัวแสวงหาแต่ปัจจัย 4 มาเลี้ยงกาย

แต่ไม่ได้แสวงหาอริยสัจ 4 มาเลี้ยงจิตใจตนเอง ด้วยวิธีง่ายๆ ...

คือศึกษาให้รู้จักดึงกายกับใจมาอยู่ด้วยกันเท่านั้น

หลวงพ่อมหาดิเรก พุทธยานันโท

หลักเจริญสติ 2 ข้อ

การเจริญสติมีหลักข้อแรกคือ ตัวอยู่ไหน ใจอยู่นั่น

ข้อที่สองก็คือรู้กายเคลื่อนไหว เห็นใจคิดนึก

พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล

ร่างกายหนีเราไปทุกวัน

          เราควรรู้ว่า ร่างกายนั้นเขาวางเรา และหนีเราไปทุกวัน ๆ แต่เราสิไม่เคยหนีเขา ไม่ยอมวางเขาเลยสักที

                                                                                                        ท่านพ่อลี ธัมมธโร

ผู้ปฏิบัติธรรมได้ผลเร็ว

          ผู้ที่ยังไม่รู้หัวข้อธรรมอะไรเลย เมื่อปฏิบัติอย่างจริงจัง มักจะได้ผลเร็ว เมื่อเขาปฏิบัติจนเข้าใจจิต หมดสงสัยเรื่องจิตแล้ว หันมาศึกษาตริตรองข้อธรรมในภายหลัง จึงจะรู้แจ้งแทงตลอด แตกฉานน่าอัศจรรย์ ส่วนผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนมาก่อน แล้วจึงหันมาปฏิบัติต่อภายหลัง จิตจะสงบเป็นสมาธิยากกว่า เพราะชอบใช้วิตกวิจารณ์มาก เมื่อวิตกวิจารณ์มาก วิจิกิจฉาก็มาก จึงยากที่จะประสบผลสำเร็จ...

                                                                                                               หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

การเจริญสติ ไม่กลัวความหลง

. . .กระบวนการปฏิบัติในการเจริญสติ เราจึงไม่กลัวเรื่องความหลง ให้หลงไป ยิ่งหลง ให้เรายิ่งรู้กับมัน ยิ่งหลง แล้วเรารู้ตัวว่ามันหลง นั่นแหละปัญญายิ่งจะคมเหมือนการลับมีด. . .

                                                                                          พระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน